- No i wiesz. W kwietniu miał być wojewódzki finał olimpiady matematycznej(!), a w maju fizycznej(!!). Ale przez ten koronawirus wszystko nam po odwoływano - głos niespełna szesnastolatka wydobywał się z moich głośników.
- A nie ma szans, aby przenieśli Wam dalsze etapy na przyszły rok? - zapytałam przypominając sobie, ile czasu poświęcił na przygotowanie się do eliminacji szkolnych oraz rejonowych.
- Co mi da przeniesienie ich na przyszły rok, kiedy, w najbardziej optymistycznej wizji, mógłbym już dzisiaj mieć z głowy rozszerzoną maturę z majmy i fizy.
O mało nie uciachałam sobie palca z wrażenia, kiedy kroiłam przy okazję marchewkę do krupnika.
- Ale przecież do matury masz jeszcze szmat czasu.
- Co nie oznacza, że już teraz mam usiąść i nic nie robić. Poza tym przepadła mi pewna szóstka na koniec każdego roku szkolnego do końca liceum!
No masz ci babo placek!
- Ale chyba średnią masz całkiem niezłą...
- Ech, tylko 5,67(!!!). Stać mnie na więcej. Ale mówię ci, gdyby nie te olimpiady z majmy, fizy, no i oczywiście gdyby odbyły się Młodzieżowe Mistrzostwa Polski w pływaniu, które dałyby mi celujący z wychowania fizycznego, to byłaby znacznie wyższa. Ale zobaczysz, za rok będzie jeszcze lepsza...
Chłopak całkowicie bez rąk.
Z dziecięcym porażeniem mózgowym utrudniającym mu chodzenie i pisanie stopami czy też poprzez trzymanie narzędzia do pisania w ustach.
Piszący tylko na komputerze, albo dyktujący odpowiedzi ustnie.
Niepełnosprawność zabrała mu wiele, ale nie odebrała chęci do uczenia się.
Ani ambicji.
Dla równowagi ze Słowiczkiem przerobiliśmy ostatnią lekturę, czyli "O psie, który jeździł koleją". Przez skype. Ja mu czytałam, on rysował. Tak też się da. Nawet z osobą z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym...
Nawet nie wiem jak skomentować, w takich wypadkach wstyd mi za moje lenistwo...
OdpowiedzUsuńwyjątkowo inspirujący przykład!
OdpowiedzUsuńokularnicawkapciach.wordpress.com
To wspaniały przykład tego, że życie jest cennym darem dla każdego. Trzymam kciuki za tego niezwykłego chłopca.
OdpowiedzUsuńUściski Karolinko:)
Imponujące. Zakładam, że chłopak musi być nieźle uzdolniony, ale potrzebuje dużo wytrwałości, żeby przeciwdziałać ograniczeniom, jakie stawia przed nim jego ciało. Tylko pogratulować. :)
OdpowiedzUsuńWzruszyłam się. Tak czytałam i nie spodziewałam się, że napiszesz, że to chłopak tak pokrzywdzony przez los, a jednak tak ambitny, pełen marzeń, motywacji, jestem pod wrażeniem kochana. Kibicuję mu z całych sił, tacy ludzie mnie ogromnie motywują. Wspaniale, że o Nim napisałaś, brawo dla Was, bo dajecie cudowny przykład. :******
OdpowiedzUsuńSuper sprawa!!
OdpowiedzUsuńPodziwiam z całego serca. I to jeszcze matematyka i fizyka - brrr:)
OdpowiedzUsuńBuziaczki, Karolinko.
Nie wiem czy dobrze zrozumiałam? Chłopiec bez rąk i z Dziecięcym Porażeniem Mózgowym(czy to z nim ma związek upośledzenie w stopniu umiarkowanym?). Tak czy inaczej jestem pełna podziwu dla Jego determinacji i złość mnie bierze, że tak wartościowi ludzie nie są pod szczególną opieką państwa. Przecież fizycznie zdrowi ludzie nie osiągają tyle, co ten młodzian. Naprawdę zamurowało mnie z wrażenia. Pozdrawiam Ciebie i Jego bardzo serdecznie.
OdpowiedzUsuńOczywiście, że jego niepełnosprawność nie ma większego wpływu na jego rozwój umysłowy(nie rozumiem, dlaczego ludzie dają znak równości pomiędzy niepełnosprawnością ruchową, a umysłową). To wyjątkowy chłopiec i mam nadzieję, że zajdzie jeszcze bardzo daleko mimo niepełnosprawności.
UsuńPozdrawiam
Podziwiam ! Cudowny, ambitny i pracowity chłopak. Przykład dla nas.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam :)
Bo nasza rodzima oświata otacza największą opieką leni i obiboków, a nic nie zapewnia szczególnie uzdolnionym i ambitnym. Gdyby nie ambitni nauczyciele i oni sami, mieliby marne szanse na sukcesy. To mega niesprawiedliwe....
OdpowiedzUsuńGratulacje dla młodego! Tylko szkoda, że sytuacja była bardzo niesprzyjająca w tym roku.
Pozdrawiam...
Zawsze się zastanawiam, jak to jest, że osoby tak dotknięte przez los potrafią tak wiele pracy włożyć w to, by osiągać sukcesy, a osoby zdrowe i sprawne często marnują swój potencjał, bo im się zwyczajnie nie chce.
OdpowiedzUsuńCieszę się, że prowadzisz bloga i piszesz to co piszesz :) Wiele uścisków Kochana :D
OdpowiedzUsuńNiesamowty chłopak! Tyle w nim zapału i ambicji, podziwiam! Na pewno jesteś z niego dumna. ściskam Cię mocniutko, Karolinko :* Miłej niedzieli
OdpowiedzUsuń