Dziś zapraszam Was na mały spacer po kurorcie w Lądku Zdroju. Niestety, byłam tak pochłonięta swoimi zadaniami, że po prostu zabrakło czasu na dogłębne zwiedzenie tej pięknej miejscowości oraz, bądź co bądź, samego uzdrowiska. A i nie zawsze miałam ze sobą mój wysłużony już aparat fotograficzny. Mam nadzieję, że następnym razem nadrobię zaległości. Na razie dzielę się z Wami tym, co udało mi się uchwycić w kadrze.
Na poniższym zdjęciu widzimy neobarokowy budynek uzdrowiska noszący nazwę Wojciech. To przed nim znajdowały się start i meta prawie wszystkich biegów. Został on wybudowany w 1860 roku pod bijącym do dzisiaj źródłem wody leczniczej. Obecny styl na planie okręgu osiągnął w 1880 r. Jego centralnym miejscem jest marmurowy basen wzorowany na łaźniach tureckich. Na łaźniach tureckich wzorowana jest także oryginalna bryła budynku. Basen otoczony jest pierścieniem kabin wyposażonych w marmurowe, zabytkowe marmurowe wanny. Górująca nad budynkiem bryła zachęca do skierowania tam kroków.
Przed uzdrowiskiem "Wojciech" znajduje się fontanna, będąca atrakcją, zwłaszcza dla najmłodszych.
Dużo ciekawsza fontanna, jak dla mnie, znajduje się w innej części parku, tuż za muszlą koncertową (która pojawiła się np. w jednym z odcinków "Świata według Kiepskich"). Dojdziemy tam, idąc np. wzdłuż Pomnika Przyrody Aleja Drzew.
 |
| Tabliczka informująca, że znajdujemy się na terenie "Pomnika Przyrody Alei Drzew" |
 |
| Muszla koncertowa |
 |
| Magia |
Wychodząc z tej strony parku zdrojowego możemy dojść do krytego mostu. Ciekawostką jest, że to jedyny tego typu obiekt w naszym kraju i jeden z kilku na całym świecie. Most powstał na początku XX wieku i łączył dwie części sanatorium leżące po obu stronach rzeki(willę przy ulicy Spacerowej i budynek zabiegowy przy ul. Kościuszki). Willa przy Spacerowej powstała dla rodziny Weberbauerów. W 1868 roku Otto Weberbauer został pobity przez dwóch włóczęgów. Na leczenie przyjechał do Lądka, w którym poznał Antoninę. Para wzięła ze sobą ślub w 1869 r. Otto był malarzem, mykologiem, entomologiem, zbierał motyle i hodował żmije. Zmarł w 1881 roku. Ok. 1905 r. willa została kupiona przez Paula Herrmanna, lekarza zdrojowego. To on założył w niej Instytut Medyczno-Mechaniczny, znany też jako zakład gimnastyki leczniczej, masaży, termo- i elektroterapii oraz kąpieli, który był często reklamowany w niemieckiej prasie. Pod koniec pierwszej dekady XX wieku do Instytutu przyłączono dwa budynki przy ulicy Kościuszki 32 i 34. Zabudowania połączono krytym przejściem prowadzącym nad rzekę, a całość przejęła nazwę "Sanatorium Lądek". Owy most żelbetowy został zaprojektowany przez niemieckiego architekta Felixa Herny'ego, wybudowała go natomiast niemiecka firma Lolat-Eisenbeton. Po śmierci Paula Herrmanna w kwietniu 1930 roku, nowym właścicielem sanatorium został dr Hans Schoen. Po 1949 roku budynek stał się częścią domu "Wrzos", a na początku lat 90. XX wieku znalazł się w prywatnych rękach. Willa często nazywana była Viktorią, od nazwy mieszczącej się w niej kawiarni. Dzisiaj mieści się w niej rezydencja Victoria, stary most jest jej częścią. Nie można jednak po nim spacerować. Mimo próby ożywienia tego miejsca - wymiany dachu i okien, jest on zamurowany od strony dawnego budynku zabiegowego.
 |
| Jeden z mijanych po drodze budynków |
 |
| Obelisk upamiętniający 100-lecie Przewodnictwa Górskiego w Polsce |
 |
| Mapa okolicy |
 |
| Wspomniany most |
Wracając jeszcze do parku zdrojowego, to aż roi się w nim od kolorowych, cieszących oko klombów z kwiatami oraz wystających z ziemi głazów i skałek.
Naszą wirtualną wyprawę kończę fotografią kościółka znajdującego się na terenie parku, który wyłania się z pomiędzy zielonych drzew.
Kończę już, bo zaraz muszę pędzić na autobus/pociąg do Krakowa, a z Krakowa, skoro świt, do Wadowic na kolejny wolontariat. Biorę więc książkę, plecak zarzucam na plecy i macham Wam czule na pożegnanie. Trzymajcie się ciepło.
Tak jak sądziłam, Lądek Zdrój warto odwiedzić. Świetny jest ten kryty most. Jednak nie chciałabym być żoną Otto, skoro on hodował żmije.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie, Karolinko.
Zastanawia mnie, gdzie on je(te żmije) trzymał, bo chyba nie w domu, tak aby przemykały się pod nogami domowników. Czyżby znali już wtedy terraria? A sam most robi wrażenie. Szkoda, że nie jest dostępny do zwiedzania. Pozdrawiam ciepło
UsuńKarolinko fajne fotki, zwłaszcza dla kogoś kto nigdy nie był w Lądku Zdroju !! Z tym wolontariatem to jest niemożliwa!! Gzie tam Wadowice, powodzenia!!
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Aby dotrzeć do Wadowic, muszę najpierw jechać do Krakowa, ale spokojnie, nie takie rzeczy się robiło. A jeżeli robisz to co lubisz, to nie ma dla Ciebie żadnej przeszkody. Mam nadzieję, że następnym razem spotkamy się w Lądku. Buziaki przesyłam
UsuńByłam kiedyś w tych stronach, ale samego Lądka nie zwiedzaliśmy, a szkoda!
OdpowiedzUsuńMasz rację - szkoda, bo jest naprawdę cudowny. Pozdrawiam serdecznie
UsuńDziękuję za przypomnienie, jak miło jest w Lądku Zdrój :)
OdpowiedzUsuńCała przyjemność po mojej stronie. Cieszę się, że mogłam obudzić Twoje wspomnienia. Pozdrawiam
UsuńDla Ciebie to była przede wszystkim praca, a dla mnie piękna wirtualna wycieczka :-)
OdpowiedzUsuńTo była bardzo przyjemna praca. Zwłaszcza, kiedy się współpracuje ze wspaniałymi i akceptującymi Cię takim, jakim jesteś ludźmi. Ściskam serdecznie
UsuńKarolinko, dzięki Twoim zdjęciom poczułam się troszkę jakbym tam była.
OdpowiedzUsuńUściski.
Bardzo mi miło, starałam się uchwycić chociaż cząsteczkę tego, co sama miałam okazję zobaczyć. Buziaczki przesyłam
UsuńNiedoskonałe zdjęcia? Nie zauważyłam, bardzo przyjemnie mi się przeglądało :D
OdpowiedzUsuńNiektóre są krzywe, a to może przeszkadzać niektórym z Was. Cieszę się, że Ty nie zaliczasz się do tych osób. Pozdrawiam
UsuńWitaj Karolinko
OdpowiedzUsuńDziękuję za przywianie wspomnień z moich wędrówek. Muszę znowu tam pojechać.
Pozdrawiam początkiem tygodnia
Pojedź ponownie, bo może coś się zmieniło od czasu, kiedy ostatni raz tam byłaś. Pozdrawiam
Usuńnigdy tam nie byłam, urocze miasteczko!
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Właściwie nie miałam okazji iść stricte na miasto, tutaj uchwyciłam tylko samo uzdrowisko. A szkoda, bo samo miasto, a zwłaszcza starówka, są równie urokliwe. Pozdrawiam serdecznie
UsuńUroczo tam.
OdpowiedzUsuńI to bardzo
UsuńBardzo dawno temu byłam w Lądku-Zdroju. Dziękuję za Twoje zdjęcia, które są bardzo ciekawe...
OdpowiedzUsuńMoże skusisz się i jeszcze raz odwiedzisz to miejsce, a potem je opiszesz w jakiejś swojej książce? Pozdrawiam
UsuńDziękuję za piekny spacer, chwila oddechu od przetworów.Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńCieszę się, że odbyłaś ten spacer razem ze mną. Pozdrawiam
Usuń"Zielono mi, tak spokojnie, zielono mi"... pięknie tam :)
OdpowiedzUsuńI to jeszcze jak pięknie! W lądkowym Parku Zdrojowym naprawdę można odpocząć i nasycić oczy pięknem zieleni oraz posadzonych tam kwiatów. Pozdrawiam
UsuńJakie tam niedoskonałe zdjęcia, może tylko ostatnie jest lekko rozmazane ale i tak ma swój urok. Na każdym widać, że Lądek Zdrój to fajne i skąpane w zieleni miasto. A Ty jesteś Dziewczyna Torpeda, żyjesz z całych sił. Tak trzymaj!
OdpowiedzUsuńNo wiesz, niektóre wyszły nieco krzywo? Skutek spastyczności i atetozy rąk. Śmieję się, że to mój znak rozpoznawczy. Niektórym to przeszkadza. Cieszę się, że Ty się do nich nie zaliczasz. Dla ścisłości - to na zdjęciach to tylko Park Zdrojowy w tej miejscowości, na wyskoczenie na samo miasto zabrakło już czasu. Mam nadzieję, że kiedyś to nadrobię. Dziękuję za słowa uznania. I oczywiście pozdrawiam serdecznie
UsuńZ ogromną przyjemnością odbyłam razem z Tobą ten spacer. W tym mieście byłam tylko przejazdem
OdpowiedzUsuńpozdrawiam
Cieszę się Basiu, że spacer po Parku Zdrojowym przypadł Ci do gustu. I oczywiście mam nadzieję, że dane Ci będzie tam pojechać i zobaczyć wszystko na własne oczy. Pozdrawiam serdecznie
Usuń