Z punktu widzenia jestem średnio o dekadę starsza od moich uczelnianych kolegów i koleżanek. I chociaż patrząc na mnie może tego tak nie widać, to nie da się ukryć, że mentalność mam ciut inną (jednak te 10 lat jeszcze bardziej ją ukształtowały) i inaczej już patrzę na świat, niż w wieku dwudziestu lat. Nie oznacza to jednak, że nie wchodzę z nimi w dyskusję, czy też nie rozmawiam z nimi. Zresztą na świetlicy rozmawiam z dużo młodszymi osobami, bo uczniami. Czasami dobrze jest skorygować własny punkt widzenia z punktem widzenia różniących się wiekiem osób. A nóż sami zmienimy swój światopogląd na daną rzecz?
Wiele moich znajomych jest przyjezdnych. Musiało zmienić środowisko, które tak dobrze znało i zamieszkać w zupełnie obcym sobie środowisku. Zaczęli zupełnie inne, dorosłe życie. Ale to dorosłe życie zaczęło się też dla miejscowych. Mimo wszystko warto dobrze wykorzystać ten czas na własną samorealizację. Ale co tak właściwie powinien potrafić każdy z nas, kończąc te 20 lat*?
Wiele moich znajomych jest przyjezdnych. Musiało zmienić środowisko, które tak dobrze znało i zamieszkać w zupełnie obcym sobie środowisku. Zaczęli zupełnie inne, dorosłe życie. Ale to dorosłe życie zaczęło się też dla miejscowych. Mimo wszystko warto dobrze wykorzystać ten czas na własną samorealizację. Ale co tak właściwie powinien potrafić każdy z nas, kończąc te 20 lat*?
- Samodzielnie przygotować sobie obiad - dotychczas najczęściej nie musieliśmy niczego samodzielnie przyrządzać, ponieważ obiad był jedzony w domu lub szkolnej stołówce. W czasie studiów warto to zmienić. Kiedy będziemy potrafili sami przygotować obiad lub kolację, swobodnie zaprosimy naszych przyjaciół chociażby na domówkę. Szukanie nowych przepisów oraz późniejsze próby w kuchni można potraktować też jako ciekawy sposób na spędzenie wolnego czasu.
- Dyskutować - niezwykle ważną umiejętnością w życiu jest wyrażanie własnego zdania i umiejętność dyskutowania na wiele tematów. Dobrze jest mieć umysł otwarty na nowe poglądy i spojrzenia, nie zapominając przy tym o wartościach, którymi się kierujemy. Na studiach poznamy wiele ludzi, którzy są zupełnie od nas inni, ale dzięki temu będą intrygujący i różnorodni.
- Rozmawiać z osobami w różnym wieku - bez znaczenia, czy rozmawia się z osobą w podeszłym wieku, czy też z przedszkolakiem. Każde z nich może nas nauczyć zupełnie czegoś innego. Dziecko przypomni nam, że można cieszyć się małymi rzeczami, babcia zaś opowie o tym, co w życiu jest najważniejsze. Warto zawsze starać się rozmawiać tak, aby skupić się na tej drugiej osobie, a zwłaszcza na tym, co chce nam powiedzieć. A może potrzebuje porady w jakiejś kwestii? Warto zadawać dużo pytań i okazać jej zainteresowanie.
- Bronić swoje wybory - codziennie podejmujemy decyzje opierając się o swoje określone wartości i poglądy. Warto pamiętać czym się kierujemy i umieć to obronić. Jeżeli nie jesteśmy czegoś pewni, warto się kogoś poradzić, poczytać informacje na ten temat oraz spokojnie wysłuchać opinii jednej i drugiej strony. Może nam to pozwolić na rzetelne poznanie tematu, a następnie na dokonanie świadomego wyboru.
- Żyć off-line - warto też przyjrzeć się naszym przyzwyczajeniom i nawykom. Może zbyt często sprawdzamy naszego maila, Facebooka lub inne portale społecznościowe w telefonie albo na komputerze. Zastanówmy się, czy czasem nie warto tego ograniczyć. Jeżeli swój wolny czas spędzamy przede wszystkim przed ekranem komputera, to może lepiej zastąpić to czymś innym? Mogą to być drobne rzeczy, takie jak codzienny półgodzinny spacer z wyłączonym telefonem. Zamiast patrzeć w jego ekran, rozejrzyjmy się dookoła nas i zobaczmy, jak piękny jest świat.
- Przyznać się do błędu - nie ukrywajmy, nie zawsze mamy rację, nawet kiedy nam samym tak się wydaje. Często się mylimy, ponieważ jesteśmy przywiązani do swoich poglądów i tego, czym kierujemy się podczas podejmowania decyzji. Wynikają z tego nieraz niepotrzebne kłótnie, których przecież mogliśmy uniknąć. Czasami naprawdę warto przyznać się do błędu, spróbować zrozumieć tą drugą osobę i być otwartym na inne spojrzenie.
- Posiadać przewodnika - studia to też czas na znalezienie osoby, która mogłaby nas prowadzić, doradzać, ale też wysłucha, kiedy będziemy mówić o różnych głębiących nas problemach. Dobrze otaczać się osobami, które staną się dla nas autorytetami i których zdanie będzie się dla nas liczyć. To może być przyjaciel, starszy kolega, ktoś z rodziny. Ważne, żebyśmy się czuli w ich towarzystwie swobodnie i mieli pewność, że możemy na nich liczyć.
- Odpuścić - przejawem dojrzałego zachowania jest także odpuszczanie w nieistotnych dla nas sprawach. Często kłócimy się głównie o rację albo o wygraną. W takich momentach warto sobie darować i w pewnym momencie przerwać te wszystkie niekończące się i do niczego nie prowadzące dyskusje. To nie jest łatwe, ale warto się skupić na tym, ile spokoju dzięki temu uzyskamy.
- Odpocząć - czasami nie potrafimy odpoczywać. Prowadzimy intensywny tryb życia, pochłania nas studia, nauka, znajomi, a czasami i praca. To wszystko wymaga od nas energii, a równocześnie przyzwyczaja nas do tak wielu aktywności. Kiedy nadchodzi dzień wolny albo święta, nie wiemy, co zrobić z czasem wolnym. Nie potrafimy odpoczywać tak, aby przyniosło nam to nowe siły. Dlatego warto zastanowić się, czy naprawdę odpoczywamy, jak chcielibyśmy to robić i co tak naprawdę dostarcza nam nowej energii. Może okazać się, że zapomnieliśmy o naszej największej pasji i w ten sposób odkryjemy ją na nowo.
- Odpowiedzieć na krytykę - warto potrafić oddzielić krytykę poglądów od krytyki kogoś pamiętając o tym, że są to dwie osobne sprawy. Można z kimś dyskutować, nie zgadzać się w wielu kwestiach i umieć odeprzeć argumenty drugiej strony, ale nie traktować tego zbyt osobiście i personalnie. Nie traktuje krytyki jako powodu do większej kłótni, tylko do dyskusji i wymiany poglądów. Brońmy więc naszych racji, ale nie skreślajmy przy tym innych.
- Opiekować się innymi - studia to dobry okres na zaangażowanie się w wolontariat, który niesie pomoc chorym, starszym lub dzieciom. W każdym większym mieście można znaleźć wiele fundacji, instytucji i organizacji, które się tym zajmują i szukają rąk do pracy. Pozwoli to na poznanie wielu ciekawych ludzi, nauczenie się towarzyszenia innym i niesienia mu pomocy. Chociaż to my idziemy do innych z pomocą, to także sami wiele otrzymujemy. Dzięki temu później będziemy potrafili zajmować się naszymi bliskimi.
- Być otwartym - okres studiów to również czas na poznawanie wielu nowych ludzi - zarówno na uczelni, jak i dzięki swoim znajomym. To dobry czas na odnalezienie ciekawych relacji i pielęgnowanie ich. Warto być więc otwartym na nowe znajomości. Większość z nas jest zainteresowanych poznaniem nowych ludzi. Kiedy przebrniemy przez ten etap, możemy odkryć ich niesamowite historie.
- Udzielać porad - znajdując swojego przewodnika spędźmy z nim trochę czasu. Dzięki temu sami będziemy potrafili udzielać porad innym, a za kilka lat temu być może sami będziemy kogoś prowadzić i mu pomagać. Warto więc wyciągać wnioski ze swojego doświadczenia i konfrontować je z historiami innych osób.
- Wyciszyć się - w natłoku obowiązków warto nauczyć się znajdować chwilę na wyciszenie w ciągu każdego dnia. Taki czas, w którym zostawimy telefon, komputer, innych ludzi, w którym odsuniemy wszystko na bok. Można wtedy na spokojnie pomyśleć, wyciszyć się, może pomodlić. Czasami wystarczy dwadzieścia minut, aby na chwilę wszystko odłożyć i odetchnąć.
- Mieć swoje priorytety - w wieku dwudziestu kilku lat warto powoli wyznaczać sobie priorytety. Ustalić, co jest dla nas ważne, a co ważniejsze, czy bardziej zależy nam na studiach, karierze i pracy, czy może chcemy wykorzystać ten czas inaczej?
Oczywiście to tylko założenia teoretyczne, które nie zawsze muszą znaleźć odzwierciedlenia w rzeczywistości. Każdy z nas może też zmodyfikować powyższą listę wedle własnego uznania.
Bardzo mądrze napisane :)
OdpowiedzUsuńJuż dawno skopiowałam oryginalny wpis. Teraz tylko trochę go przerobiłam, żeby nie było typowego kopiuj - wklej. Czy on się komuś kiedyś na coś przyda? Mam nadzieję :). Pozdrawiam
UsuńBardzo życiowy i mądry wpis.Pieknie i w punkt napisane, niestety nie wszystko może da się zrealizować ale warto próbować.Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńKto nie próbuje, nie ma szansy na wygraną. Pozdrawiam
UsuńO matko, toż to wyposażenie na całe życie, a niektórym i tego nie starczy, by choć części się nauczyć!
OdpowiedzUsuń:), :), :)
UsuńMyślę, że bardzo wielu 20-latków nie posiada jeszcze wielu tych umiejętności, bo one świadczą o prawdziwej dojrzałości, nie szkolnej tylko takiej życiowej. Ale wszystko przed nimi, a za kilka lat kończąc studia będą całkiem innymi ludźmi 🙂
OdpowiedzUsuńJa myślę, że nawet ja nie mam tych wszystkich cech, chociaż lata dwudzieste mam już za sobą. A jednak człowiek uczy się całe życie. Pozdrawiam
UsuńKlik dobry:)
OdpowiedzUsuńMyślę, że ta lista nie wszystkim spodoba się. Tak, jak piszesz, każdy chce robić swoje według własnego uznania. Co nie znaczy, że korzystając z mądrych podpowiedzi człowiek może zacząć uznawać coś innego. Z własnych obserwacji wiem, że studia w swoim mieście pod dachem rodziców i studia daleko od domu, ukształtują człowieka zupełnie inaczej.
Pozdrawiam serdecznie.
Wiadomo, że nie każdy będzie stosował te zasady, bo każdy z nas jest inny. Ale mogą być one inspiracją do zmienienia czegoś w naszym życiu. Pozdrawiam
UsuńDokładnie tak. Na mądrościach warto polegać.
Usuń20 lat skończę w czerwcu przyszłego roku, chyba wszystkie punkty z listy już mam odhaczone :D
OdpowiedzUsuńWitaj u mnie na blogu. O to widzę, że nawet wyprzedziłaś nieco ten harmonogram :D. Pozdrawiam
UsuńObawiam się, że teraz coraz trudniej o te umiejętności wśród starszej młodzieży.
OdpowiedzUsuńA niektórzy wręcz nie osiągają jej nigdy. Pozdrawiam
UsuńBardzo dobrze dobrałaś te umiejętności. Wszystkie są ważne; nie ma ważniejszych i mniej ważnych.
OdpowiedzUsuńSerdecznie pozdrawiam :)
W sumie to nie ja, tylko ktoś inny. Ja je tylko nieco wyszlifowałam. To prawda, wszystkie są ważne, a jednocześnie każda z nich może istnieć bez wcześniejszych. Pozdrawiam
UsuńPiękny wpis. Przeczytałam z wielką przyjemnością i zgadzam się z jotką, że to właściwie praca na całe życie, przyswojenie takich umiejętności.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie
Dziękuję. Jedni osiągną to szybciej, inni wolniej, jedni będą mieli takie, a drudzy inne priorytety. Dla mnie ważne jest, byśmy się szanowali z naszą innością, bo inaczej daleko nie zajdziemy. Pozdrawiam
UsuńNiektóre z tych punktów wymagają większej dojrzałości niż ma przeciętny dwudziestolatek, a wiele z nich jest wyzwaniem i dla sporo starszych. ;)
OdpowiedzUsuńPodejrzewam, że jedni wypełnią te punkty dużo szybciej, inni dużo wolniej, albo wręcz wcale. Kwestia osobowości :). Pozdrawiam
UsuńZ niektórymi miałabym problem, aczkolwiek człowiek się stara i jestem świadoma, że do tej perfekcji jest daleko.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam Kolorowo i zapraszam do konkursu u mnie na stronie :)
Nikt nie jest doskonały, każdemu zdarzają się błędy. Grunt, aby zdawać sobie z nich sprawę. Pozdrawiam
UsuńBardzo mądre i rozsądne wytyczne:)))Pozdrawiam serdecznie:))
OdpowiedzUsuńMyślisz, że ktoś weźmie je pod uwagę? Pozdrawiam
UsuńCo do tej umiejętności dyskutowania to bywa naprawdę różnie w różnym wieku.
OdpowiedzUsuńTutaj masz rację - mam wrażenie, że niewielu posiada tą umiejętność. Nie żebym była specjalnym mówcą, ale w rzeczywistym życiu lubię sobie porozmawiać na różne tematy. Pozdrawiam
Usuń]Oh very interesting blog
OdpowiedzUsuńcoraz mnie jest takich ogarniętych 20 latków...
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Ejże, myślę, że kilkoro jednakby się znalazło. Pozdrawiam
UsuńWiesz Karolinko, znam ludzi, którzy mają 60 lat, a duchem są młodsi niż niejeden 20 - latek :). Ale bardzo spodobały mi się Twoje punkty. Myślę, że pasują do każdego wieku :). Nieważne ile ma się lat, ważne aby nawzajem się szanować i rozumieć :).
OdpowiedzUsuńBuziaki kochana i miłego dnia życzę!
Szczerze powiedziawszy, to ja też nie czuję, że przekroczyłam już 31 rok życia. Szanowanie i rozumienie siebie wzajemnie to chyba cechy deficytowe we współczesnym świecie. Pozdrawiam serdecznie
UsuńKarolinko fajny ten Twój post. Ja to jestem przerażona dzisiejszą młodzież. Mało kto umie zrealizować Twoje punkt. Pamiętam siebie z tamtych lat ( studiowałam w Katowicach na Akademii Ekonomicznej) i mimo ze mam dużo lat nadal czuje się młodo i pogadam z każdym w różnym wieku a najdziwniejsze jest to że łatwiej mi się dogadać z młodszymi niż z moimi równolatkami. Odkąd ortopeda mi powiedział że spojrzeć na swój PESEL nie zaglądam na niego wcale. Dla mnie ważne na ile lat się czuję a nie ile faktycznie mam :-)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Nie no, wbrew pozorom to we współczesnym świecie jest dużo ułożonych i poukładanych młodych ludzi. I to oni dają nadzieję na dobrą przyszłość. PESEL PESELem, ważne na ile sami się czujemy. Przecież nawet wśród młodzieży zdarzają się tacy, którzy czują się jak emeryci. Pozdrawiam serdecznie.
UsuńPodpisuję się pod tym, co napisała Ania:) Może i jestem już babcią ale świetnie się dogaduję z młodymi ludźmi bo od nich też wiele można się nauczyć. Ważne jest życiowe doświadczenie ale przydaje się też młodzieńcze, świeże spojrzenie. Świetny post Karolinko. Ściskam!
OdpowiedzUsuńO tak i w tej opisany przez Ciebie sposób możemy się wzajemnie dopełniać. Pozdrawiam
UsuńTa lista była bliska moim ideałom gdy miałam 18-30 lat. Później życie zawęziło moje możliwości. Teraz znowu odzyskałam czas na uważność na to co ważne. Znowu doba ma właściwą ilość godzin żeby o wszystkim pomyśleć, zachwycić się tym co piękne, spokojnie wysłuchać drugiego człowieka.
OdpowiedzUsuńWitaj u mnie na blogu, Ismar. Hmmm, czyli można powiedzieć, że życie przypomina swoistą sinusoidę i pewne etapy są powtarzane w różnych odstępach czasowych :). Pozdrawiam serdecznie
UsuńW związku z doświadczeniem życiowym, a to jest niezaprzeczalne z racji wieku< wszystkie te punkty należałoby "odhaczyć za młodu, a życie będzie łatwiejsze. Bardzo dobry wpis, Karolinko. Pozdrawiam serdecznie :)
OdpowiedzUsuńGdyby je wszystkie odhaczyć za młodu, to później nie byłoby nad czym pracować :D. Cieszę się, że Ci się Tereniu podoba mój wpis. Pozdrawiam
UsuńBardzo mądry post i faktycznie są to dobre umiejętności, choć niestety myślę, że niektóre z nich bardziej podpisałabym pod 30. Ale wiadomo każdy z nas ma różne doświadczenia oraz charakter.
OdpowiedzUsuńMyślę, że powyższa lista jest elastyczna i można ją modyfikować zarówno pod względem wieku, jak i umiejętności. Pozdrawiam
UsuńNie mam stycznosci z dwudziestolatkami, ale swiat sie tak zmienia i porzadane sa nowe rzeczy i dostosowania.
OdpowiedzUsuńJedynie widze, ze niektorzy zyja tylko online, nie zaleznie od wieku…
Też to(ciągłe życie on-line) zauważyłam, niestety...
UsuńJak zawsze Karolinko, raczysz nas mądrym wpisem. Myślę, że podana przez Ciebie lista umiejętności dzisiejszych dwudziestolatków jest przez wielu nieosiągalna. Zresztą wydaje mi się, że trzydziestolatki, a nawet czterdziestolatki nie zawsze spełniają te normy.Przeraża mnie, szczególnie życie on-line. Rozumiem, że żyjemy w takich czasach, kiedy komórka czy komputer towarzyszą nam na każdym kroku, jednak niesie to że sobą ryzyko uzależnień i tu powinniśmy zachować zdrowy umiar. Pozdrawiam. Nn
OdpowiedzUsuńA obostrzenia związane z pandemią jeszcze bardziej zmusiły nas do owego życia on-line. A teraz trudno odzwyczaić się od siedzenia przed szklanym ekranem. Pozdrawiam
UsuńTo by się przydało również trzydziestolatkom, czterdziestolatkom i innym "latkom"...;o)
OdpowiedzUsuńSzacuneczek za dogłębną analizę...;o)
Czyli innymi słowy - każdemu w każdym wieku
UsuńBardzo madre te punkty Karolinko. Kazdemu z nas sie to przyda. Przynajmniej sprobujmy zmienic pewne rzeczy w naszym zyciu :) Lockdown i nauczanie zdalne bardzo negatywnie wplynelo na dzieci i mlodziez, ze o izolacji nie wspomne, zmusilo nas do czestszego sieganie po komorki, tablety, komputery. Kiedy wrocila normalnosc okazalo sie ze nie tak latwo sie przestawic na inny tryb. Dobrze ze sa tacy wolontariusze jak Ty, rozmowa z Toba na pewno wiele im pomoze. Sciskam.
OdpowiedzUsuńCzasami mam wrażenie, że technologia za bardzo zawładnęła naszym światem i dzieciaki nie widzą nic innego, tylko ekran komputera lub smartfona. A lockdown jak najbardziej sprzyjał wszelkim uzależnieniom od świata wirtualnego.
Usuń