586. Zwiedzamy Czechy - Praga cz. 2

Drugi dzień zwiedzania rozpoczęliśmy od pomnika jednego z patronów kraju - świętego Wacława. Wacław był synem księcia Wratysława I oraz pogańskiej księżniczki Drahomiry. W wieku 13 lat stracił ojca, zaś jego wychowaniem w duchu chrześcijańskim zajęła się babka, święta Ludmiła. Około 925 roku rozpoczęły się rządy Wacława w Czechach. Jego priorytetem była chrystianizacja Czech. Z jego inicjatywy wzniesiono przedromańską rotundę, która stanowiła podwalinę pod współczesną katedrę św. Wita na Hradczanach. Polityka stosowana przez Wacława spowodowała niezależność Czech wobec Cesarstwa Niemieckiego, co było sprzeczne z założeniami części czeskiej elity, popierającej młodszego brata Wacława, Bolesława. On sam zaprosił Wacława na uroczystości świętych Kosmy i Damiana, które miały miejsce w Starym Bolesławcu. W czasie ich trwania wywiązała się jednak kłótnia pomiędzy braćmi - Bolesław uderzył Wacława mieczem, ten zaś zaczął uciekać do kościoła, jednak po drodze dopadło ich i zabiło trzech rycerzy Bolesława. W niedługi czas potem Wacław został uznany za męczennika, a co za tym idzie - kanonizowany.

Plac Wacława jest jednym z największych otwartych przestrzeni w Europie - jego wymiary wynoszą 750 metrów długości na 60 metrów szerokości(dla porównania wymiary Rynku Głównego w Krakowie wynoszą 200 metrów na 200 metrów). Plac został wydzielony w połowie XIV wieku z inicjatywy Karola IV. Ponieważ w średniowieczu handlowano na nim końmi, żartobliwie nazywano go Końskim Targiem. Z czasem plac przyjął funkcję miejsca ważnych wydarzeń politycznych, na którym tłum demonstrował swoje nastroje spowodowane istniejącą sytuacją polityczną oraz społeczną. Obecna nazwa obowiązuje od 1848 roku i jest ściśle związana z stojącym tam od XVII wieku, z drobnymi przerwami, barokowym pomnikiem św. Wacława. 

Jednak pomnik księcia Wacława na placu nazwanego jego imieniem. W Pałacu Lucerna zlokalizowanego tuż przy Placu znajduje się rzeźba świętego usadowionego na brzuchu odwróconego do góry nogami konia. Postawa jeźdźca niczym nie różni się od oryginalnej – jest on dumny i patrzy odważnie przed siebie, dzierżąc lancę w ręku.

Następnie ruszyliśmy w dół ulicy, gdzie mieści się gmach teatru narodowego. Po drodze mijaliśmy przepiękne miejskie zabudowania.

Dalsza część naszej wyprawy wiodła przez okazały Rynek Staromiejski, położony między placem Wacława, a słynnym mostem Karola. Znajdziemy na nich budynki w różnych stylach architektonicznych, takie jak gotycki kościół Najświętszej Marii przed Tyrem oraz barokowy kościół św. Mikołaja. Poza wieloma kościołami na placu można zobaczyć zegar astronomiczny, który "ożywa" przy każdej pełnej godzinie(nawet byliśmy tego świadkiem), tabliczkę oznajmiającą, że przez plac przebiega jeden z południków, czy też pomnik poświęcony spalonemu na stosie za swoje poglądy Janowi Husowi.

Kolejnym celem naszej wędrówki po Czechach była żydowska dzielnica Josefov. Ciekawostką jest, że wedle planów Adolfa Hitlera Josefov miał być muzeum "Egzotycznym Muzeum Wymarłej Rasy" po "całkowitej likwidacji kwestii żydowskiej". Dlatego w licznych synagogach po dzisiejszy dzień znajduje się liczne mienie zrabowane wyznawcom judaizmu. Josefov na przestrzeni blisko 800 lat był miejscem, które zamieszkiwała jedna z największych żydowskich społeczności żydowskich. Według dokumentów już pod koniec XI wieku w mieście istniały dwie osady żydowskie. Umiejscowione one były w pobliżu Rynku Starego Miasta. W czasie pierwszej wyprawy krzyżowej w Pradze doszło do pogromu Żydów. W 1215 roku dzielnica została otoczona murem i na mocy soboru laterańskiego II nazwana "gettem". W połowie XV wieku został zlikwidowany cmentarz żydowski mieszczący się poza jej murami. wyglądu. Spowodowało to konieczność grzebania zmarłych w jej obrębie, co z kolei spowodowało powstania unikatowego cmentarza. Sama nazwa "Josefov" została nadana przez samych jej mieszkańców na cześć cesarza Józefa II. Wydał on edykt o tolerancji, który m.in. zniósł nakaz noszenia przez Żydów oznaczeń na ubraniach. W 1848 roku w czasie Wiosny Ludów, Żydzi otrzymali prawa obywatelskie i polityczne, a Żydowskie Miasto zostało włączone w granice Pragi. Na przełomie XIX i XX wieku przeprowadzono liczne przebudowy, co nadało dzielnicy współczesnego kształtu. Na terenie dzielnicy znajduje się m.in. Stary Cmentarz Żydowski, ratusz, sala obrzędowa oraz sześć synagog. To w jednej z nich miał powstać legendarny Golem.

Ostatnim punktem dnia było przejście przez słynny Most Karola, z którego wedle tradycji 20 marca 1393 roku został zepchnięty do przepływającej pod nim Wełtawy kolejny czeski święty - Jan Nepomucen, który nie zdradził królowi Wacławowi IV tajemnicy spowiedzi jego żony, Zofii Bawarskiej. Sam most ma ponad 500 m długości. Początkowo nazywał się Kamiennym lub Praskim. Obecna nazwa przyjęła się ok. 1870 roku. Do 1741 roku był jedynym punktem przejścia z jednej strony Wełtawy na drugą. Most aktualnie przeznaczony jest tylko dla ruchu pieszego, dawniej kursował po nim tramwaj konny, elektryczny, a nawet samochody.

 

Następnego dnia zwiedzanie rozpoczęliśmy od podjechania pod Wieżę Widokową na Pietrzynie. Jeżeli wierzyć pani przewodnik, to jej wysokość, mierzona od poziomu morza, jest równa wysokości słynnej Wieży Eiffla(mierzona od podstawy jest znacznie mniejsza). Po wyjściu na górę przed widzem rozpościera się cudowna panorama miejska(niestety, osoby na wózkach mogą wjechać tylko na 2 poziom, a to i nie raz z przygodami).

Następnie udaliśmy się do położonego tuż obok "Labiryntu luster", który liczy sobie ponad 100 lat... A także do cudownego ogrodu...
Poszliśmy również z bliska zobaczyć raczkujące po słynnej wieży telewizyjnej Żiżkov niemowlaczki w skali 1:1.

Nie mogliśmy pominąć wizyty w kościele Panny Marii Zwycięskiej znajdującym się w Małej Stranie. Zbudowany został przez niemieckich luteranów w latach 1611 - 1613. Po zwycięstwie katolików na Białej Górze świątynia przeszła w ręce sprowadzonych z Hiszpanii karmelitów bosych. Obecny wygląd zewnętrzny pochodzi z 1644 roku, zaś wystrój wnętrza z początku XVIII wieku. Świątynia znana jest ze znajdującej się w niej woskowej figurki chłopca, nazwanej Praskim Dzieciątkiem Jezus. Mierzy ona zaledwie 46 cm wysokości. Figurka została podarowana karmelitom w 1628 roku przez bogatą szlachciankę, Polyksenę z Lobkovic. Praskie Jezulontko ma regularnie zmienianą sukieneczkę, w zależności od pory roku. Bogaty zbiór posiadanych przez niego ubranek można zobaczyć na wystawie, tak samo jak kolekcję szopek z różnych części świata.

Ostatnim punktem naszej wędrówki po Pradze był Pałac Wallensteina, obecna siedziba Senatu Republiki Czeskiej.  Do Pałacu przylega ogród Wallensteina, po którym przechadzają się dumne pawie oraz Szkoły Jazdy.

Praga to cudowne miasto o którym dużo by opowiadać i pokazywać. Żałuję, że jeszcze nie dostałam jednego pakietu zdjęć, bo wtedy moja fotorelacja była by dużo bogatsza. Niestety, ja dopiero raczkuję w dziedzinie pstrykania zdjęć i wiele rzeczy ucieka mojej uwadze. Ale jak to mówi Boski Oski - "trening, trening i do tego trochę wiary w siebie zrobią z nas mistrzów". Zostawiam Was więc z tą myślą, jak także z tym nietypowym zdjęciem ukazującym czeskie poczucie humoru...

Ta sadzawka to kontury kraju - wyobrażacie sobie skandal, jaki by wybuchł, gdyby umieścić takie coś w naszym kraju?

Aż słynny Krecik się z tego śmieje :)