1167. Myślicie, że naprawdę tak to mogło wyglądać?

Pokochałam powyższy teledysk promujący musical o Janie Pawle II od pierwszego wejrzenia. Piękna melodia, piękne słowa, piękne obrazy. Wszak miłość matki do dziecka z reguły jest niewymierzalna. A jeżeli dodać do tego stratę poprzedniego dziecka, uczucie może być jeszcze większe. 

W jednej z witryn sklepu w międzywojennych Wadowicach widniała reklama: "Rower za 100 złotych na sto lat". Ile to było na tamte czasy? Aby zarobić sto złotych przeciętny pracownik musiał pracować ok. 2,5 miesiąca. Czy więc się opłacało? 

O tamtej reklamie prawie a nikt już nie pamięta. Zresztą rower też pewnie służył o wiele krócej. Za to o chłopcu, który narodził się w tych samych czasach kilka kamienic dalej mówi dzisiaj cały świat. Karola Wojtyły mogło nie być. Wystarczyłoby, aby Emilia Wojtyła dokonała aborcji. Wedle lekarzy ciąża zagrażała jej życiu. A jednak zdecydowała się na urodzenie Karola. Stało się to dokładnie 100 lat temu, kiedy w pobliskim kościele rozbrzmiewały słowa litanii loretańskiej. Emilia poprosiła wtedy akuszerkę odbierającą poród, aby otworzyła okno tak, żeby maleństwo usłyszało śpiew pieśni. A oto jak tą chwilę zapamiętała jedna z sąsiadek państwa Wojtyłów:

Przez ostatni miesiąc starałam się Wam przybliżyć życiorys Karola Wojtyły przy pomocy papieskiego Anioła Stróża. Myślę, że są wśród Was osoby, które skorzystały, chociaż przepisywałam wszystko z myślą o najmłodszych. Myślę, że stulecie urodzin papieża było doskonałym ku tego pretekstem.

Z racji tego, że mam rodzinę w Wadowicach(ba, nawet mój najstarszy chrześniak był chrzczony przy tej samej chrzcielnicy co Karol Wojtyła), bardzo często bywałam w dawnym muzeum znajdującym się przy ulicy Kościelnej. Znajdowała się tam kołyska, w której spał mały Loluś. Czy kochająca matka mogła mu śpiewać taką oto kołysankę(moja własna inwencja twórcza):

Śpij mój synku, śpij kochany,

do snu swoje oczka zmruż.

Jutro znowu będzie ranek.

Jutro wstaniesz znowu już.

Kolebusia twa malutka,

lekko tuli cię do snu.

Noc spokojna, noc pogodna,

będzie z Tobą pewnie znów.

Śpij mój synku, prosi mama.

lecz wpierw pacierz cicho zmów.

Szeptem wymów wszystkie słówka

Matce Bożej radość zrób.

Nie bój się kochany synku,

niech koszmary pójdą het!

Anioł Stróż jest zawsze z Tobą,

a ja ci poprawię pled.

Niech Bóg ma ciebie w opiece,

w każdej chwili nocy, dnia.

Ufaj mu zawsze i wszędzie,

On już plan dla ciebie ma!

Śpij mój synku, śpij kochany,

do snu swoje oczka zmruż.

Jutro znowu będzie ranek.

Jutro wstaniesz znowu już.

A może ojciec, powróciwszy po całodniowej służbie w koszarach, pochylał się nad kołyską i szeptał synkowi słowa bajki:

"Był raz mały chłopiec, bardzo, bardzo kochany przez wszystkich dookoła. Mamusia woziła go w wózku na spacery i tuliła do snu, tatuś opowiadał mu różne ciekawe historie, a starszy braciszek bawił się z nim od świtu do zmierzchu. Chłopiec miał wielu przyjaciół, z którymi chętnie spędzał czas. Jednak jego największym przyjacielem był sam Pan Bóg. Chłopiec wiedział, że nie ma większej przyjaźni niż ta, dlatego w ciągu dnia wiele chwil spędzał na rozmowie z Nim, powierzając Mu swoje troski i kłopoty, ale też radości. W zamian Bóg miał go w swojej opiece przez całe życie"

Lolek, podobnie jak Jezus, wzrastał w mądrości. Wkrótce stał się Karolem, potem księdzem, biskupem, kardynałem, aż w końcu papieżem. Spełniły się prorocze słowa Juliusza Słowackiego o papieżu-Słowianinie, spełniły się słowa przepowiedni z Tęgoborza o pomazańcu z Krakowa, spełniły się słowa Ojca Pio o krwi na pontyfikacie. Wreszcie spełniły się słowa Emilii Wojtyły, że jej syn zostanie wielkim człowiekiem.

Chociaż od jego śmierci minęło 15 lat, są instytucje, które jego niełatwe nauczenie wcielają w codzienność. Jedną z rzeczy, za którą bardzo sobie cenię studia na Uniwersytecie Papieskim w Krakowie jest zapoznanie studentów z nauką społeczną Jana Pawła II oraz współczesnymi problemami w nauczaniu Jana Pawła II. Są to przedmioty praktycznie na każdym kierunku, tak aby studenci znali nauczanie głoszone przez patrona uczelni. Jest to o tyle ważne, że jednym z założeń Uniwersytetów jest kształcenie w myśli Jana Pawła II. Ale jego naukę może wcielać w życie każdy z nas. Trzeba tylko się zastanowić, czego ode mnie może chcieć papież-Polak.
Jan Paweł II wiele nas uczył, jednak gdybym miała wskazać taką jedną z nauk, to byłoby to... bycie dla innych. Jan Paweł II starał się być zawsze dla innych, bez względu na to, ile miał czasu. Wiem, że nigdy mu w tym nie dorównam, chociażbym nie wiem jak się starała. Co nie oznacza, że mam się nie starać być w tym coraz lepsza.

Na taką rocznicę to nawet ja, namówiona przez jedną z ciotek, zdecydowałam się nagrać moje 100 sekund dla Jana Pawła II. Inaczej mówiąc, przemówiłam ludzkim głosem:

I jeszcze jedno malutkie szaleństwo z okazji dzisiejszej rocznicy. Słodyczy w moim życiu jest stosunkowo mało. Będąc w Wadowicach zawsze jednak skuszę się na kremówkę. A skoro na razie wyjazdy muszą poczekać trzeba było sobie inaczej poradzić. Dlatego postanowiłam upiec ją domowym sposobem. 

Ważenie mąki

Jednym ze składników ciasta francuskiego jest pół łyżki octu. Nie byłabym w stanie nalać octu na łyżkę, więc wlałam go do innego pojemnika i odmierzyłam pół łyżki

A do przeniesienia pół łyżki octu do miski potrzebowałam dwóch rąk, dla lepszej stabilizacji

Następnym etapem było wbicie jajka, dodanie masła i wody, a następnie wymieszanie wszystkiego ręcznie, czyli tzw. brudna robota, niewymagająca udokumentowania. Trochę zajęło mi wykombinowanie jak rozdzielić ciasto na dwie porcje przy jednej desce, ale dałam jakoś radę. Na noc wszystko trafiło do lodówki, A jutro będzie się dalej działać.