1300. Co się odwlecze...

Kilka miesięcy temu pisałam Wam o kartce, którą wykonałam dla mojego dawnego szkolnego kolegi z okazji jego urodzin >>KLIK<<. Tak jak wtedy wspominałam, przez przymusowy pobyt w szpitalu w tym samym czasie, nie mogłam zjawić się na nich osobiście. Na szczęście znajomi dostarczyli mu mój skromny podarek, za co jestem im do dzisiaj wdzięczna.
Jednak niedosyt z niezrealizowanego spotkania pozostał. Trochę nam to zajęło, aż dopasowaliśmy termin ewentualnego kolejnego spotkania(chyba z trzy razy go przekładaliśmy, głównie z mojej winy), ale w końcu wybór padł na dzisiaj. Paradoksalnie, gdyby nie pandemia, to pewnie spędziłabym ten dzień w Wadowicach z wiadomych względów. Pamiętam jeszcze jak 9 lat temu oprowadzałam po nich moją byłą szkołę, właśnie 18 maja, przybliżając moim młodszym kolegom pierwsze lata życia św. Jana Pawła II, a także św. bp. Józefa Bilczewskiego, św. Rafała Kalinowskiego, czy też błogosławionego Alfonsa Mazurka. Ech, stare dobre czasy. 
I właśnie te stare dobre czasy(a nawet jeszcze starsze) przyszło nam dzisiaj powspominać. A było co, wszak razem z Adrianem chodziliśmy najpierw do jednej grupy w przedszkolu(pamiętam, jak robiłam za niego zadania z religii), potem co prawda od 4 do 6 klasy szkoły podstawowej do osobnych oddziałów, ale już przez gimnazjum przebrnęliśmy razem. Adrian co prawda nie widzi, ale ma fenomenalną pamięć do faktów.
Szczerze powiedziawszy to trochę się bałam tego spotkania, bo przyznam się szczerze - nigdy nie byłam w tej części S-ca i niezbyt się orientowałam w tamtych stronach. A poza tym zawsze mi się wydawało, że jego rodzice są jacyś tacy, hmm... nieprzystępni? Tymczasem po krótkich perypetiach z szukaniem odpowiedniego bloku, otwarła mi bardzo sympatyczna kobieta w średnim wieku, która od razu mnie poznała. Po 15 latach. Zresztą Adrian rok temu też mnie poznał po głosie😊.
Zaprosili mnie do pokoju Adriana, ugościli herbatą i ciastem, jednak mi najbardziej zależało na rozmowie z nim. Adrian teraz nie wychodzi z domu, toteż każde odwiedziny są dla niego swoistą rozrywką. Zresztą, pewnie już się domyślacie, tematów do rozmów było bez liku. Te dwie godziny minęły nie wiadomo kiedy, a nam cały czas doskwierały doskonałe humory.

Wspaniale jest się spotkać raz na jakiś czas ze "starymi" znajomymi i pogawędzić o tym i o owym. Już jesteśmy wstępnie umówieni na kolejne spotkanie na czerwiec. Mam nadzieję, że mimo wszystko będzie on mniej zakręcony niż maj.

A wracając do 101 rocznicy urodzin Jana Pawła II, to pozwoliłam sobie skopiować grafikę z profilu burmistrza miasta, która po prostu mnie zachwyciła. Co prawda została wykonana na zeszłoroczne 100 lecie urodzin Karola Wojtyły, ale co tam...