689. Wezwano go z "końca świata"

To nie był prosty wybór,

źródło zdjęcia

wyłonić nowego papieża,

co swoją postawą i życiem

lud by do Boga przybliżał.

Zebrali się kardynałowie,

w Kaplicy Sykstyńskiej przepięknej,

zaczęło się znowu konklawe,

już drzwi na klucz są zamknięte.

Środową ciszę przerwały,

bijące głośno dzwony,

i dym z komina już leci,

biały jest, wymarzony.

Szum wiernych na Watykanie,

wrzawa wielka wszędzie,

i każdy się zastanawia,

"cóż to za papież będzie"?

Wyszli już kardynałowie

przedstawić swojego wybrańca

Franciszek, tak brzmi jego imię,

to papież z "świata końca".

W dalekiej Argentynie,

społeczność cieszy się cała,

że właśnie tamta ziemia,

papieża na świat wydała.

K.P. marzec 2018 r.

2013 rok był dziwnym rokiem. Najpierw niespodziewanie ze swojego urzędu ustąpił umiłowany przez wielu papież Benedykt XVI. Jako powód podał swój podeszły wiek, chociaż nieoficjalnie mówiło się o nadużyciach duchownych z którymi nie potrafił sobie poradzić. Dla wielu z nas ta decyzja była szokiem, bowiem ostatnim papieżem przed nim, który skorzystał z prawa renuntiatio(czyli zrzeczenia się swojej funkcji) był Grzegorz XII w dniu 4 lipca 1415 roku. Potem, przez blisko 600 lat(bez dwóch lat) następcy Świętego Piotra sprawowali swoją posługę aż do samej śmierci.

Zgodnie z obyczajem należało wybrać kolejnego, 266 następcę Świętego Piotra. Zbliżające się konklawe zgromadziło kardynałów ze wszystkich diecezji świata. Wśród nich był 77 letni biskup z Argentyny, Jorge Mario Bergoglio, jezuita. Nie był typowany przez bukmacherów jako papież, co więcej, po spełnieniu swojego kardynalskiego obowiązku chciał złożyć u nowego papieża rezygnację z urzędu kardynała i przejść na upragnioną emeryturę. Jak widać, Bóg miał wobec niego zupełnie inny plan. To prawda, przestał być kardynałem, ale bynajmniej nie przeszedł na zasłużony odpoczynek. Jakby coś przeczuwali w jego diecezji, bo tuż przed wylotem kupiono mu nowe, czarne buty, tak "żeby miał się w czym pokazać wśród ludzi".

Drugiego dnia konklawe, 13 marca, w piątym głosowaniu został wybrany na nowego papieża. Stał się tym samym pierwszym papieżem z Ameryki Łacińskiej, chociaż jego korzenie sięgają włoskiej ziemi. O 19:06 lokalnego czasu nad Watykanem dostrzeżono tradycyjny biały dym. Za chwilę świat zobaczył Bergogliego już jako papieża Franciszka. Wybór imienia(przypominam, że dotąd jeszcze nie było papieża o tym imieniu) podyktowany był chęcią skierowania się ku problemom biednych i nędzarzy, tak, jak to robił św. Franciszek z Asyżu.

Na początku inauguracyjnego wystąpienia nowy papież odmówił tradycyjne "Ojcze nasz" w intencji swojego poprzednika, papieża Benedykta XVI, następnie poprosił wiernych o modlitwę za jego pontyfikat i udzielił błogosławieństwa Ubi et Orbi, po czym wezwał do modlitwy o ogólnoświatowe braterstwo. Sam siebie nazwał "papieżem z końca świata".

Radość mieszkańców Buenos Aires była bezcenna. Ludzie padali sobie w ramiona, kierowcy trąbili klaksonami swoich aut na jego cześć. Nawet jeżeli nie znali kardynała z nazwiska, to znali go z jego dobroczynności na rzecz biedoty w dzielnicach nędzy. Wiedzieli, że chodzi do nich, interesuje się ich sprawami, że nie nadużywa swojej funkcji kardynalskiej, a do pracy nie jeździ służbowym samochodem, a komunikacją miejską. Ich radość była porównywalna z tą, jaka ogarnęła Polskę 16 października 1978 roku.

A dla zaciekawionych osobą Jorga Mario Bergoglio mogę polecić jedną z moich aktualnych lektur - "Franciszek. Papież ludzi" autorstwa Evangeliny Himitian. To 333 strony niezwykłej opowieści o Argentyńczyku z prostej, robotniczej rodziny włoskich emigrantów, który został papieżem :).