1518. "Dziś wychodźcie!" - XXVI Dzień Judaizmu w Kościele Katolickim

Dzień Judaizmu obchodzony jest w Kościele Katolickim corocznie w dniu 17 stycznia, czyli w wigilię Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. W tym roku zorganizowano go już po raz 26 pod hasłem zaczerpniętym z Księgi Wyjścia - "Dziś wychodźcie!" (Wj 13, 4). Dzień ten ma na celu budowanie więzi oraz pogłębianie dialogu między chrześcijanami i Żydami.
W tym roku Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego czynnie włączył się w jego obchody. Nie wiem jak to było przed pandemią, bo jeszcze na nim nie studiowałam, uważam jednak, że to bardzo dobry pomysł, nawet jeżeli jest on tylko powrotem do tego, co było wcześniej.
Nie będę ukrywać, że judaizm należy do kręgu moich ścisłych zainteresowań. Już w III klasie szkoły podstawowej zafascynowała mnie czytanka w podręczniku "Mój kolega Abramek" opowiadająca o znajomości dwóch łódzkich kolegów - jeden był Żydem, a drugi katolikiem. I chociaż treść była zupełnie oderwana od rzeczywistości, to już wtedy zastanawiałam się nad pewnymi rzeczami. Potem w IV klasie na historii mieliśmy osobny temat poświęcony judaizmowi, aż w końcu w kolejnej klasie dostałam film na VKS "Lata dzieciństwa", opowiadający o dzieciństwie żydowskiego chłopca w obozie koncentracyjnym. Od tego czasu poszerzam swoją wiedzę na ten temat na różne sposoby, z czego najbardziej wspominam odwiedzenie Muzeum Żydów Polskich POLIN w 2016 roku oraz w Fabryce Oskara Schindlera (ten drugi muszę koniecznie jeszcze kiedyś odwiedzić).

Dlatego kiedy na stronie wydziału pojawiła się informacja o organizowanym spotkaniu z okazji tego dnia, nie wahałam się ani chwili i wypełniłam formularz rejestracyjny. W zasadzie wydarzenie było bezpłatne, ale może potrzebowali liczby osób do statystyki? Na szczęście pracę kończę o 17:00, a więc tylko troszeczkę się spóźniłam. Z pracy nie mogłam wcześniej wyjść, ponieważ zaczęły się u nas ferie zimowe, świetlica prowadzi zaś półkolonie. Miałam propozycje być na nich wychowawcą, jednak mam jeszcze zajęcia na uczelni. I tak połowa nas przychodzi na półkolonie, a połowa na drugą zmianę. Bo nie zawsze dzieci od razu są odbierane z dopołudniowo-południowych zajęć.

Jak można wyczytać z programu spotkania, który zamieściłam na początku wpisu, całość składała się z trzech części. W pierwszej, wprowadzeniu, ks. dr Tadeusz Czekański przybliżył nam genezę i zamysł utworzenia czegoś takiego jak Dzień Judaizmu. Przyznam się szczerze, że właśnie na niego się spóźniłam i za bardzo nie wiem, od czego zaczął, w każdym razie to co zdążyłam usłyszeć było ciekawe i syntetyczne. Drugi wykład dotyczył miejsc na Górnym Śląsku, w których zachowały się artefakty związane z obecnością tam Żydów. Nawet nie wiedziałam, że w Bytomiu jest poświęcone im muzeum. Trzeba kiedyś tam jechać. Trzeci wykład został wygłoszony przez dwóch prelegentów i nosił znamiona niejako dyskusji między nimi na temat tego, w jaki sposób powinien przebiegać dialog, a tym samym ekumenizm, pomiędzy jedną a drugą religią. Co istotne, jeden z prelegentów był chrześcijaninem, a drugi Żydem. Na koniec wszyscy przekazaliśmy sobie "znak pokoju" oraz odmówiliśmy Psalm 23 (Pan jest moim pasterzem) oraz 121 (Wznoszę swe oczy ku górom). Zwieńczeniem spotkania było wysłuchanie 3 utworów z repertuaru Mozarda i Vivaldiego w wykonaniu kwartetu smyczkowego, który uciekł przed wojną z Ukrainy.

Dzień Judaizmu był też doskonałą okazją do reklamy "Kalendarza trzech religii", który już po raz 11 został wydany przez Katowice. Każdy uczestnik spotkania dostał jeden jego egzemplarz na pamiątkę. A o co w nim chodzi dowiecie się z poniższego filmiku: 

30 stycznia ma być zorganizowany na wydziale Dzień Islamu w Kościele Katolickim. Też może być ciekawie, chociaż świat muzułmański nie leży jakoś specjalnie w sferze moich zainteresowań.