Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

niedziela, 17 maja 2015

144. Urosły mi skrzydła

Kolejny tydzień za nami. Leżę sobie w łóżku i myślę jaki on był. I muszę przyznać, że nie był zły, chociaż przymusowo spędziłam w Wadowicach jeden dzień dłużej niż zwykle. Ale za to zwiedziłam sanktuarium w Łagiewnikach, Centrum Jana Pawła II oraz załapałam się na tort urodzinowy pewnego przystojniaka. Moje życie nabrało tempa, a po zeszłotygodniowym międzynarodowym sympozjum zrobiłam się taka, hmmm, pewniejsza siebie. To też duża zasługa kolegów i koleżanek z grup, zarówno na studiach jak i w szkole policealnej, którzy traktują mnie jak swoją. Coraz częściej mam wrażenie, że społeczeństwo przestało zwracać uwagę na niepełnosprawnych jako kogoś gorszego.

W szkołach policealnych zaczęły się zaliczenia i oceny końcowe. Wczoraj pisałam egzamin z angielskiego w rachunkowości, z którego dostałam 4, dzisiaj działalność gospodarczą w branży administracyjnej zaliczyłam na 5. Czyli podniosłam ocenę o 2, bo w poprzednim semestrze miałam tylko 3. Bardzo się cieszę z tych ocen, ponieważ lądują one już na świadectwo końcowe.

W przyszłym tygodniu czeka mnie egzamin z historii kościoła z oprowadzania śladami Brata Alberta oraz kolokwium zaliczeniowe z architektury i sztuki sakralnej. Na szczęście materiału z tego drugiego materiału mamy niewiele w porównaniu z pierwszym semestrem, a z historii kościoła mieliśmy już próbę generalną i wszystko poszło nam dobrze. Nawet za dobrze jak na moje możliwości. No nic, wszystko wyjdzie w praniu. A propos historii kościoła to nasze aktualne zajęcia wyglądają właśnie tak:
M. opowiada o świętym Stanisławie na Skałce, a my uważnie jej słuchamy

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz