Cisza spowiła świat,
jasność przebiła panujący mrok.
Zatrzęsła się ponownie ziemia
gdy cień śmierci z ludzi spadł.
Ktoś biegnie przez zielone łąki,
a potem miejskie uliczki.
Szybko, coraz szybciej,
aż do utraty tchu!
Chce nam powiedzieć wszystkim,
i każdemu z nas z osobna.
Nowinę, co świat zmieniła,
dała nadzieję na lepsze.
To Pan zmartwychwstał dzisiaj!
- krzyczy wśród porannej ciszy.
Jej głos niesie wiatr letni,
i każdy z nas to usłyszy.
Przysiadła Magdalena na progu,
swojego skromnego domu.
Szczęśliwa, tak bardzo jak nigdy,
że przyniosła Wesołą Nowinę ludziom.
Powyższym wierszem, kolejnym przeze mnie napisanym, witam Was w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Dzwony kończące trzydniową ciszę oznajmiły wszystkim, że kolejny raz obchodzimy pamiątkę Wstania z martwych Syna Człowieczego. Szczerze powiedziawszy to byłam tak zmęczona tą wczorajszo - dzisiejszą Wigilią Paschalną(jak wyszłam z domu przed 21:00 tak wróciłam krótko przed 1 w nocy), że nawet nie słyszałam, jak dzwony biły w bazylikę, na którą wychodzą okna mojego mieszkania. Wstałam za to o 8:00 rano, nakarmiłam kota, a potem poszłam do babci na wspomniane już kilka postów wcześniej. Po śniadaniu chwilkę posiedziałam z rodzinką, a potem poszłam do kościoła na 11:00, bo znowu zespół obstawiał Mszę świętą. Na szczęście repertuar mieliśmy przećwiczony, bo śpiewaliśmy to samo, co w nocy. Tylko w okrojonym składzie.
W planach był świąteczny spacer, ale pogoda za oknem skutecznie od niego zniechęca. Nawet Pusia machnęła na wszystko ogonem i cały czas spała zwinięta w kłębuszek na fotelu. Zostaje więc popołudnie z książką i rodziną. I jeszcze poobiednia drzemka w ramach regeneracji po nocnych Mszach świętych. Jednak przez tych kilka godzin w nocy nie zdążyłam się wyspać.
Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego Pan Bóg wybrał kobietę(bądź kobiety, w zależności od Ewangelii) jako tą, pierwsza dowie się o zmartwychwstaniu Syna Człowieczego(specjalnie nie piszę, że zobaczy Zmartwychwstałego Pana, bo nawet w tej kwestii Ewangeliści podają dosyć różne wersje wydarzeń)? Jest taka anegdotka, która mówi, że natura kobieca jaka jest taka jest i Bóg doskonale wiedział, że Magdalena(i pozostałe kobiety, o ile z nią były) nie potrafiłyby utrzymać długo takiej sensacji długo w tajemnicy😁. Wiadomo jednak, że kobiety te znały wcześniej Jezusa i jego nauki, poza tym były to proste, palestyńskie niewiasty. Wzięły wszystko nie na rozum(bo jakby tak było to być może nie uwierzyłyby w usłyszane słowa), ale na wiarę. Bóg objawia się bowiem najczęściej prostym, bojaźliwym swoim sługom. A potem? Potem, zaalarmowani tym wszystkim, do grobu przyszli uczniowie i odkryli prawdę. Radosna Nowina rozniosła się po mieście. I my dzisiaj podzielmy tą radość. Nawet, jeżeli za oknem deszcz leje się strugami...
A tak poza tym, moi kochani czytelnicy, chciałabym życzyć wszystkim Wam razem i każdemu z osobna, zdrowych, pogodnych, radosnych świąt Wielkiej Nocy, abyście spędzili ten czas w spokojnej, rodzinnej atmosferze, zaś Zmartwychwstały Chrystus niech nie szczędzi Wam swoich łask.
Chrystus Zmartwychwstał - prawdziwie Zmartwychwstał Alleluja!

Prawdziwie zmartwychwstał! :)
OdpowiedzUsuńI dlatego cieszmy się i weselmy
UsuńTyle godzin w kościele? mam nadzieję, że nie zmarzłaś?
OdpowiedzUsuńMoże po prostu kobiety wstają wcześniej i krzątają się od świtu?
Pozdrawiam świątecznie:-)
Nie, spokojnie. Byłam dosyć ciepło ubrana, poza tym w tłumie zawsze jest cieplej :). Może Twoje wytłumaczenie tego wszystkiego jest prawdziwe? Któż to wie...
UsuńPozdrawiam ciepło
Ja pierwszy raz od 10 lat nie byłam na Rezurekcji, niestety, choroba wygrała. Źle mi z tym ,ale leje, wieje, siedziałam w domu cały tydzień i szczerze mówiąc, niezbyt poczułam te Święta. Właśnie przez to, że nie mogłam uczestniczyć w kościele w przygotowaniach do tego pięknego Święta...
OdpowiedzUsuńNo tak, to nieciekawie. Rozumiem, że przez chorobę nie czujesz w pełni tych świąt, ale też idąc chora do kościoła mogłabyś się jeszcze bardziej rozchorować. Bóg zrozumie Twoją nieobecność w jego Domu. Pozdrawiam ciepło i szybko wracaj do zdrowia
UsuńMoze jutro pogoda zechce sie poprawic, bo juz mam dosc tego siedzenia w domu.
OdpowiedzUsuńNo, u nas było jeszcze bardziej zimniej niż w poprzednich dniach. Brrr, zimno...
UsuńRadosnego świętowania, Karolinko.
OdpowiedzUsuń
OdpowiedzUsuńZ okazji Świąt Wielkiej Nocy niech Pan obdarzy Cię pokojem serca i sprawi, że z radością będziesz witała każdy nowy dzień.:))
xxBasia
Dziękuję bardzo dziewczyny
UsuńJa myślę, że wybrał kobietę, aby pokazać jak ważne są kobiety :)
OdpowiedzUsuńI tak mogło być, Agaju
UsuńKarolinko radości życzę!! U mnie święta trochę chorobowo, ale mam nadzieję że będzie lepiej.
OdpowiedzUsuńW takim razie zdrowia życzę
UsuńPiękny wiersz Karolinko.:) Życzę pomyślności na nadchodzące dni i poprawy pogody.:)
OdpowiedzUsuńPrzepiękny wiersz, Karolinko.
OdpowiedzUsuńŻyczę Ci dużo radości.
Serdecznie pozdrawiam:)
Cieszę się, że mój skromniutki wiersz Wam się podoba... Dziękuję Wam kochane za życzenia. Pozdrawiam ciepło
Usuń