775. Dlaczego wstałam dzisiaj o 4:20 rano

Dzisiaj w 10 polskich miastach odbył się Poland Business Run. W Krakowie, kolebce tego wydarzenia, była to już 7 edycja tego wydarzenia. Za razem była to pierwsza impreza, w której brałam udział. Nie, nie biegłam, bo aby wystartować musiałabym uzbierać 5-osobową ekipę, gotową pobiec w sztafecie... Udało mi się dostać do grona wolontariuszy, którzy pomagali przy organizacji całego przedsięwzięcia w Krakowie. 

Dlaczego w Krakowie, skoro impreza biegowa miała miejsce też w położonych dużo bliżej Katowicach? Kraków był dużo bardziej wypromowany w tej sprawie, to na ogłoszenie o poszukiwaniu wolontariuszy w Krakowie pierwszy raz się natchnęłam i na niego odpowiedziałam. Dużo, dużo później zobaczyłam, że można było zgłaszać się też do innych miast, w tym do Katowic. Trudno, nie chciałam już nic mieszać. Tym bardziej, że termin zgłoszeń upływał 15 sierpnia.

Długo nie dostawałam odpowiedzi na moje zgłoszenie. W końcu zaczęłam wątpić w to, że udało mi się zakwalifikować. Aż wreszcie, zupełnie niespodziewanie, w tą środę przyszedł meil zwrotny oznajmiający, że dostałam się do grona wolontariuszy i zapraszający mnie na spotkanie robocze w sobotę(czyli wczoraj) na godzinę 16:00 do Hali 100-lecia KS Crakovia. Jednocześnie dowiedziałam się z niego, że jestem zaangażowana w tzw. Strefę VIP.

Wczoraj zgodnie z meilem pojawiłam się na szkoleniu. W sumie pierwszy raz byłam w obiekcie sportowym w tak doskonałym stopniu przystosowanym dla potrzeb ludzi z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Dowiedziałam się na nim, co, jak, gdzie i kiedy. A prowadziła je bardzo sympatyczna pani prezes fundacji. Najważniejszą dla mnie informacją było jednak to, że odprawa mojego działu jest dzisiaj o 7:30 na rynku głównym. Wcześnie, ale spokojnie - pierwszy bus do Krakowa jedzie od nas o 5:30, spokojnie mogłam więc zdążyć na czas.

Do domu wróciłam coś po godzinie 19:00. Po drodze spotkałam starsze panie z naszej parafii, które ze zdziwieniem pytały, dlaczego nie idę na doroczną parafialną pielgrzymkę do bazyliki, o której tyle Wam tutaj pisałam. A ja po prostu chciałam się wyspać przed dzisiejszym dniem, co byłoby niemożliwe, gdybym poszła na tą całą Mszę.

Dzisiaj wstałam o 4:20, a z domu wyszłam o 5:10. Niestety, na przystanek trzeba trochę dojść. Ale za to można trochę przespać się w busie. Na dolną płytę dworca podjechaliśmy przed 7:00 - nawet nieźle. Jeszcze tylko dwadzieścia minut marszu i byłam na rynku w Krakowie. Wkrótce przybyła pozostała trójka wolontariuszy i mogliśmy udać się do namiotu organizatora po robocze koszulki oraz identyfikatory. Następnie przeszliśmy do sektora dla VIPów, gdzie rozdzielaliśmy identyfikatory i ogólnie zajmowaliśmy się wyższymi sferami. Co nie oznacza, że nie mogliśmy iść obejrzeć start biegu, czy też zrealizować kuponu żywieniowego w słynnym Macu(w sumie to moja pierwsza konsumpcja w tej marce od lat, ale organizatorzy mieli umowy tylko z nią). A propos samego biegu - u nas w Krakowie było 1600 5-osobowych drużyn, a każdy uczestnik musiał pokonać 3800 metrów. Najszybszy biegacz pokonał ją w tempie niecałych 12 minut! Zaś najlepsza drużyna przebiegła wszystko w niecałą godzinę. Wartym zaznaczenia jest fakt, że była to jedyna drużyna, której udało się przebiec trasę w czasie poniżej godziny. Po biegu pomogliśmy trochę w uhonorowaniu sponsorów oraz najlepszych biegaczy. W sumie statuetki dla tych pierwszych były plastykowe, więc trudno było by mi je potłuc, biegacze też dostali w miarę stabilne nagrody. Jednak najważniejsze w tym wszystkim jest to, że pobito kolejny rekord, tzn. podczas biegu udało się zebrać 438 210 zł! Planowana jest za to pomoc 40 podopiecznym fundacji.

Po oficjalnym zakończeniu imprezy poszłam trochę po pomagać w zwijaniu banerów reklamowych. Wiadomo, heros ze mnie żaden i do noszenia ciężkich ich zwojów raczej się nie nadaję, za to do segregowania pojedynczych reklam i owszem. Denerwujące były jedynie podmuchy wiatru - wiecie, człowiek poskładał sobie reklamy na kupkę, a tutaj przyszedł wiaterek i myk, kupka została zdmuchnięta. A wiecie co jest w tym wszystkim najlepsze? To, że byłam tak zaabsorbowana tym zajęciem, że prawie przegapiłam moment wręczania certyfikatów i upominków dla wolontariuszy. Spóźniona, bo spóźniona, ale odebrałam swój certyfikat wolontariusza(wow, drugi raz spotykam się z czymś takim) oraz zupełnie niespodziewanie pamiątkowy medal(identyczny jak uczestnicy biegu) oraz torbę firmową. Przy okazji usłyszałam kilka miłych słów od samej pani prezes fundacji. Jeszcze tylko musiałam pójść po jeszcze jedną pamiątkową koszulkę do namiotu organizatora. I tam natchnęłam się na kłótnię pewnej pani z dziewczyną obsługującą punkt. Generalnie babce chodziło o to, że wolontariusze dostawali koszulki za darmo, a jej kazano płacić. No i się kobieta obraziła, że są równi i równiejsi. Ci co muszą płacić, i ci co mają "wszystko za darmo". Ręce opadają, tym bardziej, że nam te koszulki dali w formie zapłaty za wykonaną pracę.

Padnięta po całym dniu wróciłam do domu. Już nawet nie miałam siły iść na miejskie dożynki. Ale przeżycie fantastyczne i wreszcie miałam okazję zobaczyć jak się robi taką imprezę "od kuchni".