Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

środa, 16 grudnia 2020

1247. Kiedy emocje rozpalają do czerwoności...

Czytam sobie niektóre wpisy innych niepełnosprawnych. Czytam, czytam i zastanawiam skąd w nich tyle jadu? Czy wynika to z osobowości tych, którzy je piszą, czy może z, hmmm... goryczy? A może z chęci "stania się lepszym", chociażby w sieci. Przykro się czyta niektóre pretensje, nie do końca wiadomo o co. Tym bardziej, że każdy ma prawo do błędu. 
Jeszcze kilka lat temu sama dzieliłam się z Wami tego typu historiami. Jednak jeden komentarz od Was (Marzenko T., bardzo Ci za niego dziękuję) sprawił, że zrozumiałam, że nie warto. Przecież dookoła dzieje się tyle ciekawych rzeczy, o wiele ciekawszych niż opisywanie internetowych sprzeczek i waśni. Zresztą po co mi to? Żeby pokazać, że wina leży po stronie tej drugiej osoby - według mnie wina leży gdzieś pośrodku(Ale do takiego stwierdzenia musiałam dojrzeć). Albo żeby przeczytać od Was, że jestem wspaniała i nie warto wdawać się w sprzeczki z niektórymi osobami? Nie zrozumcie mnie źle, ale wiem to i bez tego. Oczywiście z pominięciem tego, że jestem wspaniała, bo nie jestem. Albo żeby podsycać złość wrogo do mnie nastawionych osób? Wystarczy, że ostatnio potwierdziłam wypowiedź jednej osoby odnośnie drugiej - posypały się gromy, ale przemilczałam to(no dobra, pożaliłam się Puśce, bo naprawdę, przeczytałam coś, co dotknęło w mój czuły punkt). 
Bo czasami trzeba coś przemilczeć, zastanowić się, czy napisanie tego coś da. Bo wiele rzeczy piszemy w emocjach, a potem bardzo tego możemy żałować. Wiem to z autopsji. 
Zresztą, idą święta. Czy naprawdę nie możemy być dla siebie chociaż trochę milsi, bardziej uprzejmi, wyrozumialsi? Nie możemy chociaż na chwilę "zejść z piedestału" i odpuścić trochę? Wiem, że może też nie jestem fair w stosunku do innych, w końcu jestem tylko człowiekiem. Ale staram się dostrzegać swoje wady, staram się z nimi walczyć. I uwzględniać uwagi innych w myśl zasady - kilka osób mówi ci, że jesteś pijany, to idź do łóżka, a nie siadaj za kierownicą, bo możesz wywołać wiele szkód. Dlatego staram się nie pisać w emocjach. Wam też to radzę. Emocje nie są dobrym doradcą. I mogą spowodować katastrofę na miarę tej w ruchu lądowym.

Trzymajcie się ciepło i pamiętajcie, emocje nie zawsze są dobrym doradcą.

17 komentarzy:

  1. Emocje nie zawsze pomagają, ale przecież bez emocji bylibyśmy robotami...
    Święta są dobrą okazją do zakopania toporów wojennych, ale z drugiej strony, faktycznych problemów i goryczy to nie zlikwiduje. Nie oszukujmy się, że po świętach wszystko będzie cacy.

    OdpowiedzUsuń
  2. emocje trzeba wyciszyć, uspokoić, spojrzeć z boku i się okazuje,że wiele spraw wygląda zupełnie inaczej!
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  3. A ja jak chcę się wyżalić, to piszę sobie w zamkniętym pliku swoje żale i frustracje. Nikt tego nie czyta, nikomu z tego powodu nie jest przykro, a ja mam czas żeby ochłonąć i poukładać sobie w głowie całą sytuację.
    Jeżeli jestem zirytowana lekko i z błahego powodu - to sprzątam jak szalona lub idę na spacer. Staram się jak najmniej złych emocji przelewać na innych - również wirtualnie. Oczywiście nie wszystkie wpadki słowne się uniknie czy też niepotrzebny komentarz, ale jednak sądzę, że spokojnie można ograniczyć takie zdarzenia.
    Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę spokoju oraz uśmiechu na twarzy.

    OdpowiedzUsuń
  4. W emocjach czasami lepiej nic nie pisać, ewentualnie dla siebie, ale publikować dopiero, jak opadną. Nie uważam, że trzeba zawsze koniecznie napisać czy powiedzieć to, co się myśli, bo czasami na gorąco można niepotrzebnie kogoś urazić, a po ochłonięciu często sytuacja wygląda inaczej.

    OdpowiedzUsuń
  5. Tak ,emocje to zły doradca, akceptacja samego siebie to też ma dużo wspólnego, są różni ludzie.Ja ignoruje pewne komentarze, na poprzednim blogu miałam taka osobę, ona wszystkim dogryzala,nic nie zrobisz, pozdrawiam i miłego, spokojnego czasu przedswiatecznego.

    OdpowiedzUsuń
  6. Niestety w sieci ciężko unikać niektórych konfliktów. Nie raz wypowiadając się na niektóre tematu musimy się liczyć z tym, że mogą się one komuś nie spodobać. Ale nawet jak dostaniemy np jakiś złośliwy komentarz, można go zignorować albo odpowiedzieć uprzejmie a nie ciągnąć niepotrzebną kłótnię. Zawsze staram się być miła i na żywo i w sieci, podchodzę ze zrozumieniem do każdego a i tak zdarzyło mi się kogoś urazić, po prostu nie chcący. Staram się wtedy szybko złagodzić sprawę.

    OdpowiedzUsuń
  7. Emocje to nie jest dobry doradca - tak powinniśmy ochłonąć przemyśleć i powiedzieć lub napisać w szczególności napisać ... A zasada chyba powinna być jedna, jeśli nie potrafisz powiedzieć czegoś miłego to się nie wypowiadaj, jeśli ci sie nie podoba nie krytykuj ...masz prawo mieć inne zdanie, ale zrób to tak by innych nie obrażać ...
    Karolinko pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  8. Emocje potrafią ponieść jak znarowiony koń, którego trudno okiełznać. To, co się pod ich wpływem powie lub zrobi jest często bardzo trudne do odkręcenia i naprawienia.
    Co do sporów i kłótni postach czy w komentarzach, to jestem temu całkowicie przeciwna. Czasem trzeba coś między sobą załatwić, owszem, ale po co to robić na oczach innych czytelników? To trochę tak, jakby do rozwiązania konfliktu z kimś w realu angażować wszystkich znajomych.
    Przesyłam buziaczki, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
  9. Zawsze staram się zostawić frustrata z jego frustracjami.
    Jedyne co dobrego wnoszą, to to, że ćwiczą moją asertywność.

    OdpowiedzUsuń
  10. Masz całkowitą rację ,emocje a w szczególności złe nie są dobrymi doradcami..Czasem odpuszczenie przynosi więcej pożytku niż drążenie kto ma rację:)))Pozdrawiam serdecznie i jak najmniej negatywnych emocji życzę:)))

    OdpowiedzUsuń
  11. O tak. zgadzam się z Tobą w 100%. Dla mnie sprawdzonym sposobem na emocje jest sen. Jak pśrzęępię problem to na drugi dzień okazuje się, że problemu nie było :-)
    Ale też zauważyłam, że ludzie nastawieni na branie i tacy którzy nie maja pasji i hobby najczęściej właśnie wyżywają się na innych żeby być zauważonym . Tylko to juz ich problem nie nasz. Przez tą pandemię nauczyłam sie jednego .. spływa po mnie jak po kaczce i całkiem mi z tym dobrze.
    Wszystkiego dobrego Karolinko i obyś na swej drodze spotykała tylko życzliwych ludzi.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  12. Masz rację, warto zawsze poczekać, aż emocje opadną, a dopiero potem podejmować decyzje czy rozmowy :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Już nie raz przekonałam się, że pisanie na emocjach nie daje nic dobrego. Wiem Karolinka o czym piszesz, i uważam, że każdy z nas jest innym człowiekiem, każdy z nas ma swoje gorsze i lepsze dni. Ale ten rok nas nauczył tego jak bardzo kruche jest życie i trzeba się szanować, iść na kompromis, zrozumieć. Niestety niektóre osoby prą do przodu by tylko na słabszych wylewać pomyje i obrażać. Nie dajmy się Karolina!!

    OdpowiedzUsuń
  14. Tak warto poczekać aż emocje opadną. Niestety nie zawsze jest to takie proste. Niektórzy muszą po prostu wyrzucić to z siebie. Ale czy to jest dobre dla innych?
    Pozdrawiam przy sobocie w robocie Karolinko
    A na opowieść o sobocie zapraszam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witaj przedświątecznie Karolinko
      Dzisiaj tylko życzenia bo Boże Narodzenie tuż tuż...
      Spokojnych, a przede wszystkim zdrowych Wesołych Świąt
      i wszystkiego co najlepsze w Nowym Roku.
      Niech w tych dniach Twój Anioł Stróż otuli Cię swoim skrzydłem

      Usuń
  15. Zgadzam się, że czasami emocje nie są dobrym doradcą. Wina zawsze leży gdzieś pośrodku.
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  16. Ojj emocje się każdemu udzielają, każdy je przecież ma. Mnie czasem się zdarza napisać coś nie przemyślanego. Nie wszystko jednak można cofnąć... dlatego gdy chodzi o jakąś ważniejszą sprawę, to staram się przemyśleć, przedyskutować, zanim coś powiem albo napisze. Mam głupi syndrom ,,herosa" zawsze staram się godzić innych, pomagać... a potem nie raz to ja wychodzę na tą gorszą.

    OdpowiedzUsuń