1903. Już nie mogę się doczekać

Spotkałam ostatnio na mieście jednego znajomego, którego poznałam dzięki wolontariatowi. Było to bardzo sympatyczne spotkanie, ponieważ od słowa do słowa doszliśmy do tego, w jakich imprezach mamy zamiar wziąć udział. W ogóle bardzo się cieszę, że jestem postrzegana już bardziej jako osoba, która jest w stanie współorganizować jakieś wydarzenie na tyle, na ile może, niż taka, która ma ograniczenia, które by ją eliminowane z życia społecznego.

Już w najbliższą niedzielę w Siemianowicach jest "3 bieg Hazoka", ale ja akurat mam w tym samym czasie śniadanie wielkanocne w duszpasterstwie. Jeszcze nie opanowałam bilokacji, czyli bycia jednocześnie w dwóch miejscach przy pełnej świadomości, więc wybrałam śniadanie. Ostatnio nie było mnie na spotkaniu, więc trzeba się jakoś zrehabilitować. Zdeklarowałam się do upieczenia ciasta, zastanawiam się nad tradycyjnym mazurkiem. Mam nadzieję, że mi wyjdzie, bo nie chcę dać plamy. 

Ale przecież "Bieg Hazoka" to nie jedyna impreza w jakiej mogę w tym roku pomóc. W maju jest "Bieg Bohaterów" połączony z "Silesia Półmaratonem". Już jakiś czas temu dostałam zajawkę tego wydarzenia od odpowiedzialnych za wolontariat w Katowicach pani Basi i Grzesia, teraz tylko musiałam wypełnić formularz rekrutacyjny. Zapisałam się też na sam bieg, który w tym roku jest upamiętnieniem 20 rocznicy wejścia Polski do Unii Europejskiej. Jak wielu z Was wie, każdego roku staram się brać w nim udział, nawet wcześniej urywając się z innych zawodów sportowych.

Potem jest Memoriał Janusza Kusocińskiego, organizowany już po raz 70. Jak rok temu nie mogłam być, to cała stała ekipa zastanawiała się co też może być tego powodem. Teraz jednak postaram się być. W zasadzie jest to bardzo ciekawe wydarzenie, a i sam jego patron jest godną uwagi postaciom, która swoim życiem przekazała uniwersalne i ponadczasowe wartości.

W najbliższym czasie to chyba tyle. Jeszcze myślę nad "Górskim biegiem Frassatiego", w którym też kilka razy brałam udział jako wolontariusz. Też bardzo ciekawe przeżycie i doświadczenie. I przy okazji możliwość spotkania się ze znajomymi. Szkoda tylko, że Arka z nami nie będzie, ale pewnie będzie gdzieś tak z góry nam i wszystkim biegaczom kibicować gdzieś tam z góry.

Tyle z planów, teraz czas na rzeczywistość. Codzienność, która niesie za sobą różne zdarzenia -  i te dobre, i te złe. Jakieś 15 godzin w ciągu doby, pomiędzy które trzeba podzielić wszystkie sprawy, obowiązki, zobowiązania, narzucone sobie wymagania, ale i potrafić znaleźć czas dla siebie, na odpoczynek, ale i samorozwój. Dzisiaj pierwszy raz od dłuższego czasu zmobilizowałam się do biegania. Godzinę na stadionie AWFu w przerwie pomiędzy zajęciami na uczelni, a pracą. Może nie uzyskałam nie wiadomo jakiego wyniku, może trochę przeszłam, ale, ale myślę, że nie o to chodzi. Może bardziej chodzi o rozwijanie talentu, o ile bieganie można nazwać talentem. Ostatnio trochę to zaniedbałam, przez co miałam wyrzuty sumienia. Ale teraz warto to zmienić. Zwłaszcza, że mam zamiar wziąć udział we wspomnianym "Biegu Bohaterów". Wiecie, na pewno nie dobiegnę w nim w jego czołówce, raczej na końcu. Ale dla mnie ważne jest, aby w ogóle dobiec. A może nawet pobiec ciut szybciej niż normalnie? Tak, warto sobie stawiać cele realne do zrealizowania.