Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

środa, 28 października 2015

226. Wszystko wydaje się trudne, jeżeli jest nieznane

Kiedy tydzień temu profesor wykładający patrologię zapowiedział nam na dzisiaj kolokwium i zakres materiału na niego, wszyscy mieliśmy nietęgie miny. Wczoraj mało nas było na zajęciach - większość wolała zostać w mieszkaniach i uczyć się. Niezastąpione okazały się tutaj zrobione przeze mnie notatki, na podstawie tego, co nagrałam na dyktafon. Przynajmniej tak twierdzili inni. Chociaż jedna korzyść z mojego poświęcenia. Hi, hi, hi. Ja też nie poszłam wczoraj na wykłady na AWFie(prawo gospodarcze oraz regiony turystyczne), tylko pojechałam do Wadowic, w celu powtórzenia sobie jeszcze materiału. Oczywiście uczę się na bieżąco, ale zwyczajnie przeraził mnie zakres i język materiału. Siedziałam więc sobie na łóżku z kubkiem ciepłej herbaty i herbatnikami i uczyłam się w dosłownym tego słowa znaczeniu. Żeby było sprawiedliwie, to w pokoju obok pewien dziewięciolatek przyswajał sobie modlitwę "Pod Twoją obronę". Wbrew pozorom nie poszłam jednak zbyt późno spać, ponieważ znam już dosyć dobrze swój organizm i wiem, że kiedy jestem niewyspana, to po prostu nie myślę. Faktem jest to, że jeszcze nie odespałam nocy z soboty na niedzielę i jestem w związku z tym rozkojarzona nieco. Dlatego wczoraj już o 22 powiedziałam sobie "pas", zagasiłam światło i poszłam lulać. 
Nazajutrz wstałam o 5:15, a pół godziny później jechałam już w busie na uczelnię. Znowu poświęciłam zajęcia z informatyki na AWFie i powtarzałam ostatnie biografie Ojców Kościoła. Kolokwium było dosyć późno, bo dopiero po 13. Tym gorzej dla mnie, bo stres przybrał na sile. Oczywiście spóźniłam się, bo poprzednie zajęcia mieliśmy w zupełnie innym budynku, na szczęście tylko kilka minut.
Test w skali trudności od 1 do 5 oceniam na 2. Obawiałam się rozbudowanej biografii Ojców Kościoła, a tutaj definicje, rozszyfrowanie skrótów, wyjaśnienie dlaczego chrześcijanie byli prześladowani, dwie biografie. Czyli pełen luzik - bluzik :). Pisałam co wiedziałam, a nagle mnie oświeciło i wiedziałam zadziwiająco dużo. Przynajmniej tak mi się wydaje. 
Nie no, 4 może będzie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz