569. To już wigilia jutrzejszej rocznicy

Zerwany kwiat
Pięciu przyjaciół z Oratorium na ulicy Wronieckiej,
u progu dorosłości już prawie było.
Kiedy w wojennym, dość trudnym czasie,
groźne gestapo po nich przybyło.
Torturowani w nieludzkich warunkach,
w VII Forcie, gdzie wilgoć była i strach.
A potem w Dreźnie, z dala od domu,
tęsknili bardzo do bliskich tak.
W wigilię święta Matki Wspomożenia Wiernej,
wspomnienia, które za księdzem Bosko miłowali.
Odeszli z tej ziemi, pogodzeni z losem
I do końca wierze swej wierni zostali!
W jednej chwili, jakże przejmującej,
kwiat przyszłości został bezpowrotnie zerwany.
Dziś w społeczności błogosławiony,
choć miał być zapomniany.

Powyższym wierszem, napisanym specjalnie na tą okazję, witam Was w przededniu 75-rocznicy męczeńskiej śmierci błogosławionej Piątki Poznańskiej. Już jutro wraz z innymi młodymi z inspektorii wrocławskiej będziemy przeżywać tą okrągłą rocznicę w miejscu, gdzie ich życie dobiegło końca - w Dreźnie. O chłopakach pisałam już podczas Wielkiego Postu, im też wspólnie z dzieciakami z naszego parafialnego Oratorium poświęciliśmy "naszą" Drogę Krzyżową. W czerwcu uczestniczyliśmy w centralnych obchodach rocznicy, którą zorganizowali salezjanie z Poznania. W końcu to "ich" błogosławieni. A teraz, teraz jeszcze raz odbędziemy drogę, jaką przebyli chłopcy z ulicy Wronieckiej. Kurcze, kto by się te kilka lat temu spodziewał, że kiedyś będę miała okazję wyjeżdżać na tego typu zjazdy i cieszyć się obcowaniem z innymi animatorami jak równy z równym? 

A na koniec zapraszam Was na obejrzenie filmu poświęconego Poznańskiej Piątce, którego premiera odbyła się podczas ostatniej Oratoriady w Poznaniu. Myślę, że w miarę dobrze przedstawia nie tylko sylwetki Salezjańskiej Piątki, ale też charyzmat pracy salezjańskiej z młodzieżą.