2386. Literackim spacerkiem po Zagłębiu Dąbrowskim i okolicach

Jakiś czas temu w S-rzu było spotkanie z panem Robertem Szafrańcem, autorem książki, której akcja rozgrywa się właśnie w tym niewielkim miasteczku. Początkowo miałam na nie iść, jednak finalnie nie udało mi się tego dokonać. Trudno, nie pierwsza taka sytuacja i nie ostatnia. Jakoś to przebolałam, chociaż jakiś tam żal był. Nie ma jednak tego złego co by na dobre nie wyszło - sama zapowiedź spotkania zainspirowała mnie do sięgnięcia po pierwszą część powieści zatytułowaną po prostu "Znamię", której akcja poprzedza wydarzenia dziejące się w niewielkim S-rzu. Co prawda w bibliotekach nie była ona dostępna, udało mi się ję jednak ściągnąć w wersji pdf. Po lekturze mam nieco mieszane uczucia, ale ogólne wrażenie jest raczej na plus.

Tytuł: "Znamię"

Autor: Robert Szafraniec

Wydawnictwo: Novae Res

Gdynia 2025

Ilość stron: 388

Czy wyobrażacie sobie sytuację, gdzie jedno zdarzenie z Waszego dzieciństwa wpływa na przebieg Waszego dalszego życia, a Wy nie jesteście tego nawet świadomi? Że macie bliskiego krewnego, ale o nim właściwie nic nie wiecie? I że po latach ten krewny powraca, aby się niejako na Was zemścić? Ciarki przechodzą po plecach. A taka właśnie sytuacja spotkała Patrycję, główną bohaterki książki "Znamię",

Patrycja to młoda i ambitna nauczycielka w jednej z szkół podstawowych w Zagłębiu Dąbrowskim. W chwili rozpoczęcia się akcji książki jest wychowawczynią klasy czwartej. Pewnego dnia wraz z swoimi uczniami wybiera się na wycieczkę do zamku w Będzinie. Przyjemność zmienia się w koszmar: w lochach wycieczka natrafia na ciało, w dodatku znika jedna z podopiecznych Patrycji, mała Zosia. Kobieta czuje, że za tymi zdarzeniami kryje się coś więcej, zwłaszcza, że ktoś zastawia tajemnicze znaki, takie jak charakterystyczna muzyka i napisy "Pati". W śledztwo zostaje zaangażowany młody policjant, Mikołaj Zdenek. Z czasem porwana dziewczynka zostaje odnaleziona, za to co chwila ujawniają się nowe rytuarne morderstwa których schemat jest podobny. Krok po kroku Patrycja i Mikołaj zaczynają łączyć ze sobą pewne fakty i szukać rozwiązania zagadki w przeszłości kobiety.

Muszę przyznać, że zupełnie inny jest odbiór treści książki w przypadku, kiedy czytelnik zna miejsca, w których dzieje się jej akcja. Podobnie jak w czasie lektury książek Zbigniewa Białasa, które przeczytałam w maju i czerwcu 2019 roku, także i teraz jestem w stanie wyobrazić sobie niektóre obiekty, w których dzieje się akcja. Będzińskie osiedle Warpie, zamek w tamtym mieście, słynną "nerkę Gierka", "Superjednostka" w Katowicach czy też krąg taneczny w dąbrowskim Parku Zielona w zasadzie dosyć dobrze znam. A właśnie na ich tle dzieją się niektóre wydarzenia w książce. Z drugiej strony niektóre sceny są w niej umieszczone chyba na siłę, bo niewiele wnoszą do akcji powieści. Mimo to całość czytało mi się z zapartym tchem i z sentymentem. W dodatku zakończenie jak dla mnie było raczej nieprzewidywalne, co wzmogło mój zachwyt nad całością.

Po lekturze zaś zapragnęłam zobaczyć zamek w Będzinie. Wiem, że kiedy byłam w klasie czwartej to była na niego wycieczka, ale ja akurat byłam wtedy chora i nie mogłam w niej uczestniczyć. Może warto nadrobić tą zaległość?