65. Powtórka z Biesłanu?

Kiedy dziesięć lat temu czeczeńscy terroryści opanowali szkołę podstawową w pierwszy dzień września w położonym w Osetii Północnej Biesłanie, cały świat wstrzymał oddech. Wszyscy byli zgodnego zdania - to niemoralne wciągać do walki niczemu winne dzieci. Przez trzy dni wszyscy żyliśmy w niepokoju co się dzieje w tej niewielkim miasteczku. Bo to nie prawda, że słabiej przeżywa się to, co dzieje się setki, a nawet tysiące kilometrów od nas. Czasami przeżywa się je równie silnie, jakbyśmy byli tam na miejscu. A może to tylko moje odczucie, bo zawsze przejmowałam się aktami terroru dziejącymi się na świecie? W każdym razie pamiętam jak zacisnęłam powieki kiedy usłyszałam, że w szturmie podczas odbijania zakładników z rąk terrorystów zginęło ponad 400 osób, w tym dzieci. Niektóre z nich miały zaledwie 2 lata - przyszły wraz ze swoim starszym rodzeństwem oraz rodzicami na rozpoczęcie roku szkolnego. Pokazywali żołnierzy wynoszących krwawiących ludzi z budynku, dzieci łapczywie pijące wodę mineralną w podawanych im butelkach. I to co najstraszniejsze - cały rząd czarnych worków z tymi, którym nie udało się wyjść cało z masakry - dzieci, ich rodziców, dziadków i nauczycieli. Pamiętam z telewizji pogrzeb jednego chłopczyka - w dniu jego urodzin. I ten przejmujący szloch ludzi zgromadzonych na cmentarzu. Pamiętam strach najmłodszych uczniów, kiedy musieli znowu przekroczyć próg innej szkoły - bo przecież ich życie toczyło się dalej i powinni odebrać jakąś edukację. Z niektórymi z nich rodzice siedzieli w ławkach w strachu, że powtórzy się scenariusz z 1 września.

Mija dziesięć lat i trzy miesiące. Świat powoli zapomniał o tym co się stało w Biesłanie. Zapomniał też niejako o możliwości zaatakowania najmłodszych jego obywateli. Bo przecież któż mógłby strzelać do niewinnych dzieci. 

Dzisiaj jednak scenariusz się powtórzył. Do jednej z pakistańskich szkół wkraczają terroryści i strzelają do uczniów, jeden z nich dodatkowo detonuje przytwierdzony do siebie detonator bombowy. Szkołą wstrząsa eksplozja. Przerażeni uczniowie próbują zamknąć się w klasach, jednak bezwzględni oprawcy wyłamują drzwi karabinami, fundując jednocześnie dzieciom prawdziwą rzeźnię. Talibowie mają oszczędzić najmłodszych, jednak szybko okazuje się, że wśród ofiar jest nawet dwuletnie dziecko. Około 14:30 wojska rozpoczynają szturm na szkołę mający na celu odbicie zakładników. Znowu strzały, od których tym razem giną zamachowcy. Poza tym wśród ofiar znalazło się co najmniej 132 niczemu winnych dzieci, które najczęściej ginęły od ran zadanych im w głowy, klatkę piersiową oraz o detonacji bomby przez zamachowca-samobójcę. 

No i znowu w mojej głowie zaczęło kotłować się pytanie: a co się stanie, jeżeli ktoś kiedyś napadnie na jakąś polską szkołę? Czy też będziemy świadkami tragedii takich jak dziesięć lat temu w Biesłanie albo dzisiaj w pakistańskim Peszawarze? Czy może rząd wyda takie decyzje, aby jeżeli nie obyłoby się bez ofiar, to aby było ich najmniej. Najlepiej byłoby oczywiście gdyby nasz kraj ominęła taka sytuacja, ale wydaje mi się, że mimo wszystko powinniśmy mieć jakiś awaryjny plan na taką sytuację.