Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

sobota, 23 lipca 2022

1452. Uzdrowisko w Lądku Zdroju na niedoskonałych zdjęciach

Dziś zapraszam Was na mały spacer po kurorcie w Lądku Zdroju. Niestety, byłam tak pochłonięta swoimi zadaniami, że po prostu zabrakło czasu na dogłębne zwiedzenie tej pięknej miejscowości oraz, bądź co bądź, samego uzdrowiska. A i nie zawsze miałam ze sobą mój wysłużony już aparat fotograficzny. Mam nadzieję, że następnym razem nadrobię zaległości. Na razie dzielę się z Wami tym, co udało mi się uchwycić w kadrze.
Na poniższym zdjęciu widzimy neobarokowy budynek uzdrowiska noszący nazwę Wojciech. To przed nim znajdowały się start i meta prawie wszystkich biegów. Został on wybudowany w 1860 roku pod bijącym do dzisiaj źródłem wody leczniczej. Obecny styl na planie okręgu osiągnął w 1880 r. Jego centralnym miejscem jest marmurowy basen wzorowany na łaźniach tureckich. Na łaźniach tureckich wzorowana jest także oryginalna bryła budynku. Basen otoczony jest pierścieniem kabin wyposażonych w marmurowe, zabytkowe marmurowe wanny. Górująca nad budynkiem bryła zachęca do skierowania tam kroków.
Przed uzdrowiskiem "Wojciech" znajduje się fontanna, będąca atrakcją, zwłaszcza dla najmłodszych.
Dużo ciekawsza fontanna, jak dla mnie, znajduje się w innej części parku, tuż za muszlą koncertową (która pojawiła się np. w jednym z odcinków "Świata według Kiepskich"). Dojdziemy tam, idąc np. wzdłuż Pomnika Przyrody Aleja Drzew.
Tabliczka informująca, że znajdujemy się na terenie "Pomnika Przyrody Alei Drzew"
Muszla koncertowa
Magia
Wychodząc z tej strony parku zdrojowego możemy dojść do krytego mostu. Ciekawostką jest, że to jedyny tego typu obiekt w naszym kraju i jeden z kilku na całym świecie. Most powstał na początku XX wieku i łączył dwie części sanatorium leżące po obu stronach rzeki(willę przy ulicy Spacerowej i budynek zabiegowy przy ul. Kościuszki). Willa przy Spacerowej powstała dla rodziny Weberbauerów. W 1868 roku Otto Weberbauer został pobity przez dwóch włóczęgów. Na leczenie przyjechał do Lądka, w którym poznał Antoninę. Para wzięła ze sobą ślub w 1869 r. Otto był malarzem, mykologiem, entomologiem, zbierał motyle i hodował żmije. Zmarł w 1881 roku. Ok. 1905 r. willa została kupiona przez Paula Herrmanna, lekarza zdrojowego. To on założył w niej Instytut Medyczno-Mechaniczny, znany też jako zakład gimnastyki leczniczej, masaży, termo- i elektroterapii oraz kąpieli, który był często reklamowany w niemieckiej prasie. Pod koniec pierwszej dekady XX wieku do Instytutu przyłączono dwa budynki przy ulicy Kościuszki 32 i 34. Zabudowania połączono krytym przejściem prowadzącym nad rzekę, a całość przejęła nazwę "Sanatorium Lądek". Owy most żelbetowy został zaprojektowany przez niemieckiego architekta Felixa Herny'ego, wybudowała go natomiast niemiecka firma Lolat-Eisenbeton. Po śmierci Paula Herrmanna w kwietniu 1930 roku, nowym właścicielem sanatorium został dr Hans Schoen. Po 1949 roku budynek stał się częścią domu "Wrzos", a na początku lat 90. XX wieku znalazł się w prywatnych rękach. Willa często nazywana była Viktorią, od nazwy mieszczącej się w niej kawiarni. Dzisiaj mieści się w niej rezydencja Victoria, stary most jest jej częścią. Nie można jednak po nim spacerować. Mimo próby ożywienia tego miejsca - wymiany dachu i okien, jest on zamurowany od strony dawnego budynku zabiegowego.
Jeden z mijanych po drodze budynków
Obelisk upamiętniający 100-lecie Przewodnictwa Górskiego w Polsce
Mapa okolicy
Wspomniany most
Wracając jeszcze do parku zdrojowego, to aż roi się w nim od kolorowych, cieszących oko klombów z kwiatami oraz wystających z ziemi głazów i skałek.    
Naszą wirtualną wyprawę kończę fotografią kościółka znajdującego się na terenie parku, który wyłania się z pomiędzy zielonych drzew.
Kończę już, bo zaraz muszę pędzić na autobus/pociąg do Krakowa, a z Krakowa, skoro świt, do Wadowic na kolejny wolontariat. Biorę więc książkę, plecak zarzucam na plecy i macham Wam czule na pożegnanie. Trzymajcie się ciepło.

30 komentarzy:

  1. Tak jak sądziłam, Lądek Zdrój warto odwiedzić. Świetny jest ten kryty most. Jednak nie chciałabym być żoną Otto, skoro on hodował żmije.
    Pozdrawiam serdecznie, Karolinko.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zastanawia mnie, gdzie on je(te żmije) trzymał, bo chyba nie w domu, tak aby przemykały się pod nogami domowników. Czyżby znali już wtedy terraria? A sam most robi wrażenie. Szkoda, że nie jest dostępny do zwiedzania. Pozdrawiam ciepło

      Usuń
  2. Karolinko fajne fotki, zwłaszcza dla kogoś kto nigdy nie był w Lądku Zdroju !! Z tym wolontariatem to jest niemożliwa!! Gzie tam Wadowice, powodzenia!!
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Aby dotrzeć do Wadowic, muszę najpierw jechać do Krakowa, ale spokojnie, nie takie rzeczy się robiło. A jeżeli robisz to co lubisz, to nie ma dla Ciebie żadnej przeszkody. Mam nadzieję, że następnym razem spotkamy się w Lądku. Buziaki przesyłam

      Usuń
  3. Byłam kiedyś w tych stronach, ale samego Lądka nie zwiedzaliśmy, a szkoda!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Masz rację - szkoda, bo jest naprawdę cudowny. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  4. Dziękuję za przypomnienie, jak miło jest w Lądku Zdrój :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cała przyjemność po mojej stronie. Cieszę się, że mogłam obudzić Twoje wspomnienia. Pozdrawiam

      Usuń
  5. Dla Ciebie to była przede wszystkim praca, a dla mnie piękna wirtualna wycieczka :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To była bardzo przyjemna praca. Zwłaszcza, kiedy się współpracuje ze wspaniałymi i akceptującymi Cię takim, jakim jesteś ludźmi. Ściskam serdecznie

      Usuń
  6. Karolinko, dzięki Twoim zdjęciom poczułam się troszkę jakbym tam była.
    Uściski.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo mi miło, starałam się uchwycić chociaż cząsteczkę tego, co sama miałam okazję zobaczyć. Buziaczki przesyłam

      Usuń
  7. Niedoskonałe zdjęcia? Nie zauważyłam, bardzo przyjemnie mi się przeglądało :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niektóre są krzywe, a to może przeszkadzać niektórym z Was. Cieszę się, że Ty nie zaliczasz się do tych osób. Pozdrawiam

      Usuń
  8. Witaj Karolinko
    Dziękuję za przywianie wspomnień z moich wędrówek. Muszę znowu tam pojechać.
    Pozdrawiam początkiem tygodnia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pojedź ponownie, bo może coś się zmieniło od czasu, kiedy ostatni raz tam byłaś. Pozdrawiam

      Usuń
  9. nigdy tam nie byłam, urocze miasteczko!
    https://okularnicawkapciach.wordpress.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właściwie nie miałam okazji iść stricte na miasto, tutaj uchwyciłam tylko samo uzdrowisko. A szkoda, bo samo miasto, a zwłaszcza starówka, są równie urokliwe. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  10. Bardzo dawno temu byłam w Lądku-Zdroju. Dziękuję za Twoje zdjęcia, które są bardzo ciekawe...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może skusisz się i jeszcze raz odwiedzisz to miejsce, a potem je opiszesz w jakiejś swojej książce? Pozdrawiam

      Usuń
  11. Dziękuję za piekny spacer, chwila oddechu od przetworów.Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że odbyłaś ten spacer razem ze mną. Pozdrawiam

      Usuń
  12. "Zielono mi, tak spokojnie, zielono mi"... pięknie tam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I to jeszcze jak pięknie! W lądkowym Parku Zdrojowym naprawdę można odpocząć i nasycić oczy pięknem zieleni oraz posadzonych tam kwiatów. Pozdrawiam

      Usuń
  13. Jakie tam niedoskonałe zdjęcia, może tylko ostatnie jest lekko rozmazane ale i tak ma swój urok. Na każdym widać, że Lądek Zdrój to fajne i skąpane w zieleni miasto. A Ty jesteś Dziewczyna Torpeda, żyjesz z całych sił. Tak trzymaj!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No wiesz, niektóre wyszły nieco krzywo? Skutek spastyczności i atetozy rąk. Śmieję się, że to mój znak rozpoznawczy. Niektórym to przeszkadza. Cieszę się, że Ty się do nich nie zaliczasz. Dla ścisłości - to na zdjęciach to tylko Park Zdrojowy w tej miejscowości, na wyskoczenie na samo miasto zabrakło już czasu. Mam nadzieję, że kiedyś to nadrobię. Dziękuję za słowa uznania. I oczywiście pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  14. Z ogromną przyjemnością odbyłam razem z Tobą ten spacer. W tym mieście byłam tylko przejazdem
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się Basiu, że spacer po Parku Zdrojowym przypadł Ci do gustu. I oczywiście mam nadzieję, że dane Ci będzie tam pojechać i zobaczyć wszystko na własne oczy. Pozdrawiam serdecznie

      Usuń