Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

poniedziałek, 13 kwietnia 2015

127. Wszystkie chwyty dozwolone, czyli czego można się dowiedzieć podczas ogłoszeń parafialnych :)

Niepełnosprawne dzieci potrzebują takich samych zabaw, jak ich pełnosprawni rówieśnicy. To że ktoś nie chodzi, a nawet nie siedzi nie znaczy, że nie będzie się cieszyć z pobujania na huśtawce, czy też na "koniku". Pamiętam jak będąc kilkuletnim szkrabem, który jeszcze niezbyt pewnie chodził na swoich koślawych nóżkach kochałam chodzić z rodzicami na plac zabaw znajdujący się w parku miejskim. Były tam huśtawki, piaskownica, zjeżdżalnia, koniki, a także drabinka przypominająca swym wyglądem rakietę kosmiczną. Istny raj dla dzieciaków. Dla mnie wspinanie się na drabinki było idealną formą rehabilitacji i poprawienia koordynacji ruchowej, a huśtanie na huśtawce było trym czymś, czym teraz jest metoda SI.
Kilka lat później zardzewiałe urządzenia usunięto, a w innym miejscu parku powstał drewniany plac zabaw. Jednak skwery pod blokami pozostawały w większości niezagospodarowane.
W tym roku administracja budynków postanowiła przystąpić do projektu "Podwórko NIVEA". Zgłosiła jeden z skwerów do konkursu. Aby się on powiódł, musi się znaleźć w pierwszej czterdziestce. Głosują zaś internauci - dziennie można oddać jeden głos na wybrane podwórko. Tak więc wszystko zależy od reklamy danego miejsca. Administracja robi co może - rozdaje ulotki(nawet przy tym pomagałam), rozwiesza plakaty, a tą niedzielę w promocję pomysłu włączyła się nawet nasza parafia i podczas ogłoszeń parafialnych ksiądz F. prosił o głosy od wiernych. Wszak podwórko ma stanąć na terenie naszej parafii. Ale z drugiej strony wracając do domu cały czas się z tego śmiałam. Tak, tak, czasami łapie mnie głupawka, i to w najmniej spodziewanym momencie. Na swoje usprawiedliwienie mam to, że podobno śmiech wydłuża nasze życie, więc może wyjdzie mi to na zdrowie?
W sumie ładnie wygląda. Na chwilę obecną jesteśmy na 437 miejscu!(na 1116 zgłoszonych projektów) więc nie jest źle. Osobiście uważam, że gdyby tak chociaż 3/4 mieszkających na osiedlu gdzie ma powstać plac zabaw zagłosowało na stronie, to może byśmy się znaleźli w gronie zwycięzców. Ale tutaj wszystko zależy od woli ludzi, bo bez tego nawet święty Boże nie pomoże.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz