Przez wiele miesięcy poprzedzających Światowe Dni Młodzieży, całe grono wolontariuszy zaangażowanych w pomocy pielgrzymom spędzającym tydzień poprzedzający wyjazd na centralne wydarzenia w Krakowie obmyślało, jak oficjalnie przywitać ich w pierwszym dniu. Padło, a jakżeby inaczej znając salezjańską społeczność, na tańcach i zabawach przed naszym parafialnym Oratorium. Przez dwie godziny śmiechom i chichom nie było końca. Ale, chyba każdy się z tym zgodzi, takie są prawa młodości. Już na początku postawiliśmy na tańce integracyjne, które ku naszej uciesze, znali również nasi goście. Zabawa była przednia, zresztą sami zobaczcie:
| Poczęstunek |
| Słynna belgijka |
Wczorajszy dzień był natomiast "Dniem dekanalnym". Rozpoczął się przepiękną Mszą świętą w bazylice. Aż żałuję, że nie mam z niej zdjęć, ale cyfrówkę mam zaledwie tydzień i nie rozgryzłam jej do końca, a w świątyni panował specyficzny półmrok. Udało mi się jednak wyszperać coś na stronce diecezjalnej:
Msza święta trwała co prawda prawie 2 godziny, ale tylko dlatego, że powitanie, wszystkie czytania, Ewangelia i kazanie(najkrótsze w historii dziekana) były w trzech "oficjalnych" językach naszego dziekanatu: polskim, czeskim i włoskim. Cała zaś Msza odprawiana była w tradycyjnym języku łacińskim. Coś pięknego! Ten pochód księży przez cały kościół, ta młodzież, w końcu spontaniczne wykonanie z chórem hymnu "Błogosławieni miłosierni"... A potem radosny korowód młodzieży przez miasto do parku miejskiego. Ludzie nam machali, pozdrawiali. Nie było żadnych granic, uprzedzeń, wszyscy stanowiliśmy jedność. A w parku trwała zabawa już do samego wieczora. Śpiewy, tańce, rozgrywki sportowe - istny raj dla wszystkich. Dużym wyzwaniem był "Bieg samarytański" - po 6 gości z każdej parafii właściwie szło wokół jednego z miejskich jezior i rozwiązywało zadania. Ci, którzy nie brali udziału w "biegu", spędzali radosny czas na plaży
![]() |
| Grupowe(jak zwykle wyszłam poniżej krytyki...) |
A mnie urzekł ten widok...
Około godziny 17 wróciliśmy do parku, ponieważ godzinę później zaczął się Diecezjalny Festiwal Młodych, czyli poznanie wzajemnej kultury naszych krajów.
| Nasi! |
Wszystko zakończyło się adoracją Najświętszego Sakramentu.
| I znowu nasi - czuwanie prowadził zespół muzyczny z mojej parafii |
A dzisiaj naszych gości czeka 15-kilometrowy marsz do Serca Naszego Narodu - na Jasną Górę. Pogodę mają prześliczną, trzeba to przyznać. Chętnie wybrałabym się z nimi, ale po 15:00 mam szkolenie w Krakowie, teraz już konkretnie dotyczące mojej służby. A i o pamiątki dla Franka i Dawida(moi goście) muszę się postarać. "Uderzam" w Urząd Miasta, ewentualnie Muzeum Miejskie. Wszak muszą coś mieć...






Bardzo ciekawie to wszystko wygląda. A taka msza to wyjątkowe wydarzenie.
OdpowiedzUsuńTak, jeszcze nigdy w naszej bazylice nie było tak międzynarodowo i wesoło :)
UsuńWidać że czas spędzony wyjątkowo :)
OdpowiedzUsuńPrzynajmniej nie miałam kiedy się nudzić w ciągu tych kilku dni :-)
UsuńTrochę zazdroszczę Ci, że brałaś udział w takim fajnym wydarzeniu. U nas w mieście też byli Goście z zagranicy - ale ja w tym czasie miałam auto rozwalone i nawet nie miałam jak na przywitanie ich pojechać. Trudno, siła wyższa, tak miało być ;) Ale widzę, że Ty czas spędziłaś super :)
OdpowiedzUsuńTo był niesamowity czas, w którym zatarła się granica pomiędzy pełnosprawnym, a niepełnosprawnym, wszyscy byliśmy sobie równi i potrzebni. Naprawdę, wspaniałe, niezapomniane dni!
Usuń