Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

poniedziałek, 13 lutego 2017

473. Dzień skupienia u sąsiadów i inne oratoryjne sprawy

Plakat made in Lolek
W naszej diecezji sosnowieckiej są dwie parafie, w których posługują księża salezjanie. Jedna jest u nas, a druga w Sosnowcu. Na co dzień nie utrzymujemy ze sobą kontaktów, ale na wczoraj zostaliśmy zaproszeni na dzień skupienia dla animatorów salezjańskich, które organizowali. Co nieci na ten temat możecie przeczytać tutaj -> http://www.wiadomosci24.pl/artykul/dzien_skupienia_dla_animatorow_salezjanskich_w_sosnowcu_359005.html. Przy okazji wyszło wiele spraw związanych z funkcjonowaniem naszego Oratorium i wyszło, że chcemy je pomalować(będzie jak ulał na 10 lecie funkcjonowania wspólnoty), odnowić, chcemy mieć "swoją" jedną Mszę w miesiącu, jakieś spotkania formacyjne i w ogóle planujemy zorganizowanie podobnego spotkania u nas. Coś też przeburkujemy o organizacji akademii na 2 kwietnia, ale to się zobaczy. W sumie to jesteśmy tak zdeterminowani, że w razie sprzeciwu gotowi jesteśmy przybić kartkę z naszymi postulatami do drzwi kościoła, tudzież Oratorium. A co, taki Luter mógł, to dlaczego my mielibyśmy być gorsi? Czemu mamy wiecznie drzeć koty ze scholą o salkę, skoro po wyremontowaniu piwnicy możemy mieć swoje własne pomieszczenia, jak w starych, dobrych czasach? Bo tak naprawdę wszystko jest do wykonania przy odrobinie silnej woli. No i chęci. Zastanawia mnie tylko jedno - kto z animatorów zostanie w Oratorium, kiedy ksiądz J. zostanie przeniesiony na inną placówkę. Bo ja już dzisiaj słyszę jęki, że to nie będzie to samo. Ok, ale jakby nie patrzeć, to już 3 kierownik Oratorium za mojej kadencji. I jakoś po żadnym nie powiedziałam: "Idę stąd, bo to nie jest ksiądz...". No, ale ja to ja.
Ostatnio zgłosiłam się do zrobienia plakatu informującego o zajęciach w naszym Oratorium. Oczywiście od razu pojawiły się ale co do tego pomysłu, ale w końcu udało mi się przekonać innych, że dam radę. Kombinowałam, myślałam, szkicowałam "na brudno" i w efekcie wyszło mi coś takiego, co widzicie po prawej stronie. Wysłałam projekt na konwersację grupową na facebook, ale na razie nie ma.

5 komentarzy:

  1. Lolek spisał się na medal:-)brawa dla Lolka:-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Przejrzałam już troszkę Twój blog i muszę powiedzieć, że Cię podziwiam. Jesteś naprawdę niesamowitą osobą i cieszę się, że mogę tu wpadać :). Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Karolinko, plakat jest pierwsza klasa. I myślę, że z salką też Wam się uda.
    Buziaczki.

    OdpowiedzUsuń