Diagnozowanie pewnych dolegliwości nie jest łatwą sprawą, zwłaszcza w momencie, kiedy przeciąga się to w nieskończoność. Jeden specjalista odsyła człowieka do drugiego, jeden ma inny pomysł na to, co mi dolega, niż inny. Siłą rzeczy w ostatnich tygodniach więcej czasu spędzam w gabinetach lekarskich oraz szpitalach, niż np. w pracy. Mam jednak nadzieję, że wkrótce lekarze dojdą do tego, co mi jest i pomogą mi to zwalczyć. I wrócić do wielu aktywności, z których siłą rzeczy musiałam zrezygnować z powodu dolegliwości bólowych lub podwyższonej temperatury.
Siedzenie w poczekalni bywa nudne. Większość ludzi spędza ten czas przeglądając rzeczy na swoich smartfonach. Ja jednak staram się wtedy coś czytać. Kiedy pobierałam edukację, były to notatki i szeroko rozumiane podręczniki. Teraz mam więcej czasu na czytanie dla przyjemności, a w bibliotece spędzam wiele chwil, najczęściej w momentach, pomiędzy pracą na świetlicy szkolnej, a pracą w świetlicy środowiskowej. Żałuję, że nie można w niej "pobuszować" pomiędzy półkami, szukając ciekawych pozycji. Dlatego najczęściej zamawiam książki z "półek" na portalu "lubimyczytać". Jedną z ostatnich takich książek była "Kwiaty dla Algernona" autorstwa Keyesa Daniela.
Autor: Keyes Daniel
Wydawnictwo: Rebis
Poznań 2022
Ilość stron: 298
Poznajcie Algernona. Algernon w niewyobrażalnym tempie pokonuje przygotowany dla niego labirynt, bezbłędnie pokonując każdą z czyhających na niego pułapek. Za każdym razem robi to coraz szybciej i sprawniej. To szczur, szczury są inteligentne. Jednak Algernon został poddany specjalnej operacji, po której jego iloraz inteligencji gwałtownie zaczął rosnąć.
Poznajcie teraz trzydziestodwuletniego mężczyznę o imieniu Charlie. Mimo wieku jego iloraz inteligencji odpowiada ilorazowi małego dziecka. Wciąż chodzi do szkoły, gdzie uczy się czytać i pisać, pracuje w piekarni, gdzie wykonuje schematyczne czynności. Pojawia się jednak dla niego szansa - dwaj naukowcy opracowali metodę operacji, dzięki której istnieje szansa zwiększenia IQ. Skoro na Algernona zadziałało, dlaczego z Charliem miałoby być inaczej? I rzeczywiście, po operacji mężczyzna w błyskawiczny sposób przyswaja nowe informacje. Nikt jednak nie wie, ile to potrwa, ani jaki będzie finał tego eksperymentu.
"Kwiaty dla Algernona" to książka na miarę "Forresta Gumpa" (nota bene świetnego i w formie książki i filmu). Tutaj też mamy do czynienia z osobą początkowo upośledzoną umysłowo, która wzbudza w czytelniku i współczucie i sympatię. Jednak o ile Forrest Gump przez cały czas "pozostaje głupi", o tyle Charlie przez pewien czas jest prawdziwym geniuszem, co widać chociażby po stylu jego pisania (książka jest w formie dziennika). Akcja książki budzi jednak pytanie - na ile etyczne są takie operacje na ludziach. I do czego mogą tak naprawdę doprowadzić. Tytułowy Algernon był szczurzym geniuszem, ale jego mózg zaczął się też szybciej starzeć, przez co i szybciej odszedł z tego świata. Czy z ludźmi będzie podobnie? I czy Charlie nie zapomni położyć kwiatka na grobie swojego szczurzego przyjaciela? Dowiemy się z książki.
Tak sobie czytałam tą książkę i myślałam nad tymi wszystkimi moimi znajomymi, którzy są upośledzeni umysłowo. Nad kolegami i koleżankami z przedszkola i szkoły, nad znajomymi z klubu sportowego oraz wspólnot "Wiara i Światło". W końcu nad starcami z DSS, z którymi staram się od czasu do czasu spotykać. Czasami są, czy też byli, tak irytujący w swoim zachowaniu, że wewnętrznie mam ich dosyć. Ale chyba nie zdecydowałabym się poddać ich takiej operacji. Za żadną cenę. Może oni stanęli na mojej drodze po to, abym inaczej patrzała na świat ciesząc się z tego, co mam. Zresztą oni chyba na swój sposób są szczęśliwi w tym swoim życiu i zadowoleni. Jasne, że byłaby to znaczna ulga dla ich rodziców i opiekunów, ale czy warto by było zmieniać całe ich życie dla kilku miesięcy "mądrości"? Nie sądzę...
Tobie życzę przede wszystkim zdrowia bo ono najważniejsze w życiu !!! Co do książek to super że czytasz, ja sobie na razie Biblioteką odpuszczam , bo mam tyle książek nie przeczytanych w domu, że chyba życie mi nie starczy żeby je wszystkie przeczytać. Poza tym preferuję inną literaturę, choć ta książka, którą przedstawiasz też mnie zaciekawiła.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Buszowanie na półkach biblioteki czy w księgarni, to sama przyjemność, ale fakt, zamawiam w sieci, bo taniej.
OdpowiedzUsuńRozważania co by było gdyby, najczęściej nie prowadzą do żadnych zmian.
Nauka i pseudonauka na pewno spróbują manipulacji ludzkiego mózgu.
OdpowiedzUsuńNie wróżę tu niczego dobrego.
Życzę powrotu do zdrowia.
I wish you good health and happiness 😊 Warm greetings from Montreal, Canada ❤️ 😊 🇨🇦
OdpowiedzUsuńWitaj Karolinko:
OdpowiedzUsuńDziękuję za polecenie „Kwiatów dla Algernona”. Będę ją miała na uwadze, bo warto przeczytać.
Życzę Ci Karolinko dużo zdrowia i siły, abyś jak najszybciej mogła wrócić do swoich pasji i codziennych spraw
Zaintrygowałas mnie ta książką.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam przedświątecznie😊🎄🩷
Dużo, dużo zdrówka Karolinko!
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Ciekawa książka...też że sobą zawsze zabieram książkę do czytania...gdy wiem że gdzieś muszę dłużej czekać. Wszystkiego dobrego !!!
OdpowiedzUsuńTo bardzo dojrzały i potrzebny tekst. Widać w nim nie tylko uważne czytanie książki, ale też osobiste doświadczenie, które nie pozwala sprowadzić tej historii do prostej refleksji o „postępie” czy „możliwościach medycyny”. Podoba mi się, że nie uciekasz w łatwe zachwyty nad genialnym umysłem Charliego, tylko zatrzymujesz się przy pytaniu o cenę – i to cenę ponoszoną nie w teorii, lecz w konkretnym ludzkim życiu.
OdpowiedzUsuńSzczególnie mocno wybrzmiewa fragment o osobach, które spotykasz na co dzień. Ta uczciwa ambiwalencja – irytacja, zmęczenie, a jednocześnie świadomość ich prawa do bycia sobą – brzmi bardzo prawdziwie. Bez idealizowania, bez fałszywej czułostkowości. I chyba właśnie w tym jest sedno „Kwiatów dla Algernona”: nie w pytaniu, czy można kogoś „naprawić”, ale czy w ogóle mamy prawo decydować, że czyjeś życie jest gorsze tylko dlatego, że nie mieści się w naszych normach.
Ten tekst zostawia z myślą, która zostaje na dłużej – że mądrość nie zawsze idzie w parze z poczuciem sensu, a szczęście bywa prostsze, niż nam się wydaje. I że czasem ważniejsze od leczenia świata jest nauczyć się patrzeć na niego uważniej.
Ciekawa powieść :) współczuję siedzenia w poczekalniach, oby się już skończyły - z sukcesem.
OdpowiedzUsuńŻyczę Ci dobrych świąt, spędź je tak jak sobie wymarzyłaś. No i dużo zdrowia na cały rok , na całe życie 🎄🎁🍬
OdpowiedzUsuń