758. Czy to się nazywa siła myślenia?

Czasami mamy tak, że podejmując jakąś decyzję prosimy niebiosa czy też inne moce nadprzyrodzone o jakiś znak, który miałby nas utwierdzić w tym, czy jest ona słuszna, czy też nie. No i ja też prosiłam w pewnej sprawie o jakiś znak. No i chyba wyprosiłam. Z tym, że z niekorzyścią dla pewnej osoby. Oczywiście podejrzewam, że dana sytuacja i tak by nastąpiła niezależnie od tego, czy bym się modliła o ten znak, czy też nie, wszak zmiany na pewnych stanowiskach czasami muszą zajść, ale jakoś się dziwnie czuję z tą zmianą... 

A wiecie co jest w tym wszystkim najśmieszniejsze? Że już, już zaczęłam kombinować jak zdobyć pewne informacje na pewien temat, gdyby mój zamiar doszedł do skutku. Najprościej by było od tej osoby je zdobyć, jednak ona, jakby to powiedzieć, jest mało przychylna osobom takim jak ja. No wiecie, jednak trochę odbiegam od normy i czasami pewne stereotypy bardzo ciężko jest zmienić. W dodatku ja tak mam, że jeżeli już się do kogoś zrażę, to potem mam problem w kontaktach z tą osobą. Ale spokojnie, trzeba się bardzo postarać, aby mnie do tego doprowadzić. Nawet znajomi bardzo często śmieją się, że mnie chyba nie da się do siebie zrazić... 

Mój zamiar jest bardzo realny do osiągnięcia, potrzeba tylko ciut ludzkiej otwartości. W planach miałam obejść tą osobę i załatwić sobie te informacje przez inną, dla której może mój zamiar będzie wydawał się po trochu szalony, ale byłaby szansa, że by mnie zrozumiał. A tymczasem sprawy przybrały zupełnie inny obrót. Dla mnie jest to jasny sygnał - "Tak, zrób to". Ale z drugiej strony nie mogę się wyzbyć myśli, że swoimi myślami jakoś przyczyniłam się do tej zmiany.

Mam tylko nadzieję, że nie spełni się przysłowie, że zamienił stryjek siekierkę na kijek...

W ogóle przepraszam za taki "tajemniczy" wpis, ale na razie nie chcę jeszcze pisać o tym, co mi się po łebku kołacze.