sobota, 26 października 2019

1045. Nie obiecuj...

Powiedziałaś:
będziesz mogła do nas przychodzić kiedy chcesz.
A jak miałam potrzebę nie potrafiłaś znaleźć dla mnie czasu.
Powiedziałaś:
tak pięknie przeczytałaś ten tekst, będę dawać Ci go częściej.
Zapomniałaś o tym, kiedy dołączyły do nas dzieci.
Powiedziałaś:
po co wybrałaś taki kierunek studiów, przecież nic z niego nie będziesz miała.
A ja po prostu chciałam poszerzyć moją wiedzę o to, co mnie interesuje.
Powiedziałaś:
nie dałam ci nic do czytania na występ, bo nie chodzisz na próby.
Inni też nie chodzą, a mimo to występują na przedstawieniach.
Powiedziałaś:
będziesz mogła zorganizować wycieczkę dla nas do Wadowic.
A potem wiosną słyszałam, że pojedziemy jesienią,
a jesienią - że na wiosnę.
Powiedziałaś:
Te 10 słów pieśni będzie twoim zadaniem do zaśpiewania.
Dlaczego więc na moich oczach dałaś je po roku komuś innemu mówiąc:
"On będzie się z tego cieszył"
Ale ja też się cieszyłam.
Cieszyłam się z Twoich obietnic na normalność.
Ale mi chyba nie wolno się cieszyć.
Ani mieć planów i marzeń.
Bo zawsze mi udowodnisz, że będę gorsza od innych.
Za każdym razem czuję się oszukana i zdradzona.
Za każdym razem z oczu kapią mi łzy.
Za każdym razem słyszę od Ciebie: "Zrozum mnie..."
Ja mogę Ciebie zrozumieć, ale czy zaznam tego samego od Ciebie?

Po raz kolejny zawiodłam się na jednej i tej samej osobie. Tym razem jednak czara goryczy się przelała. Nie chcę wnikać w szczegóły, bo to nie jest tego rodzaju blog. W każdym razie po raz kolejny polały się z moich oczów łzy rozczarowania. Nie robi się takich rzeczy... Nie robi się takich rzeczy na oczach innych, zwłaszcza tych, których to dotyczy. Walczę, ale po prostu mam coraz mniej sił na tą walkę. I na pewno coraz mniej motywacji...
Na razie muszę to wszystko przetrawić, przeanalizować. Jutro mam kolejny bieg, będzie więc dużo czasu ku temu.
P.S. Tylko mi nie radźcie rozmowy z tą osobą. Chyba jej długo nie zaufam. Poza tym zawsze znajduje taki argument, że rozmówca nie wie jak się bronić. A ja wbrew pozorom nie jestem dobrym rozmówcą...

9 komentarzy:

  1. Przykre to, ale może nadszedł czas u Ciebie pewnej weryfikacji znajomych? Żeby bez sentymentu rozstać się z tymi, którzy sprawiają Tobie przykrość i nic dobrego z tej znajomości nie wynika.

    OdpowiedzUsuń
  2. przykro mi się, że się rozczarowałaś....
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  3. A może napisz do tej osoby list, oczyścisz myśli, a być może uświadomisz jej, jak widzisz takie postępowanie...mój brat zrobił kiedyś podobnie, okazało się, że był rezultat.

    OdpowiedzUsuń
  4. Kochana
    Niektórzy ludzie nie są godni naszej przyjaźni, zaufania.
    Niestety nie raz musimy się "sparzyć", aby życie nauczyło nas komu ufać komu nie.
    Pozdrawiam serdecznie i przytulam🧡🏵️

    OdpowiedzUsuń
  5. Karolinko, różnych ludzi spotykamy w życiu. Takich, którzy nas zawodzą także. Na szczęście przyjaciół możemy sobie wybierać sami.
    Napisałaś "nie robi się takich rzeczy". Wiesz, ja się już przekonałam, że ludzie są zdolni zrobić absolutnie każdą rzecz. Nawet najgorszą. Co nie przeszkadza mi nadal ludziom ufać i spodziewać się od nich dobra. Bo ludzie mają w swojej naturze tyleż dobrego, co i złego.
    Ściskam mocno.

    OdpowiedzUsuń
  6. Tak czasem w życiu bywa. Bardzo mi przykro, Karolinko.
    Ściskam bardzo mocno:)

    OdpowiedzUsuń
  7. Karolinko, otrząśnij się, jesteś wartościową osobą! Jeśli możesz to zaprzestań kontaktów z tą osobą, nie warto na siłę.
    Trzymaj się Kochana:)

    OdpowiedzUsuń
  8. Takie sytuacje sa najgorsze, ja też niestety kilka albo nawet kilkanaście razy się tak rozczrowałam, bo ktos mi coś obiecywał i niestety na pustych słowach się skończyło.
    Karolina trzymaj się. Po burzy zawsze wychodzi słońce. Jeszcze w swoim życiu trafisz na osobe godną zaufania, choć teraz może Ci być cięzko.
    Przytulam wirtualnie <3

    OdpowiedzUsuń
  9. Odkąd przyjęłam zasadę, że ze wszystkiego co się nadaje do liczenia, najlepiej jest liczyć na siebie, przestałam być zawiedziona i rozczarowana.
    Czasami, jeżeli ktoś próbuje mnie wykiwać, robię się nieprzyjemna, niegrzeczna i głośno i dobitnie wyrażam swoje zdanie. Naprawdę pomaga.
    Po prostu się nie daj. Nie rozmawiaj z Tobą osobą, a nawrzesz na nią. Ona Cię o to prosi na kolanach.

    OdpowiedzUsuń