960. Pierwsze koty za płoty

Ostatni egzamin, z mikroekonomii, za Młodą. A tym samym praktycznie zaliczyła pierwszy rok na AWFie. Jestem z niej bardzo, bardzo dumna, chociaż jest tylko moją kuzynką. A może aż. W każdym razie pomimo biedy, niepełnosprawności i związanych z tym stereotypów wyrwała się z ubogiej wsi i odnalazła w realiach ogromnego miasta. Wiadomo, że mieszkając ze mną ma łatwiej, bo nie musi za akademik płacić. 

Średnią za pierwszy rok ma bardzo ładną - 4,32. Na początku zastanawiałam się, jak się w tym wszystkim odnajdzie. Ale dała radę. A nawet zapisała się do tutejszego klubu pływackiego dla niepełnosprawnych, żeby nie zaprzepaścić tego, co przez lata wypracowała - bo Młoda od małego jeździła kilkadziesiąt kilometrów na lekcje pływania. Dzisiaj w wodzie czuje się jak rybka, albo jakaś syrenka. Po trochu zmotywowała mnie też, abym się wzięła za pływanie. Ale to już po wakacjach.

Jutro wraca do siebie, na Kielecczyznę. A ja zostanę sama. No dobrze, z Pusią. Ale z Pusią raczej sobie nie pogadam, prawda?