1628. Prawo wyboru

Zawsze staram się szanować i zrozumieć wybory, jakie podejmują inni ludzie. Ktoś może iść na studia matematyczne, a ktoś inny na medycynę, ktoś może być "wszystkożerny", a ktoś inny wegetarianinem, ktoś może uwielbiać wakacje nad morzem, opalając się leżąc plackiem na plaży, a ktoś inny w górach, zdobywając kolejny szczyt, ktoś słucha rapu, a inny disco - polo. Mamy wybór, z którego możemy korzystać jak chcemy i kiedy chcemy i ja to w pełni uznaję. Może dlatego wśród znajomych mam prawicowców i lewicowców, wierzących i ateistów, fanów różnych gatunków muzyki i filmu, wegan i mięsożerców, pełno i niepełnosprawnych, osoby podejmujące spontaniczne decyzje i takich, którzy racjonalnie myślą.
Jedyny wyjątek od tego stanowią sytuacje, które szkodzą zdrowiu i życiu swoim bądź innych osób. Nigdy nie będę aprobować czy też rozumieć wielu zachowań ryzykownych, takich jak upijanie się do nieprzytomności, narkomania, nikotynizm, odurzanie się, prostytuowanie, działalność w gangach i grupach przestępczych a nawet w większości przypadków kradzież. Zwłaszcza, jeżeli dotyczą one osób nieletnich, z którymi na co dzień mam do czynienia. W minionym roku szkolnych mieliśmy kilkoro podopiecznych, którzy przyszli do świetlicy pod wpływem alkoholu lub narkotyków, mieli konflikt z prawem, jeden miał nawet zasądzonego kuratora. Co prawda to nie były osoby z mojej grupy, ale wiadomo, że każda taka sytuacja jeszcze bardziej wyczulała każdego z nas na zachowania naszych dzieciaków. W przyszłym roku prawdopodobnie dostanę grupę wyżej (czyli jedenasto i dwunastolatki) i już się boję, bo to ten wiek, w którym bez odpowiedniego zaopiekowania zdarzają się "głupie" pomysły.
Kilkakrotnie spotkałam się na fb z dziwnymi komentarzami, w których komentator podważał decyzje drugiej osoby. A to nie podobało mu się, że ktoś chce iść na Warsztaty Terapii Zajęciowej, aby tylko nie siedzieć w domu, a to miał zastrzeżenia do tego, że ktoś pisze o tym, że chciałby w przyszłości założyć rodzinę, a to, że ktoś wyjeżdża na turnus rehabilitacyjny... W pierwszym przypadku padło stwierdzenie, że komentator nigdy by się nie uniżył ze swoim intelektem do zamknięcia się w jakimś zakładzie, w drugim, że on jest samotny i jest mu z tym dobrze, a w trzecim, że on woli inne formy aktywności. Ok., ma prawo do swoich wyborów i do tego, aby one były takie, a nie inne. Ale ta druga strona też ma takie samo prawo do podejmowanych przez siebie wyborów i decyzji, nawet tak odmiennych, niż nasze. Nie musimy ich akceptować, ale mam wrażenie, że niektórzy w ogóle nie mogą zrozumieć tego, że ktoś ma zupełnie inny pomysł na życie, niż on. A szkoda, bo właśnie ta różnorodność sprawia, że każdy z nas jest niepowtarzalny, a przez to na swój sposób - ciekawy. I takie jest też nasze życie: niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju.
Dlatego wolę wspierać czyjeś wybory (z wyjątkiem wspomnianych przeze mnie okoliczności), niż je krytykować tylko dlatego, że nie wpisują się w mój "życiowy standard". Bo może wpisują się one w standard tej drugiej osoby.