Wczoraj wieczorem, po powrocie z nabożeństwa Drogi Krzyżowej, zajrzałam na stronę jednej ze szkół policealnych do których uczęszczam w celu sprawdzenia planu lekcji na dziś. W siatce godzin wyrazie było napisane, że drugi semestr, czyli mój, ma zajęcia z działalności gospodarczej w branży ekonomicznej w wymiarze dwóch jednostek lekcyjnych. Nawet się ucieszyłam, bo im wcześniej zaczniemy zajęcia, tym szybciej wyrobimy przepisowe 175 godziny w semestrze. Ale z drugiej strony zasmucił mnie fakt, że to tylko dwie godziny, kiedy spokojnie można by było spędzić cały dzień w szkole. Z drugiej jednak strony mogłam spokojnie jeszcze dotrzeć potem na próbę scholi. Tydzień temu było to dla mnie awykonalne, ponieważ też miałam szkołę, tym razem technika administracji. Ba, w zeszłym tygodniu nawet nie zdążyłam pójść na niedzielną Mszę świętą (ale na spotkanie w Oratorium już tak). Jutro na szczęście mam wolne, więc wszystko nadrobię. I jeszcze pewnie udam się na popołudniowe Gorzkie Żale.
Wracając jednak do dzisiejszych zajęć na policealnej, to oczywiście bez marudzenia udałam się w miejsce, gdzie się one odbywały. Na dole budynku zawsze jest wywieszony plan z zaznaczonymi salami, w których są zajęcia (na Internecie podana jest tylko ulica i godziny lekcji). Nagle rzuciło mi się w oczy, że nad planem dla mojego kierunku jest zamieszczona cyfra I, co oznacza, że plan jest dla pierwszego semestru. Ja natomiast jestem już na drugim (z czego cieszę się bardzo). Na wszelki wypadek zaszłam do dyżurki zapytać się co i jak. Okazało się, że w systemie jest błąd i dzisiejsze zajęcia faktycznie przewidziane są dla semestru niżej. W sumie to nawet było mi to na rękę - chciałam posprzątać moje mieszkanie, a przed wyjściem na scholę zdążyłam jeszcze wymienić kotu żwirek w kuwecie i pozmywać podłogę. Ktoś pewnie powiedziałby, że codzienne mycie podłogi jest obsesją, jednak przy alergii na kurz to konieczność, bez względu na to, czy mamy dzień powszechni, czy też świąteczny. Bóg wybaczy. Któż jak nie on.
Próby scholi jako takiej nie było - po półkoloniach zaginęły kable od sprzętu muzycznego i nie wiadomo gdzie ich szukać. Pojutrze próbę ma drugi zespół, więc pewnie się znajdą. Trochę podniosła mi ciśnienie sytuacja ze świętami, jaka się w międzyczasie wywiązała, jednak nie warto o niej tutaj pisać i jej wywlekać na światło publiczne. Napiszę tylko tyle, że czasami pycha i przekonanie o wyższości nad innymi aż wypływa z niektórych osób. Ale skoro przez kilka lat schola była traktowana jako najważniejsza jednostka w kościele, to czemu ja się dziwię. Osobiście uważam, że każda organizacja w naszej parafii jest tak samo ważna i nadaje sens wszystkim dziejącym się w jej obrębie przedsięwzięć. I nie ma co umiejscawiać jednej jednostki ponad innymi. I tak długo jak niektórzy będą tak czynić, tak długo ja nie będę rozumieć czynników regulujących ich byt. Z pozytywnych rzeczy to udało mi się zapłacić za wyjazd 15 marca na Misterium Męki Pańskiej do Wyższego Seminarium Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie. Ba, nawet zapłaciłam ze zniżką studencką! To jest życie. A samo Misterium zapowiada się bardzo interesująco. Zresztą sami PRZECZYTAJCIE. No nic, dożyjemy - zobaczymy jak to będzie.
To taki przedsmak przed obchodami Wielkiego Tygodnia w Kalwarii Zebrzydowskiej, na który też planuję się wybrać. Rok temu pierwszy raz sama sobie w całości zorganizowałam taki wyjazd. Jednak źle sobie zobaczyłam uroczystość w Wielki Czwartek i za późno dojechałam na inscenizację Obmycia nóg apostołom (kiedy w 2011 roku byłam na Kalwarii z rodzicami, uroczystość ta odbywała się od godziny 16, tymczasem rok temu przenieśli ją na 13). Teraz planuję dotrzeć na miejsce już w środowy wieczór, kiedy będzie się odbywała "Uczta u Szymona" oraz "Zdrada Judasza". Na ile mi się to uda zrealizować nie wiem. Mam jednak nadzieję aktywnie odpocząć od otaczającej mnie rzeczywistości.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz