Tak mi jakoś ostatnio nieswojo. Obserwuję to, co się dzieje na świecie i jakoś tak mi dziwnie. Otóż doszłam do wniosku, że żyjemy w dosyć dziwnym świecie. Świecie ludzi, którzy potrafią podczas dużych imprez kpić w żywe oczy z symboli religijnych. Dziwimy się temu. A jednocześnie tolerujemy inne zachowania, już nie całej masy, a jednostek w myśl zasady, że nic się nie stało.
Boli mnie, kiedy z jednej strony czytam, że ktoś jest całym sercem za kobietami domagającymi się aborcji, a z drugiej strony oburza się, jak można źle traktować zwierzęta i mówić o nich, że "zdechły", zamiast "zmarły". Aż strach pomyśleć, jakim terminem określiliby usunięty płód? Czy też twierdziliby, że dziecko "zmarło", czy może używaliby bardziej nieludzkich określeń? Halo, halo, czyżby życie zwierząt było bardziej wartościowe od życia ludzi? A w ramach śmierci zwierząt jestem za wprowadzeniem terminu "odszedł", który wydaje mi się dużo bardziej neutralny. Niech "umierają" ludzie, jak to było przez wieki, zwierzęta niech "odchodzą". Też kocham moją kotkę i nie wyobrażam sobie bez niej życia. Wiem, że kiedyś zabraknie jej w nim. Ale dla mnie ona odejdzie, a nie umrze. Jestem niehumanitarna? Być może, zauważmy jednak, że przymiotnik "niehumanitarny" odnosi się do ludzi, a nie zwierząt.
Wiem, że teraz dużo się robi, aby przypodobać się innym, chociażby mielibyśmy sprzedać własne przekonania i poglądy. To proceder znany od zarania dziejów. Kain zabił Abla dla zyskania poklasku w oczach Boga. Judasz sprzedał Jezusa za 30 srebrników. A jaka jest nasza cena "pogrzebania" pewnych wartości? Co jesteśmy w stanie zrobić, aby przypodobać się innym. Czy potrafimy być wierni zasadom, czy może łatwo jest nam je zdradzić? Czy potrafimy sprzeciwić się tylko temu, co oburza i jest niezrozumiałe na dużą skalę, czy też temu, co się dzieje na lokalnym podwórku?
Ostatnio coraz częściej i intensywniej o tym myślę. I coraz bardziej przeraża mnie nasza ludzka pobłażliwość wobec niektórych procederów, także tych dziejących się w sieci.
A ja nie rozumiem, dlaczego ludzie uważani za autorytety językowe próbują narzucać, że umieranie w odniesieniu do psa to niewłaściwe określenie. Ja nawet o roślinie mówię, że umarła (choć to bardziej w przenośni), albo o owadzie. Umarło = nie zachodzą procesy życiowe. Zdechł ma jednak mocno pejoratywny wydźwięk.
OdpowiedzUsuńJednocześnie nie będę ukrywać, że jestem zwolenniczką prawa (!) do aborcji (co nie jest równoznaczne z bycie zwolenniczką aborcji). A o płodzie powiedziałabym, że umarł, nie widzę sprzeczności i szczerze mówiąc nie wiem, jak się jej tu doszukać. Ludzie, którzy chcą prawa do aborcji, to nie są ludzie, którzy nienawidzą płodów i chcieliby wszystkie ciąże usuwać.
Ale też szczerze mówiąc muszę przyznać, ze często zastanawiam się, czy bycie częścią Kościoła nie jest sprzeczne z moimi wartościami...
UsuńZgadzam się z Tobą w pełni!
UsuńKażdy ma prawo do swojego zdania. A kwiatki u mnie po prostu więdną. Pozdrawiam
UsuńPomoc medyczna w umieraniu (MAiD) to procedura stosowana w Kanadzie, która umożliwia lekarzowi lub pielęgniarce pomoc pacjentowi w zakończeniu jego życia w określonych okolicznościach. MAiD podawany jest z lekami, które można przyjmować doustnie lub dożylnie, a podczas zabiegu zawsze obecny jest lekarz.
OdpowiedzUsuńW 2022 r. w Kanadzie istniało 13 241 świadczeń MAID, co zwiększyło łączną liczbę zgonów wymagających pomocy medycznej w Kanadzie od 2016 r. do 44 958. W 2022 r. łączna liczba świadczeń MAID wzrosła o 31,2% (2022 r. w stosunku do 2021 r.) w porównaniu z 32,6% (2021 r. w stosunku do 2020 r.)
Znam dwie osoby, które będąc w domu opieki, niezmiernie obawiały się, że zostaną do tego procederu zmuszone.
To straszne! Cywilizacja śmierci rośnie w siłę. I mnie ostatnio zainteresował temat eutanazji w Kanadzie. Też czytałam o tym niesamowitym wzroście ilości śmierci ludzi, którym państwo pomogło w ten sposób umrzeć. I to nie jest żadne science-fiction ani powieść 1984 Orwella. To sie dzieje naprawdę...
UsuńA co najgorsze, ludzie są "zachęcani", i to nieraz dość agresywnie, do skorzystania z tego "dobrodziejstwa", szczególnie przez prywatne firmy ubezpieczeniowe, które muszą płacić za ich trzymanie w ośrodkach opieki lub szpitalach. Niedawno czytałem o programie eutanazji w Trzeciej Rzeszy...
UsuńMnie też to przeraża. Zwłaszcza to przymuszanie do tej procedury, albo decydowanie o tym za kogoś. Jacku, też czytałam o tej procedurze w Trzeciej Rzeszy. Obawiam się, że i u nas do tego dojdzie - najpierw aborcja nienarodzonych, a potem eutanazja niepotrzebnych. Pozdrawiam
UsuńI ja widzę w tym sprzecznosć, Karolino. Szacunek dla zwierzat(przynajmniej w słowach) i brak szacunku dla abortowanych dzieci. Przecież to abortowanie, to nic innego jak zabijanie. Ale słowa zabijanie sie nie używa, bo zbyt mocno, zbyt wstrzasajaco brzmi. Płody (bo nawet nie dzieci) usuwa się, czyli abortuje i tak jest o wiele łatwiej...Słowa, słowa, słowa - a jak wielkie mają znaczenie. Jedno ukrywają, drugie eksponują. Ludzie manipulują nimi tak, jak im wygodnie...
OdpowiedzUsuńPozdrawiam Cie serdecznie, Karolinko!
Olgo, pozwól, że podpiszę się pod Twoimi słowami obiema rękami. Pozdrawiam
UsuńA ja się dziwię, jak można modlić się do bożka z drewna czy kamienia , całować księdza w rękę, codziennie biegać do kościoła, a jednocześnie kraść i kłamać, bić żonę i pic na umór.
OdpowiedzUsuńCałego świata nie naprawimy, jak widać religie tez nie mają takiej mocy!
jotka
Jeżeli ktoś się modli do swojego "bożka z drewna lub kamienia", to nic dziwnego, że kradnie, kłamie, i popełnia inne okropności.
UsuńJotko, tak samo jak można robić te wszystkie "święte rzeczy" i całym sercem popierać aborcje na życzenie (bo nawet nie ze względów medycznych czy też gwałtu). Rytuały zostają, zmienia się tylko "przedmiot". Pozdrawiam
UsuńMasz całkowitą rację w tym, co napisałaś. Obecnie zachodzi trend uczłowieczania zwierząt i jednoczesnego odczłowieczania (dehumanizowania) ludzi. Dodałabym, że dzisiaj często nadużywa się stereotypów typu, że kto nie szanuje naszych braci mniejszych, zwierząt, nie kocha też ludzi; jest przeciwnie: niektóry tak bardzo "szanują" zwierzęta i walczą o ich "prawa", że depczą przy tym prawa ludzi i nimi pogardzają. Chyba rzeczywiście jest nas za dużo na tym świeci, ze ludzkość obraca się przeciwko sobie.
OdpowiedzUsuńOj, też zauważyłam ten trend, że pewni ludzie kochają swoje zwierzęta (czego nie neguję, bo też kocham moją Pusię), a jednocześnie gardzą drugim człowiekiem. Bardzo, bardzo to przykre. Pozdrawiam
UsuńPonoć, rozum mamy po to, żeby go używać...Nie wszyscy to praktykują...;o) Teraz nastała moda na "zaistnienie", a nie na myślenie...;o) Lucki kiedyś też nie zdechnie, nie umrze...Odejdzie...Jak wszystkie nasze zwierzaki...;o)
OdpowiedzUsuńMoja Pusia też odejdzie z tego świata. Kiedyś... Pozdrawiam
UsuńMi osobiście nazewnictwo nie przeszkadza, niech każdy mówi jak uważa ....ja i tak mam wrażenie że zwierzęta lepiej się traktuje niż ludzi .... dla mnie mój piesek to domownik, ale traktujemy jak pieska a nie jak człowieka :) pozdrawiam serdecznie
OdpowiedzUsuńKiedyś widziałam paraserial, w którym psa karmiono widelcem. Straszne to dla mnie.
UsuńSmutne czasy Karolinko, dziwne, wiele jest odwrócone, a normalność uważa się za nienormalność...
OdpowiedzUsuńI to niestety dotyczy coraz młodszego pokolenia. Pozdrawiam
UsuńMasz wiele racji w paru kwestiach.
OdpowiedzUsuńNiestety społeczeństwo się radykalizuje, a do tego - jak napisałaś - nie głosimy własnych poglądów, tylko podążamy za wywieraną presją grupy. Broń Boże powiedzieć coś niezgodnego z poglądami innych, od razu reagują agresją!^^
Pęd za przywódcą stada, chęć przypodobania się innym, nawet wtedy, gdy głoszone przez nas poglądy są ze sobą sprzeczne, chęć bycia popularnym - wszystko to sprawia, że tracimy gdzieś nasze wartości w których dorastaliśmy. Pozdrawiam
UsuńOstatnio zauważyłem na jednym z blogów, gdzie kiedyś komentowałem bardzo duży wzrost agresji politycznej. Autorka i komentujący w sposób dla mnie haniebny obrażają obecny rząd, ministrów, premiera, a także zwolenników obecnej władzy. To też jest element w mojej opinii zła.
OdpowiedzUsuńCała sprawa dotycząca nazywania pewnych zjawisk jest moim zdaniem za głęboka na komentarz. Bo znajdą się ludzie broniący takiego czy innego określenia, albo przeciwni. A to może budować kolejne bariery między ludźmi.
Pozdrawiam!
Mozaika Rzeczywistości.
Jeszcze jedno. Wydaje mi się, że obecnie trudniej jest być wiernym swoim poglądom ze względu na wzrost właśnie opisanego wyżej zjawiska, agresji politycznej, która wtłacza się w inne sfery życia. Coraz częściej słyszy się od razu hejt, gdy ktoś mówi, że ma poglądy lewicowe lub prawicowe. I to z obydwu stron zdarzają się takie ataki.
UsuńProblemem jest na pewno to, w jaki sposób łączyć w rządzeniu państwem na przykład optykę różnych środowisk. Pewne rzeczy są dla nas wspólne, pewne nie. I niestety w polityce już nie mam miejsca na coś takiego jak zaakceptowanie różnic. W życiu można tak uczynić i szanować czyjeś poglądy.
Chyba nawet domyślam się, co to za blog. Fakt, każdy ma prawo do własnego zdania, nie neguję tego. Ale też nie rozumiem pewnych zjawisk. Pozdrawiam
UsuńJuż od dłuższego czasu my jako świat zmierzamy w złą stronę i z tej równi pochyłej nie ma już odwrotu. Osobiście popieram wolność w podejmowaniu decyzji, każdy powinien decydować o sobie. W Polsce problemem było to, że kościół był niemal narządem decyzyjnym w wielu sprawach, co na szczęście zmienia się na lepsze bo ludzie przejrzeli na oczy. Sama przejrzałam 🙂
OdpowiedzUsuńI to w bardzo złą stronę. Rzec by można, że staczamy się wręcz po równi pochyłej. Pozdrawiam
UsuńKarolinko, dla Ciebie Kościół jest autorytetem i ja to szanuję. Jednocześnie uważam, że każdy powinien mieć prawo wyboru .
OdpowiedzUsuńPozdrawiam Cię serdecznie.:))
Jasne, każdy ma prawo do wyboru i własnego zdania. Ale nic mnie nie przekona do dehumanizacji ludzkiego życia i humanizacji zwierzęcego. Gdzieś musi być granica między jednym, a drugim. Pozdrawiam
Usuń