środa, 11 lutego 2015

95. Kiedy żaden algorytm nie pasuje

Byłam dzisiaj zaliczyć formy pielgrzymowania. Tak naprawdę miałam to zrobić tydzień temu, jednak z powodu parafialnych półkolonii musiałam przełożyć termin na ten tydzień. Profesorka na szczęście nie robiła mi problemów. I dobrze, bo już bałam się, że będzie mi robiła tysiąc wymówek. W zamian usłyszałam, że bez problemu mogę przyjść w dniu dzisiejszym o 11:30. Spóźniłam się przeszło godzinę, na szczęście kobieta nie wyszła jeszcze z sali, chociaż miała już taki zamiar. No, ale Loluś prosto i zwięźle wytłumaczył całą sytuację, a w zamian, mając poparcie grupy (wszak każdy wie skąd dojeżdżam) dostałam karteczkę z 50 pytaniami - zarówno otwartymi, jak i zamkniętymi. Przyznam się szczerze - uczyłam się tyle o ile i liczyłam na szczęście. Zamknięte zaznaczyłam, chociaż miejscami moje kółeczko było na pół kartki (następnym razem będę robić "ptaszki", zdecydowanie lepiej mi wychodzą), otwarte miałam powiedzieć ustnie, bo:
1. miałam za mało czasu na ręczne wpisanie odpowiedzi;
2. nawet gdybym napisała ręcznie odpowiedź, jest nikłe prawdopodobieństwo, że nauczycielka ją odczyta.

Oczywiście profesorka zapomniała że miała mnie przepytać i robiła minusy nie tylko przy błędnych odpowiedziach, ale też przy otwartych. Zaraz oczywiście zorientowała się, o co chodzi i zaczęła mnie pytać. Tak jak pisałam, rewelacji nie było toteż dostałam tylko 21 punktów na 50 możliwych. A raczej na 45, bo pięć punktów dostaliśmy gratis za frekwencję. Ale to i tak nie jest nawet połowa. Modliłam się o 3, żeby tylko zaliczyć, a tu w moim indeksie wylądowała... 4. Tak sobie myślę jak to możliwe, ale widać na papieskim uniwersytecie wszystko się może zdarzyć.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz