Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

środa, 30 września 2026

2445. Przedłużone świętowanie

Bo kto powiedział, że urodziny muszą być obchodzone tylko w dniu, w którym one przypadają? W tym roku nasze (moje i mojego kolegi, Gaciocha) przeciągneły się aż o cztery dni, kiedy to w środę cała nasza sekcja lekkoatletyczna została zaproszona do Gaciocha na pieczonki. Takie nasze sportowe świętowanie od kilku lat. Można wręcz powiedzieć, że niepisana tradycja. Oczywiście mogłam odmówić, ale cóż bym wtedy zyskała? Chyba tylko kilka chwil spokoju. Nie o to chodzi w życiu, przynajmniej według mnie.
Na miejsce przywiózł nas tata Młodszej. Gacioch akurat mieszka między DG, a Olkuszem. Co prawda można do niego dojechać komunikacją miejską, ale skoro nadarzyła się okazja, to dlaczego jej nie wykorzystać? Tym bardziej, że tak było i szybciej, i wygodniej. Dzięki temu nie musiałam się aż tak bardzo spieszyć z pracy do domu. Na spokojnie mogłam i wrócić i przygotować się do wyjścia.
Do Gaciocha przyjechaliśmy na godzinę 18:00. Był ciepły i pogodny wieczór, czuć było ostatnie powiewy letniego wiatru. W spotkaniu brała udział kameralna liczba osób związanych z naszą sekcją sportową oraz rodzina gospodarza. Były ciasta, ciastka, owoce, cukierki, a przede wszystkim obiecane pieczonki, które przygotowywaliśmy wspólnnie. Towarzyszyło temu mnóstwo śmiechu, ale też i rozmów, a także planów na przyszłość. Bo w zasadzie każdy z nas jakieś tam je ma, nie to, że ktoś jest upośledzony umysłowo, a ktoś fizycznie. Tak naprawdę stanowimy jedność, i to się tak naprawdę liczy.
Tym sposobem zupełnie nieoczekiwanie moje świętowanie zostało rozłożone na dwa dni. Pierwszy, zupełnie nieoczekiwany, podczas rekolekcji na rozpoczęcie roku formacyjnego "Wiary i Światło". No i drugi, już bardziej spodziewany, w gronie osób, z którymi dzielę swoje sportowe pasje. Myślę, że to takie nadrobienie zeszłorocznych urodzin spędzonych w szpitalnym łóżku. Jakaś równowaga w tym wszystkim musi być, prawda?

8 komentarzy:

  1. To prawda, w życiu chodzi o chwile spędzone z ludźmi, którzy dzielą z nami pasje i codzienne radości. Los bardzo ładnie zrekompensował Ci zeszłoroczne urodziny. Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin, wielu udanych startów oraz kolejnych urodzinowych pieczonek dla Ciebie i Gaciocha:-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Najlepsze tradycje to te tworzone we własnym, zgranym gronie, a taka równowaga i ciepło po trudniejszym czasie po prostu Ci się należały. Widać, że te kilka dni przyniosło mnóstwo dobrej energii i wsparcia, oby ten piękny czas ładował Twoje baterie jak najdłużej.

    OdpowiedzUsuń
  3. Najważniejsze, że można świętować nie tylko w dniu urodzin, ale przede wszystkim w gronie życzliwych ludzi, z którymi łączą nas wspólne pasje i piękne wspomnienia. 😊 Wspaniale, że macie taką sportową tradycję, pełną śmiechu, rozmów i serdeczności. Niech ta dobra passa trwa jak najdłużej, a nadrobione radości wynagrodzą Ci wszystkie trudniejsze chwile!

    OdpowiedzUsuń
  4. Olkusz - miasto mojego dorastania 😉
    Najlepszości z okazja urodzin 🎉

    OdpowiedzUsuń
  5. Każdy dzień może być świętem!

    OdpowiedzUsuń
  6. Piękny czas, pieczonki lubię I ważne że spędziłaś go w gronie fajnych osób, pozdrawiam cieplutko.

    OdpowiedzUsuń
  7. Chwilę wspólnie spędzone w miłym gronie , fajna zabawa super sprawa. A kto powiedział że tylko jeden dzień 😀 I aby takich chwil było jak najwięcej pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń