696. Mówiłam, że remont przed świętami to nie jest najlepszy pomysł...

Kiedy u wielu z Was przygotowania do świąt idą pełną parą, w moim skromnym mieszkaniu panuje istny armagedon. Że też na 365 dni w roku moi rodzice zdecydowali się na generalny remont właśnie teraz. Rozumiem, że po 12 latach pomalowanie na nowo ścian w dwóch pokojach, kuchni i łazience oraz zrobienie na nowo przedpokoju jest czymś normalnym, ale pora na to nie należy do najlepszych. Tym bardziej, że majster zrobił przedpokój, pomalował mały pokoik i zostawił rozp... w dużym oznajmiając, że resztę dokończy po świętach. Niby nie powinnam się tym przejmować, wszak już tam nie mieszkam. A jednak jestem zdenerwowana. I to niekoniecznie chodzi o to, że walają mi się pod nogami kartony i worki z rzeczami moich rodziców(Puśka szczęśliwa, bo ma gdzie niuchać), ale o całokształt. Zastanawiam się, gdzie zjemy śniadanie wielkanocne. No bo mieszkanie moich rodziców odpada, moje poniekąd też(gdyby nie te kartony i worki to mogłoby jeszcze ono wchodzić w grę), pozostaje jedynie babcia. A babcia, jak to babcia - zjedz Lolku jeszcze trochę, bo jesteś taki chudziutki... Tylko, że Lolek nie może tak dużo jeść, bo ma refluks. Czarno to wszystko widzę, naprawdę czarno to wszystko widzę... Tym bardziej, że w tym roku nie jadę do Kalwarii Zebrzydowskiej na Misterium Męki Pańskiej. Za dużo jest w domu do zrobienia. Ale z drugiej strony muszę przyznać, że przedpokój śliczny wyszedł. I tak jak 20 lat temu wszyscy zachwycali się naszymi panelami, tak teraz każdy kto przyjdzie do rodziców, podziwia wykonanie ścian.

Dlatego ostatni weekend potraktowałam jako duchowe wprowadzenie do świąt. Te trzy dni, spędzone wśród cudownej młodzieży, gdzie nikt mnie nie znał, a jednak nie dawali mi odczuć, że jestem "inna"(z wyjątkiem rejestracji) naprawdę dużo mi dały. Pozwoliły na nowo zastanowić się nad moim życiem, powołaniem. Jestem jeszcze w takim wieku, kiedy na wiele rzeczy ma się jeszcze wpływ. Za dwa, trzy lata będzie już inaczej. Dlatego chcę te kilka lat młodości mądrze wykorzystać. Od pewnego czasu mam pewien pomysł. Szalony na pozór pomysł, ale czyż święci Boscy nie byli szaleńcami? Trudno mi go będzie zrealizować, gdyż w osoby takie jak ja po prostu się nie wierzy... Ale może jednak uda mi się go obrócić w czyn? Może właśnie tego chce ode mnie najwyższy?

Jutro wkraczamy w Triduum Paschalne. Może z grubsza uda mi się ogarnąć mieszkanie. Okien to już mi nikt raczej nie umyje, ale chociaż kurze pościeram, książki poukładam. A propos książek - udało mi się w tym rozgardiaszu zgubić książki z biblioteki. W piątek jeszcze leżały na stole, a w niedzielę już ich nie było. Za to były wspomniane pudła i worki...

P.S. Dzisiaj na TVP1 w ramach "WIELKIEGO TESTU" był test na temat gigantów wiary, czyli świętych, błogosławionych i Sług Bożych. I wiecie co - nie chwaląc się, wszystkie odpowiedzi miałam poprawne. A jednak 3 lata na turystyce religijnej mają swój oddźwięk.