1046. Kolejny, jesienny bieg

Na początek chciałam Wam podziękować za słowa wsparcia pod poprzednim postem. To prawda, nie powinnam się tym wszystkim przejmować, bo zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie nas wodził za nos. Niby to wiem, a jednak za każdym razem kiedy komuś zaufam(a jest to bardzo trudne po 29 latach życia i masie nie zawsze pozytywnych doświadczeń), a ten ktoś zawiedzie to moje zaufanie, to zawsze to "odchorowuję" emocjonalnie. Dlatego coraz częściej ludziom po prostu nie wierzę - wtedy rozczarowanie mniej boli. Nie oznacza to jednak, że nikomu nie wierzę, ale staram się wszystko weryfikować.

Przejdźmy jednak do przyjemniejszej części mojego życia, czyli do biegów. Można nawet uściślić - biegów przełajowych. Albo crossowych. Jak zwał tak zwał. W każdym razie po raz trzeci(a drugi w aurze jesiennej) pokonywałam sosnowiecki park na trasie 5 kilometrów. Można było wybrać sobie też 10 kilometrów do przebiegnięcia, albo nawet 21 kilometrów(tak, tak, półmaraton), to jednak nie na moje nogi. Zresztą te 5 kilometrów też okazało się wyjątkowo niefortunnych, ponieważ 2 razy zaliczyłam wywrotkę na trasie, a przez to zbicie kolana i czas poniżej moich możliwości, ale to już jest wpisane w moje życie.

Tym razem fotograf uchwycił mnie tylko raz, na starcie.

Jak oceniam całą trasę? Była wymagająca, znacznie różniła się od tej zeszłorocznej, miała dwa większe podbiegi i dużo gałęzi pod nogami. I to właśnie te gałęzie spowodowały, że się wywróciłam. Ogólnie ja wiem, że trzeba uważać, ale przy MPD to nie takie proste. Mimo wszystko nie chcę rezygnować z biegania, bo to świetna forma aktywności. Na plus całej imprezy działała pogoda oraz piękne jesienne krajobrazy w parku. Szkoda, że najpierw nie było możliwości(trasa się sama nie przebiegnie), a potem siły, aby obfotografować wyznaczoną ścieżkę. Aha, i wreszcie oznaczyli porządnie całą ścieżkę biegu, bo rok temu kilka biegaczy się zgubiło.

Czasem nie będę się chwalić, bo jak pisałam - przez przewrócenie się i zbicie kolan nie był taki, jakiego bym oczekiwała. Pochwalę się za to medalem, pamiątką z biegu. 

Całkiem ładne są te medale.

Ale też całkiem ciężkie...