piątek, 17 lipca 2020

1187. Czarny piątek

Smutne wieści dochodzą ze świata, nawet bardzo smutne...
W Watykanie do wieczności odszedł kardynał Zenon Grocholewski. Był bliskim współpracownikiem papieży Jana Pawła II, Benedykta XVI oraz Franciszka. W latach 1999 - 2015 pełnił funkcję Prefekta Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej działającej w Stolicy Apostolskiej. To głównie dzięki jego staraniom Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie została przemianowana w 2009 roku na Uniwersytet Papieski Jana Pawła II(ponieważ uczelnia ta ma charakter papieski, podlega bezpośrednio pod Watykan i wszystkie sprawy formalne, nawet otworzenie nowych kierunków, musi zostać zatwierdzone przez Stolicę Apostolską). Wszechstronny, jeden z najlepszych współczesnych znawców prawa kanonicznego, a zarazem niezwykle skromny człowiek. Ach, ile ja bym dała, żeby mieć taką skromność... Niespełna rok temu, 16 października 2019 roku, w dniu inauguracji roku akademickiego na Uniwersytecie Papieskim, otrzymał tytuł honoris causa tejże uczelni. Było to uhonorowanie jego wkładu w jej rozwój. Podejrzewam, że wtedy nikt nie myślał ani o tym, że za kilka miesięcy coronawirus opanuje cały świat, ani tym bardziej, że za dziesięć miesięcy zabraknie kardynała na tym ziemskim padole.
W Watykanie umarł kardynał Grocholewski, a w tym samym czasie, tutaj, w Polsce zasnął na zawsze jeden z bardziej rozpoznawalnych polskich aktorów, Andrzej Strzelecki. Chyba trudno znaleźć osobę, która chociażby nie słyszała o sympatycznym Tadeuszu Kozielle-Kozłowskim z "Klanu". To postać równie kultowa jak Rysiu. Mnie jednak bardziej zauroczył rolą George Ravlinsona, ojca Nel z "W pustyni i w puszczy" z 2001 roku(nawet byliśmy na tym z klasą w kinie). Ale Strzelecki był nie tylko aktorem. Reżyserował też sztuki, wykładał w warszawskiej Szkole Aktorskiej. Miesiąc temu media obiegła wiadomość, że zmaga się z nieoperacyjnym nowotworem oskrzeli i płuc. Pojawiło się jednak światełko w tunelu - w USA wyszedł na rynek lek, który mógł mu pomóc w walce z nierównym przeciwnikiem. Przeszkoda jak zawsze była jedna - jego cena. W zbiórkę funduszy włączyli się jego przyjaciele z serialu. Choroba okazała się silniejsza, Strzelecki nie zdążył wziąć ani jednej jego dawki...

I jeszcze do tego doszła wiadomość o śmierci małego, zaledwie 3-letniego Olafka z Zawoi, który walczył z neuroblastomą. Cholerny rodzaj nowotworu atakujący najmłodszych...

Ech, smutny to jest dzień...

7 komentarzy:

  1. Śmierć równa dla wszystkich...

    OdpowiedzUsuń
  2. Karolinko pomódl się proszę o Jerzego Stuhra, żeby nie odszedł.

    OdpowiedzUsuń
  3. Każda śmierć boli... I każdy z nas ku niej zmierza.
    Miłego weekendu, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
  4. Im jesteśmy starsi, niestety ta lista odchodzących, a nam znanych, staje się dłuższa.

    OdpowiedzUsuń
  5. Niestety, śmierć nie pyta o bogactwo, wykształcenie, ani zawód:( Jerzy Stuhr też wciąż walczy, miejmy nadzieje że i tym razem wygra.
    Pozdrawiam Karolinko:)

    OdpowiedzUsuń
  6. Czarny piątek, jak i cały tydzień, w poniedziałek doszły do nas informacje o żonie Johna Travolty i o wnuczku Elvisa Presleya.
    Pozdrawiam ciepło :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Każdy z nas kiedyś wstąpi w tamte szeregi.

    OdpowiedzUsuń