1207. Kulinarne wybryki

Kiedyś tutaj pisałam, że najbardziej lubię proste posiłki. W dużej mierze jest to spowodowane moimi ograniczeniami związanymi z alergią pokarmową oraz refluksem żołądkowo - przełykowym. Pozwólcie, że nie będę wnikać w szczegóły i zachowam je dla siebie.

Dzięki zbilansowanej diecie mogę sobie pozwolić od czasu do czasu na jakąś przyjemność, która zawiera "niedozwolone" dla mnie składniki. Zasada jest prosta - nie za dużo i nie za często.

Od jakiegoś czasu chodził za mną... omlet na słodko. Ostatni raz jadłam taki smakołyk chyba w przedszkolu. Czyli wieki temu(czyżbym zdała sobie sprawę z tego, że lada chwila stuknie mi trzydziestka?). Potem jakoś nie było ku temu okazji. A może chęci przyrządzenia? Z drugiej strony moja mama przygotowywała je na bardzo słodko, a ja po prostu nie cierpię przesłodzonych potraw.

W końcu postanowiłam spróbować sobie przygotować go sobie na śniadanie. Już kilka dni temu kupiłam sobie jajka, w internecie znalazłam w miarę prosty przepis.

Najpierw wbiłam dwa jajka do miseczki i dodałam do tego łyżkę wody(zamiast mleka)

Potem rozbrechtałam to trzepaczką(przepis radził widelcem, ale dla mnie trzepaczka jest lepsza)

Następnie rozpuściłam masło na patelni

I wlałam przygotowaną wcześniej masę jajeczną.

Smażyłam wszystko ok. minuty na małym ogniu, aż się zcięło. Trochę mi się ten omlet od spodu przypalił, ale przecież pierwsze koty za płoty. Przy pomocy drewnianej łopatki przełożyłam(a może lepiej powiedzieć, że zsunęłam) omleta na talerzyk i pociapałam dżemem porzeczkowym. Do tego połówka kajzerki i kawa Inka(jedyna jaką mogę pić) i viola - śniadanko mistrzów gotowe😀.

Choinka, jestem szczęśliwa, że mi się udało przygotować takie śniadanie. Wiem, wiem, może to nic takiego, ale dla mnie to dużo. W końcu to jakieś urozmaicenie, które raz na jakiś czas mi nie zaszkodzi.