1031. Pogadałam sobie z sekretarką. Automatyczną sekretarką

Po dwóch tygodniach wrócił do mnie laptop. Naprawiony. Co prawda kurier przyszedł z nim akurat wtedy, gdy byłam na zabiegach(a tak na niego "polowałam" przez całe przedpołudnie...), na szczęście udało się zostawić przesyłkę u sąsiada z mieszkania obok. Po zabiegach wróciłam do domu i z radością rozpakowałam paczkę. Tak, smartfon zdecydowanie ma się nijak do laptopa, chociaż to i to jest małe i poręczne. Ale na smartfonie zdecydowanie trudniej jest mi napisać notatkę na bloga, czy nawet zostawić u Was ślad po swojej wizycie. Chociaż jednego z Waszych blogów udało mi się w całości przeczytać na tym małym urządzonku... Powoli nadrabiam zaległości na blogach zakwalifikowanych jako "Przeczytane od pierwszej do ostatniej notki", kończę czytać jednego z nieprzeczytanych, piszę i odpowiadam na meile. Nie lubię mieć zaległości, ale czasami sytuacja mnie do nich zmusza. 

Wieczorem niespodziewanie zadzwoniła moja komórka. W pierwszej chwili myślałam, że to liderka Sz.P., która chce mnie pogonić z pracą, jednak kiedy spojrzałam na wyświetlacz ekranu stwierdziłam, że nie znam tego numeru. Z pewną niepewnością odebrałam, bo w sumie różni ludzie i instytucje do mnie wydzwaniają. Czasami wręcz się zastanawiam skąd mają mój numer telefonu. W każdym razie po drugiej stronie odezwała się automatyczna sekretarka Centrum Naprawiania Szkód, gdzie naprawiali laptopa. Z jednej strony odetchnęłam z ulgą, a z drugiej...

Generalnie nie lubię "rozmawiać" z automatyczną sekretarką. Wiem, że wiele firm ułatwia sobie w ten sposób życie, jednak są one zaprogramowane chyba na ludzi bez wad wymowy. Kiedy zadzwoniłam w sprawie naprawy laptopa do serwisu też najpierw połączono mnie z taką sekretarką. Ona zadawała pytania, ja odpowiadałam najwyraźniej jak umiałam. Jednak i tak co chwilę słyszałam metaliczny głos "Nie zrozumiałam. Proszę powtórzyć odpowiedź". Z tego wszystkiego w pewnym momencie wyrwało mi się aż przekleństwo(wiecie, nawet święty by został wyprowadzony z równowagi). I w tym momencie zostałam cudownie przełączona z automatu na normalną osobę - więc może to jest jakaś metoda. Sprawnie wyjaśniłam o co chodzi(i ani razu nie usłyszałam "Nie zrozumiałam. Proszę powtórzyć odpowiedź"), na drugi dzień przyjechał kurier i wziął sprzęt do zakładu. A potem tylko serwis przysłał mi SMS, kiedy zwrócą mi sprzęt.

Z mieszanymi uczuciami odebrałam połączenie. Oczywiście odezwała się automatyczna sekretarka.

 - Tu serwis coś tam, coś tam, coś tam. Czy rozmawiam z Karoliną XYZ?

 - Tak.

Zgadnijcie co usłyszałam po drugiej stronie?

 - "Nie zrozumiałam. Proszę powtórzyć odpowiedź"

Matko i córko, to nawet proste "Tak" jest ciężkie dla zrozumienia dla maszyny? A przecież są osoby, które mają jeszcze większą wadę wymowy. No nic, powtórzyłam jeszcze kilka razy "Tak", aż w końcu "sekretarka" chyba się poddała i oznajmiła:

 - "Nie zrozumiałam. Skontaktujemy się z panią w innym terminie"...