Mało które zaliczenie było dla mnie równie stresujące jak etiuda z Teatru w edukacji szkolnej. Właściwie zostałam z nią sama, kiedy cała grupa z pedagogiki podzieliła się na podzespoły. Mogłam iść na łatwiznę i poddać się po kolejnej, niezrozumiałej jak dla mnie, próbie rzucenia mi kłody pod nogi przez prowadzącą przedmiot. Mogłam napisać tylko etiudę i dostać tylko dostateczny. Mogłam się też podać, tuż przed finiszem studiów, twierdząc, że to się nie uda i że nie ma to najmniejszego sensu.
A jednak zaryzykowałam, chociaż kosztowało mnie to niemało nerwów. Napisałam scenariusz, wymyśliłam scenografię i rekwizyty, w dniu zaliczenia stanęłam tak jak moi koleżanki i koledzy z roku na scenie. To 12 minut odgrywania swojej roli minęło niesamowicie szybko.
"Uwięziona w swoich myślach" - chyba mogę odhaczyć kolejny sukces. Nawet bardziej mentalny niż każdy inny. Wiele osób mi potem gratulowało. A ja po prostu nie chciałam iść na łatwiznę. Może pisanie scenariuszy tych wszystkich akademii w końcu na coś się zdało...
Gratuluję i ja, bo to nie byle co!
OdpowiedzUsuńJak mówisz, wymaga to odwagi i pomysłowości :-)
Gratulacje, brawo Karolinko, pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńty na krzywy ryj studia "skończyłaś" z litości
OdpowiedzUsuńPozwól, że zacytuję pewien ciekawy wpis z 20 września 2024 roku:
Usuń"Ostatnio przeczytałam, że wykształcenie człowieka o niczym nie świadczy i zrobiło mi się przykro.
Bo dla mnie, to właśnie wykształcenie świadczy poniekąd o człowieku.
Nie chodzi mi o wartościowość, bo tu faktycznie wykształcenie nie ma znaczenia.
Chodzi mi o charakter ludzki.
Aby zdobyć wykształcenie trzeba być czasem bardzo wytrwałym i upartym.
Nie można poddawać się po kilkukrotnych porażkach .
Ludzie z dysfunkcjami muszą szukać własnych sposobów na ukończenie wybranych szkół, uczelni.
Muszą walczyć o dostosowaną formę egzaminów.
Nie po to aby mieć łatwiej, ale po to aby pokonać własne deficyty.
Ludzie z dysfunkcjami, właśnie w szkołach i na uczelniach przełamują bariery architektoniczne i mentalne, aby być częścią klasy/grupy. Pełnoprawną częścią!"
To tak dla przypomnienia. Wiesz, mnie też studia wiele kosztowały. Głównie od strony fizycznej i pokonywania własnych ograniczeń narzuconych mi przez ciało. A moja twarz nie musi się wszystkim podobać.
Ale ty z litości te dyplomy dostałaś
Usuń@Matyśka, zastanów się może chwilę nad tym co piszesz. Jeśli Karolina skończyła już z tego co wiem kilka różnych kierunków, to nie wiem w jaki sposób można mówić, że skończyła je po znajomości czy z litości. Nie da się moim zdaniem zrobić tego po znajomości, może ewentualnie jeden wykładowca by mógł coś takiego zrobić, ale wszyscy? Poza tym po co, uczelnie w coraz większym stopniu wyrównują szanse studentom wszystkim, niepełnosprawnym może ułatwiają pewne rzeczy, jednak jaki miałyby cel w stosowaniu ,,litości" wobec takich studentów. W mojej ocenie właśnie równe traktowanie to jest najważniejsza sprawa, bo pozwala wszystkim studentom czuć się dobrze, bez względu na jakieś ograniczenia. Należy podziwiać i szanować takie osoby jak Karolina, a nie je obrażać.
UsuńAle ty na krzywy ryj. P. S. Jak się ma twoja mama Bożenka?
UsuńFantastyczne!
OdpowiedzUsuńNapisać i osobiście odegrać - gratuluję :)))
Jestem pod wrażeniem! Gratuluję!
OdpowiedzUsuńBrawo! Podziwiam Twój zapał :)
OdpowiedzUsuńGratuluję Karolinko , mądra i dzielna dziewczyno. Pozdrawiam serdecznie 🌺
OdpowiedzUsuńGratuluję w takim razie. Dla mnie występy na scenie były wielkim stresem i chyba bym się nie podjął odegrania swojej mini-sztuki osobiście. Dlatego tym bardziej na plus dla Ciebie!
OdpowiedzUsuńPozdrawiam!
Mozaika Rzeczywistości.
Gratuluję, było to wyzwanie :)
OdpowiedzUsuńNo super..gratulacje. do odważnych świat należy. Życzę Ci wielu.sukcesów. Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńDzielna z Ciebie dziewczyna.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie :)
Muszę przyznać, że jestem pełen podziwu! Nie wyobrażam siebie, jako osoby kompletnie nie zainteresowanej aktorstwem, na scenie.
OdpowiedzUsuńA tak przy okazji… od lat partycypuję w dyskusjach na różnych forach i od czasu do czasu pojawiają się na nich pewne „problemy”. Dlatego na niektórych forach na moim profilu zamieściłem takie oto oznajmienie, aby z góry wszystko było jasne:
“Never argue with idiots. They will only bring you down to their level and beat you with their vast experience.”
I stwierdziłem, że naprawdę warto się do niego stosować.
Gratuluję Ci Karolinko że się nie poddałaś i walczyłaś do końca, choć ten egzamin wcale nie był łatwy . Brawo Ty.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Dałaś radę, jesteś naprawdę wspaniała i wytrwała. Gratuluję z całego serca. I bardzo dobrze, że się kształcisz. Dla mnie ma to duże znaczenie. Pokonałas już tyle przeciwności losu że nikt nie ma prawa Ci powiedzieć złego słowa.
OdpowiedzUsuńKarolinko, gratuluję wykonania tego trudnego zadania.
OdpowiedzUsuńPrzeraził mnie komentarz Matyśki, okropne słowa.
Pozdrawiam Cię wiosennie.:)
Gratuluję, brawo, że się nie poddałaś mimo, że jak sama piszesz dużo nerwów Cię to kosztowało.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam ciepło:)