1039. Pogadanka o spódnicy

 - Dlaczego pani tak rzadko chodzi w spódnicach? - pani D. była wyraźnie zaskoczona tym, że zamiast tradycyjnego ,,Dzień dobry'' po przekroczeniu progu sekretariatu, z moich ust padło pytanie.

 - Dzień dobry - poprawiła mnie niczym nauczycielka unosząc swój wzrok znad komputera. W jej spojrzeniu nie było jednak nic karcącego.

 - Wie pani jak pani ładnie w środę wyglądała w spódnicy? Zupełnie inna osoba.

 - Dziękuję. Na co dzień wolę jednak spodnie. 

 - Ale mnie się naprawdę podobała pani wersja w spódnicy.

 - Tylko widzi pani, ja mam czasami tyle do chodzenia, że spodnie są wygodniejsze. W spódnicach chodzę w niedziele i święta.

 - Szkoda, że 16 października jest tylko raz w roku. I że w tym roku nie było wyróżnień dla najlepszych pracowników...

 - Nie zawsze musimy być nagradzani z górnej półki. Ważne, abyśmy lubili swoją pracę. 

 - Racja, ale miło też jest być docenionym.

 - A co do spódniczek to pani też zbyt często w nich nie chodzi - stwierdziła z uśmiechem pani D.

 - Ja tam nie mam co pokazywać. W ogóle to pod koniec października jest święto spódnicy. Może wtedy by pani w niej przyszła ponownie.

 - No proszę, co za żartowniś się znalazł. Co się tak dzisiaj pani uwzięła na tą spódnicę? Zresztą dziewiąta dwie, obowiązki czekają!(tutaj wymownie spojrzała na wiszący nad drzwiami zegar)

Podejrzewam że miało to zabrzmieć groźnie, ale nie za bardzo jej wyszło. Skutek był taki, że parsknęłam śmiechem. A potem miałam głupawkę do końca dnia. Ludzie dziwnie na mnie patrzyli. Ale jak sobie przypomnę jej ton i wymowną minę, to innej reakcji nie mogło być.