Nie wiem, czy o Hani przeczytałam na którymś z Waszych blogów, czy też na facebooku. Nie jest to ważne. Ważne jest, że mała dziewczynka potrzebuje pomocy. Nie zmuszam Was o wpłaty, ale jeżeli chociaż jedna osoba wpłaci na Hanię 1 złotych, albo nagłośni tą sprawę, to będę uważać to za sukces. Jak wiecie, sama dla siebie rzadko o coś proszę, ale dla kogoś, zwłaszcza tych najbardziej bezbronnych, nie mam oporów. Chociaż nie, tutaj też mam czasami opory - szczególnie wtedy, gdy organizatorzy zbiórek są zbyt nachalni (komentarze typu "wpłaciłaś tylko kilka złotych, co tak mało), mają gdzieś ofiarodawców, albo widzę, że cel zbiórki jest absurdalny. O tym ostatnim mogłabym doktorat napisać, ale czy ktoś wyciągnąłby z tego lekcje? Wątpliwe.
Mimo wszystko postanowiłam napisać Wam o Hani.
Walka dziewczynki o zdrowie i lepsze życie zaczęła się chwilę po jej przyjściu na świat. Nie o takim życiu dla niej marzyli rodzice, ich plany zostały jednak szybko zweryfikowane. Opóźnienie rozwoju psychoruchowego, encefalopia, padaczka. Ciężar kolejnych diagnoz spadał na nich, przygniatając coraz bardziej.
Kiedy dziewczynka skończyła miesiąc, nie chciała jeść i spać. Chwilę później trafiła do szpitala, gdzie przyszło jej się zmierzyć z infekcjami. Tak zaczęła się trudna droga jej i rodziców - wędrówki od lekarza do lekarza, systematyczne rehabilitacje i strach co dalej.
Celem i pragnieniem rodziców Hani jest umożliwienie dziewczynce samodzielnego i szczęśliwego życia. Chcą skupić się na afazji mowy - zintensyfikować zajęcia logopedyczne, swobodna komunikacja z innymi, a zwłaszcza z rówieśnikami, to podstawa do dalszego rozwoju Hani. Rodzice, siostra Zosi i rodzina, która często z nią przebywa, rozumie co mówi, jednak większość obcych już nie bardzo. Hania mówi niewyraźnie, nie wymawia niektórych liter i sylab, nie buduje w swobodny sposób zdań złożonych. Terapia będzie bardzo przydatna.
O sposobie pomocy Zosi możecie poczytać tutaj -> https://www.siepomaga.pl/hania-urbanczyk
A ja biegnę szykować się na uroczyste wręczenie listów gratulacyjnych (bo dyplomy ukończenia studiów większość z nas już odebrała) absolwentom WTL-u. Kolejne studia ukończone, a pierwszy raz będę brała udział w takiej uroczystości, na równi z innymi absolwentami.
Zerknę do siepoga :), gratuluję ukonczenia studiów. Plesniaka zazdroszczę... pozdrawiam Alis niezalogowana
OdpowiedzUsuńChętnie wspomogę Hanię.
OdpowiedzUsuńI oczywiście gratuluję, Karolinko!
Małgosia X
Gratuluje ukończenia studiów, już wsparłam.Pozdrawiam cieplutko.
OdpowiedzUsuńJest wiele takich osób którym trzeba by pomóc, kasy nie starczy aby wesprzeć wszystkich dlatego odpuszczam . A Tobie Karolinko gratuluję ukończenia studiów i dobrego serduszka !!
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Wielkie gratulacje dla Ciebie kochana:)
OdpowiedzUsuńPomagać trzeba!
Serdeczności przesyłam:)
Gratuluję Karolinko:) Zerknę na zbiórkę.
OdpowiedzUsuńBrawo kochana!
OdpowiedzUsuńNajgorsze w tych zbiórkach jest to, że napotykam je na każdym kroku. Serce boli, jak myślę, ile dzieci potrzebuje pomocy i jakie wielkie sumy muszą być uzbierane. Fakt czasem trafią się oszuści albo osoby, które zachowują się tak jak wspominałaś (wtedy też nie wiesz czy to naciągacze czy rodzice już tak bardzo zdesperowani, że ciężko o uprzejmośc i zrozumienie). Jednak tych prawdziwych potrzebujących jest dużo. Nie każdy z nich ma odwagę nawet zbiórkę otworzyć. Eh smutny temat. Zerknę na zbórkę, choc iele dać od siebie ostatnio po prostu nie mogę.
OdpowiedzUsuńA Tobie Kochana z całego serca gratuluję ukończenia studiów <3 Mam nadzieję, ze uroczystośc przyniosła Ci wspaniałe pozytywne emocje <3
Cieszę się razem z Tobą że będziesz mogła wziąć udział we wręczeniu listów gratulacyjnych. Dzieci potrzebujących pomocy jest bardzo dużo - popatrzę na tą zbiórkę.
OdpowiedzUsuń