Mundial 2018 przeszedł do historii. Następny dopiero za cztery lata. Te cztery lata drużyny piłkarskie muszą jak najlepiej spożytkować, wszak każdemu piłkarzowi chyba marzy się, aby wystąpić w imprezie o tak wielkiej randze. A i na sam mundial, jak zresztą na Igrzyska Olimpijskie, nie jest wcale tak łatwo się dostać.
Ostatni, finałowy mecz dostarczył niezwykłych emocji. Bo oto Francja miała zagrać z Chorwacją. To trochę tak, jakby Dawid miał walczyć z Goliatem. Oczywiście w roli Goliata występowała Francja, a w roli Dawida - Chorwacja. Ech, tylko szkoda, że historia się nie potoczyła się podobnie jak w Biblii. Tym razem silniejszy przeciwnik okazał się zwycięzcą. Wszak we Francji jest gdzie i za co trenować. A w Chorwacji? Bida z nindzą w tym temacie. To trochę tak jak u nas ze sportami zimowymi - jest potencjał, ale warunków brak. Zresztą ze sportem osób niepełnosprawnych jest analogiczna sytuacja. A jednak zdobywamy miejsca. Bo walczymy do końca. I Chorwacja też walczyła - aby wyjść z grupy, przebrnąć przez 1/8, ćwierćfinały, półfinały i w końcu dotrzeć do wielkiego finału. I co z tego, że przegrali tą ostatnią rozgrywkę? Że zdobyli drugie miejsce, a nie pierwsze? Dla mnie już są zwycięzcami, bo udało im się osiągnąć tak wiele, że wygrali bitwy z tak wieloma "Goliatami". A , że ostatniego nie udało im się pokonać... Czasami jednak nie miejsce jest ważne, ale sama walka do końca. Szczególnie wtedy, kiedy z pozoru jesteśmy skazani na porażkę. Bo nawet porażka może być naszym małym sukcesem. I mówię to z perspektywy sportowca...
Zresztą nie tylko ja cieszę się z tego drugiego miejsca. Szczęście malowało się też na twarzy pani prezydent Chorwacji - Kolindy Grabar-Kitarović. W sumie patrząc na tych wszystkich oficjeli(oprócz niej finalistom gratulowali również prezes FIFA - Gianni Infantino, prezydent Rosji - Władimir Putin oraz prezydent Francji - Emmanuel Macron) odnosiłam wrażenie, że z nich wszystkich tylko ona autentycznie cieszy się z takiego wyniku. Ale oczywiście gratulowała uzyskanego wyniku obydwóm drużynom. Bo przecież każda z nich w jakimś stopniu zwyciężyła.
Ja akurat finału nie oglądałam, dopiero niedawno się dowiedziałam kto wygrał :)
OdpowiedzUsuńW dobie dzisiejszej techniki to wcale nie takie trudne dowiedzieć się o wyniku tego meczu
Usuńja z mamą kibicowałam Chorwacji ale mimo że przegrali to i tak wygrali
OdpowiedzUsuńBo przegrywanie jest tylko w naszej głowie :)
UsuńChoć Francja okazała się lepsza, Chorwaci i tak zasłużyli na ogromny szacunek za walkę do końca i osiągnięcie historycznego sukcesu. Myślę, że jeszcze nie raz o nich usłyszymy w kontekście wielkiej, piłkarskiej imprezy ;)
OdpowiedzUsuńO tak, Chorwacja osiągnęła o wiele więcej niż każdy by się spodziewał. A tak poza tym to witaj na moim blogu :)
UsuńGratuluję Francji, ale przyznam, że bardzo kibicowałam Chorwacji. Oni również są zwycięzcami, są wzorem do naśladowania. Osiągnęli ogrom, nic tylko oklaskiwać. Piękny post napisałaś. :) Chorwaci pokazali wiele, wiele można się od nich nauczyć, brawo Chorwacja. :)))
OdpowiedzUsuńChorwacja chyba stała się większym bohaterem tego Mundialu niż Francja. Pozdrawiam
UsuńGrali super! Jestem pełna podziwu i też im kibicowałam. Dobra, niby przegrali ten ostatni mecz, ale to wcale nie jest porażka moim zdaniem.
OdpowiedzUsuńOczywiście, że to nie jest porażką, wszak walczyli do samego końca.
UsuńMecz ciekawy, godny finału. Pewnie, że drugie miejsce wartościowe, ale każdy chciał wygrać puchar!
OdpowiedzUsuńA puchar jest niestety tylko jeden
Usuńja nie kibicuje
OdpowiedzUsuńKażdy ma swoje pasje...
UsuńChyba większość ludzi pragnęła zwycięstwa Chorwacji. Nie udało im się zrobić tego ostatniego kroku, ale i tak są wielcy. Zresztą, chyba w Chorwacji bardziej się cieszą z drugiego miejsca niż w Francji z pierwszego.
OdpowiedzUsuńMasz rację, prezydent Chorwacji kojarzyła mi się z mamą przytulającą swoje dzieci.
Pozdrawiam Karolinko:)
Taki mały, biedny kraj, a taką piękną klasę pokazali. To był miód na moje sportowe serce :)
UsuńMy też kibicowaliśmy Chorwacji, szkoda że nie udało im się wygrać. I szkoda, że nasi chłopcy nie zagrali choć ciut lepiej :) Może kiedyś?
OdpowiedzUsuńCieplutko pozdrawiam.
Miejmy nadzieję, że jeszcze zaświeci słońce dla naszych piłkarzy :)
UsuńZaprosiłam Cię do blogowej zabawy, regulamin u mnie:-)
OdpowiedzUsuńDziękuję za wyróżnienie
UsuńTo było najpiękniejsze widowisko na tym mundialu
OdpowiedzUsuńSwoją drogą słyszałaś o wyczynach Polaków w lekkoatletyce
Podobno zgarniamy złoto za złotem? 😜
Duma mnie rozpiera
O tak, trzeba przyznać, że lekkoatletyka to jest to co naprawdę dobrze nam wychodzi. Dziękuję za odwiedziny i za miły komentarz
UsuńObie drużyny zasłużyły na pochwały i uznanie. Walczyły niesamowicie, pięknie oglądało się ostatni mecz na tym mundialu. A najbardziej cieszy naturalna, ludzka reakcja Pani Prezydent Chorwacji, która nie kryjąc emocji cieszyła się i gratulowała swojej reprezentacji za zajęcie drugiego miejsca.
OdpowiedzUsuńNie ma wątpliwości, że mecz był na miarę finału. I było na co w końcu popatrzeć :). Postawa Pani Prezydent godna pochwały. Pozdrawiam, dziękuję za odwiedziny i miły komentarz :)
UsuńA ja kibicowałam Francji i cieszę się, że udało im się wygrać. Chorwacja faktycznie dzielnie walczyła, mimo wszystko nie dorównywała techniką tegorocznym mistrzom świata. Dostała się do finału, grając z mniej wymagającymi przeciwnikami. Pozdrawiam :).
OdpowiedzUsuńTeż prawda, ale i tak zasługuje na podziw, zważając że np. takie Niemcy nie wyszło nawet z grupy :)
Usuń