Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

piątek, 10 lipca 2026

2403. "Poczta serc" - prekursor "Marzycielskiej poczty"

Przez wiele, wiele lat w naszym kraju działał niezwykły projekt noszący nazwę "Marzycielska Poczta". Jego ideą było wysyłanie zgłoszonym dzieciom, zmagającym się z ciężkimi chorobami, kartek ze słowami otuchy. W zamyśle były kartki, ale zdarzało się, że ludzie wysyłali też drobne upominki, mające na celu umilenie dzieciom czasu spędzonego w szpitalach i na różnych terapiach. W akcji brały udział nie tylko indywidualne osoby, ale też cale firmy, zakłady pracy, a nawet szkoły. Wszystko po to, aby pokazać ciężko chorym dzieciom, że nie są same w tej walce. Projekt niestety upadł w okolicach pandemii. Szkoda, bo na pewno sprawił uśmiech na ustach niejednego podopiecznego.
W ostatni weekend po raz kolejny obejrzałam film, który być może był inspiracją do stworzenia wspomnianego projektu - "Poczta serc". Przedstawia on historię ośmioletniego chłopca imieniem Craig. Kiedy ten wesoły i pełen życia malec, na co dzień zapalony piłkarz, zaczyna słabnąć i gorzej się czuć, rodzice zabierają go do szpitala. Po wielu badaniach  lekarze wykrywają w mózgu chłopca guza - potworniaka. Zaczyna się walka o zdrowie, ale też życie Craiga. Pewnego dnia chłopiec otrzymuje kartkę z życzeniami od kolegów z klubu sportowego. Mama, widząc ile radości przysporzyła ona choremu dziecku, prosi krewnych, znajomych, a z czasem i obcych ludzi, o przesyłanie Craigowi podobnych kartek. Z czasem ich liczba przewyższa wszelkie wyobrażenia, a na horyzoncie pojawia się nawet wizja pobicia rekordu Guinnesa. Jak wpłynie to na zdrowie chłopca i na relacje między członkami rodzin?
Film w przystępny sposób pokazuje nie tylko rodzinną walkę ze śmiertelną chorobą młodszego dziecka, ale też to, jak ona wpływa na więzy między jej członkami i na kondycję całej rodziny. Mamy tutaj przebywające cały czas w szpitalu cierpiące dziecko, zmęczonych rodziców szukających różnych dróg ratunku, ale też sfrustrowanego starszego brata, który odszedł na dalszy plan. A jednak film pokazuje, że wzajemnej miłości połączonej z wyrozumiałością nic nie jest w stanie zniszczyć, nawet choroba. 
Historia Craiga oparta jest na autentycznej historii. Istnieją jednak różne wersje co do dalszych losów chłopca, który był pierwowzorem. Według jednej, podanej na końcu filmu, Craige przeżył. Według innej - zmarł. Jednak, jakkolwiek nie zakończyłaby się ta historia, jej pozytywną stroną jest powstanie podobnych inicjatyw w różnych częściach świata.

7 komentarzy:

  1. Ojej... Chciałabym, żeby ta akcja wróciła! Może pod inną nazwą, to wszystko jedno, ale żeby istniała i funkcjonowała dalej. Tyle jest chorych dzieci!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Akcja, może inna, ale równie dobra - istnieje ==> https://jestrobotka.blogspot.com/

      Usuń
    2. Masz rację, Lechu, wysyłaliśmy z uczniami kartki , zarówno do Marzycielskiej Poczty, jak i do Robótki.
      Robótka nadal działa.
      A i nasza blogowa koleżanka Morgana prosiła o kartki dla wnuka, który był w śpiączce.
      https://spacerem-przez-zycie.blogspot.com/2026/08/najwiekszym-z-bogactw-jest-dobro.html

      Usuń
  2. Pamiętam że też brałam udział i wysyłałam kartki, pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetnie pamiętam tę akcję, często pokazywali w gazetach i w TV szczęśliwe dzieciaki, wprost „tonące” w ilości listów i innych przesyłek. Odzew był często ogromny-pewnie też zależał od nagłośnienia danej sprawy.

    Niektórzy wykorzystywali to w innych celach. Po ukazaniu się przejmującego opisu cierpiącego dziecka, do adresata nadeszło tysiące kartek i listów. Okazało się jednak, że owe „dziecko” było dorosłym, zdrowym mężczyzną, któremu ktoś zrobił dla zabawy taki ‘dowcip’.

    OdpowiedzUsuń
  4. Widziałam ten film, jak dla mnie dość depresyjny.

    OdpowiedzUsuń
  5. To piękne przypomnienie, jak ogromną moc może mieć tak prosty gest jak kartka z kilkoma ciepłymi słowami. ❤️ „Marzycielska Poczta” była naprawdę niezwykłą inicjatywą – dawała dzieciom nie tylko radość, ale przede wszystkim poczucie, że ktoś o nich pamięta i że nie są same. Szkoda, że projekt nie przetrwał pandemii. Mam nadzieję, że kiedyś podobna idea jeszcze się odrodzi. A film „Poczta serc” pokazuje, że czasem drobny gest może mieć znaczenie o wiele większe, niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić. Warto o tym pamiętać.

    OdpowiedzUsuń