Od jakiś dziesięciu lat nasza parafia organizuje w tym czasie półkolonie dla dzieci. Pamiętam te pierwsze, które chociaż spontaniczne, to zapewniły w jakiś sposób spędzenia wolnego czasu. Mieliśmy do dyspozycji jedno pomieszczenie z komputerem, wieżą stereo, klockami lego i kilkoma grami planszowymi, ewentualnie korytarz z piłkarzykami i stołem do ping-ponga, ale bawiliśmy się świetnie. Potem przez cały czas były już bardziej przemyślane tygodniowe turnusy, czasami nawet i dwa(tzn. organizowane w dwóch kolejnych tygodniach przez dwóch różnych księży). Chyba tylko raz nie było zorganizowanego tego typu wypoczynku.
Wczoraj wieczorem mieliśmy pierwsze spotkanie w sprawie nadchodzących półkolonii. Była to dla nas wielka niewiadoma, ponieważ już w grudniu wiedzieliśmy, że nie będzie standardowych półkolonii. Sytuację podsyca fakt, że kierownikiem wypoczynku na dzień dzisiejszy wedle prawa może był ksiądz proboszcz(ksiądz Oskar też ma wyrobiony papierek, ale nie ma trzyletniego stażu pracy w szkole). Czyli można się spodziewać wszystkiego i niczego. W sobotę przez przypadek dowiedziałam się dlaczego zrezygnowano z tradycyjnych półkolonii - wersja dla nas, animatorów: "tak bo tak", wersja dla innych: "szkoła organizuje półkolonie, a my nie chcemy z nimi konkurować", komentarz innych(szkoda tylko, że skierowany do mnie, a nie do księdza): "a to nie można połączyć sił?". Pewnie i by się dało, gdyby inni tego chcieli. A że twierdzą, że półkolonie szkolne są bez sensu...
W ogóle zastanawiam się, dlaczego to spotkanie odbyło się z księdzem Oskim, a nie z proboszczem, który organizuje te półkolonie. Oskar chory, zakasłany, z gorączką, słania się na nogach(ale na L4 nie idzie, bo kolęda i koniec semestru w szkole) próbował nam z grubsza nakreślić jaki jest zamysł tego wszystkiego: czyli trzy dni warsztatów od 16:00 do 18:00(po półkoloniach w innych miejscach), w czwartek wycieczka do Wrocławia, w sobotę bal karnawałowy, środa wolna, bo to wspomnienie św. Jana Bosko. Warsztaty mamy sobie sami wymyślić i to takie, aby zachęcić dzieciaki do przychodzenia na zajęcia do Oratorium. Czyli dowiedziałam się tego, o czym już wiedziałam.
Wiecie co, raczej należę do optymistów i osób pozytywnie nastawionych do życia, potrafiącą wyobrazić sobie to czy tamto, ale tutaj mój życiowy optymizm się wyczerpuje. Może to i jakoś wyjdzie, ale coś mi się nie chce wierzyć w jego wow-powodzenie. Pocieszające w tym wszystkim jest to, że jeżeli ten pomysł nie wypali, to w przyszłym roku wracamy z tradycyjnymi półkoloniami. No i jeszcze Boski Oski. Kurcze, niby jest już dorosłym człowiekiem, a zachowuje się jak dzieciak, który wyrwał się spod matczynej spódnicy. De facto od połowy grudnia chodzi chory i jest na moje oko coraz gorzej. Jeszcze w zeszłym tygodniu nie kaszlał jak gruźlik. Ja rozumiem, że ma gorący okres w roku liturgicznym, ale tak jak kiedyś pisała Lidia, takie przechodzenie choroby może mieć naprawdę opłakane skutki. Tym bardziej, że ma kilka zdrowotnych problemów. A szkoda by było, bo widać że to ksiądz z powołaniem do swojej posługi kapłańskiej.
oj, nieładnie, choroby nie można przechodzić, ok, jakiś drobny katar, ale jak już jest taki kaszel, to ktoś musi księdza zapędzić do lekarza by wziął silne leki i odpoczął...
OdpowiedzUsuńJak to mówi Boski Oski - styczeń nie jest idealnym miesiącem na chorowanie, bo za dużo się w nim dzieje :). Wydaje mi się, że po powrocie z kolędy idzie do łóżka, bo przynajmniej po 22 nie widzę go na fejsie. A to już duży plus w jego sytuacji. Pozdrawiam
UsuńNierozsądnie ksiądz postępuje! Jemu też należy się L4!! Co do półkolonii, to czasem tak bywa, że Kościół Szkole w paradę wchodzić nie chce. U nas akurat mała miejscowość jest i ksiądz nic takiego nie organizuje, za to w szkole co roku pierwszy tydzień ferii są zajęcia dla chętnych dzieci. Moi zawsze chodzili, ale w tym roku choć jeszcze ferii nie ma u nas, to powiedzieli, że nie chcą w tym roku chodzić na te zajęcia.
OdpowiedzUsuńWiesz Kochana, co innego mała miejscowość, gdzie szkoły z powodzeniem poradzą sobie z zorganizowaniem półkolonii, a co innego duże miasto, gdzie mimo niżu demograficznego w rocznikach łapiących się na półkolonie, organizowane są one nie tylko przez szkoły, ale przez liczne instytucje w nich istniejące. W tym przez naszych księży salezjan. I chyba byliśmy nawet jedyną parafią w naszym mieście, która coś takiego organizowała. A Twoi chłopcy powiedzieli, dlaczego nie chcą chodzić na półkolonie, czy po prostu "nie bo nie". Bo wiesz, czasami wina leży w wychowawczyniach lub kolegach. Pozdrawiam gorąco!
UsuńPowiedzieli. Wiesz, to jest tak, ze u nas na te zajęcia feryjne idzie dosłownie góra 10 osób z klas od 0 do 6. Żadko kiedy ktoś ze starszych klas na to się pisze. I każdego dnia albo przez te kilka godzin oglądają filmy, albo mają dyskotekę, albo pieką ciastka czy pizze, albo malują albo jadą do kina. I z tego wszystkiego najbardziej chłopcy są co roku zadowoleni z wypadu do kina i z robienia ciastek lub pizzy. Co roku są te same zajęcia. Najstarszy chodził na nie kilka lat z rzędu i teraz powiedział że nie chce iść, bo tam są nudy a woli pojechać do swojej chrzestnej lub do jednej babci na kilka dni. Młodszy synio tak samo. Już łożył sobie plan wyjazdów :) Ale dowiedziałam się, że u nas niedaleko, w mieście gdzie robię zakupy, w bibliotece organizują też jakieś spotkania dla dzieci. I jednego dnia ma być przedstawienie teatralne dla dzieci. Średni synio bardzo chce na to pójść. Więc muszę mu miejsce załatwić na to :)
UsuńA ja rozumiem Księdza. Całe życie tak " nierozsądnie" postępuję. Taki gatunek ludzi:-) pozdrów Księdza ode mnie i powiedz, że biorę Ismigen, to ma uodpornić, niech poczyta w necie i popyta fachowca.
OdpowiedzUsuńJa to się obawiam Basiu, że ta ciapcia jeszcze się nie zapisała do żadnego lekarza rodzinnego, bo przez pół roku nie było ku temu okazji(a rejonowa przychodnia jakieś 200 metrów od podstawówki, w której uczy). Ale powiem mu o tym Ismigenie, najwyżej będzie po parafianach szukał jakiegoś fachowca. Ściskam mocno
UsuńŻeby tylko z tego poważnej choroby nie było. Ale ja też to rozumiem, bo nieraz chora trwałam na posterunku:)
OdpowiedzUsuńUściski, Karolinko.
Gosiu, to ja z zapaleniem oskrzeli pisałam próbną maturę(za dużo było dostosowywania do moich potrzeb, aby potem odwoływać to wszystko). Ale zaraz po niej wracałam do domu i do łóżeczka. Też się martwię, że z tego jego przeziębienia będzie coś gorszego, ale co ja mogę? Całuję gorąco!
UsuńMój znajomy przechodził tak zapalenie płuc, bo musiał to, tamto i owamto. Teraz leży w szpitalu pulmonologicznym i nie za dobrze to wyglada.
OdpowiedzUsuńStraciłam kiedyś zdrowie i jest dla mnie ono priorytetem. Chory nic nie zrobi. Powinien iść do lekarza i się leczyć. Zagraża przecież sobie i innym. Mam nadzieję, że już udał się na jakieś sensowne leczenie i będzie z nim lepiej.
OdpowiedzUsuńTobie również zdrówka życzę kochana. <3