1208. Panie Henryku, do zobaczenia w lepszym świecie

W klubie sportowym "Start Katowice" trenuję już 15 rok(właśnie wczoraj minęła rocznica, kiedy oficjalnie zostałam do niego przypisana). Równolegle byłam w ostatniej klasie gimnazjum sportowego. Na szczęście nasza wychowawczyni, a zarazem nauczycielka w-fu i trener w ów klubie, łączyła nasze popołudniowe szkolne treningi z treningami osób uprawiających lekką atletykę w ramach zajęć klubowych. Jak dla mnie idealne rozwiązanie - zajęć miałam tyle co zwykle, a nawet kiedy wyszłam już z gimnazjum, to mogłam dalej poświęcać się swojej pasji. Zresztą nie tylko ja. A dzięki podciągnięciu nas pod klub sportowy, mogliśmy się nie tylko ograniczać do zawodów międzyszkolnych, ale i ogólnopolskich.
Ale wcześniej musieliśmy przejść badania u lekarza medycyny sportowego i dostać wpis w książeczce sportowej, potwierdzający naszą zdolność do startów. Pamiętam jak w pewne dżdżyste przedpołudnie Trenerka zwolniła mnie i dwójkę moich kolegów z lekcji i pojechaliśmy po owe książeczki zawodnicze do Katowic, a przy okazji zostaliśmy przedstawieni zarządowi. Wtedy po raz pierwszy go spotkałam. Ciepły, otwarty, od razu wzbudził moje zaufanie. Brak kończyn przeszedł na dalszy, jeżeli nie ostatni plan. "Jestem Henryk, po prostu Heniek" - przedstawił się.
W drodze do Katowic dowiedzieliśmy się, że na przełomie lat 80 i 90 pracował społecznie w Zrzeszeniu Sportowym Spółdzielczości Pracy START Katowice. Jednocześnie sam brał udział w treningach sekcji pływackiej. Niejednokrotnie przywoził medale z Mistrzostw Polski w Pływaniu. Dzięki jego staraniom w 1997 roki Zrzeszenie przekształciło się w Wojewódzkie Stowarzyszenie Sportu i Rehabilitacji Niepełnosprawnych START Katowice.
Do 2011 roku pełnił funkcję głównego prezesa klubu. Trzeba było coś podpisać? Nie ma sprawy - brał długopis i kikuty i "dawał autograf". Lolek potrzebował praktyki w klubie sportowym? Przygotowujemy zawody sportowe, więc nam pomoże i przy okazji wyrobi godziny. Do tego zawsze wypytał co u mnie słychać, tryskając przy tym humorem. Jeszcze rok temu wspominaliśmy z Ślązakami sytuację, jak po jakiś zawodach jeden z zawodników poszedł do niego ze skargą, że wracał z nich z patologicznymi kolegami: jeden cały czas pił piwo, a drugi co chwilę gwizdał do stojących przy drodze kobiet. Pan Henio miał na niego popatrzeć z rozbawieniem i stwierdzić, że to raczej oznacza, że wszystko z nimi w porządku.
Chociaż we wspomnianym 2011 roku zmienił się zarząd klubu on nie przestawał się interesować jego sprawami. W późniejszych latach pełnił funkcję wiceprezesa PZSN Start Warszawa. Przez kilka lat pełnił także funkcję członka zarządu PKPar.

Pan Henryk (1946 - 2020)

Wiadomość o jego śmierci odebrałam w drodze na zawody. Z jednej strony każdego z nas czeka przejście na drugą stronę życia, ale z drugiej... Po prostu zrobiło mi się przykro.
Mitting Lekkoatletyczny dla osób niepełnosprawnych, który odbywał się w miniony weekend w Słubicach, przybrał dla mnie trochę innego wymiaru. Swój bieg, może nie do końca taki, jaki bym chciała, zadedykowałam w sercu właśnie niemu. Przecież tyle razy mi powtarzał, żeby się nie poddawać. Mam nadzieję zapamiętać te słowa i wcielać je nie tylko w sport, ale i w codzienne życie.

Moment startu