821. Szczepić czy nie szczepić - oto jest pytanie

Ostatnio w mediach aż wrze od doniesień na temat coraz to nowego przypadku zakażeniu odrą. Choroba, o której praktycznie zapomniano ze względu na profilaktykę szczepienną, wróciła na nowo ze zdwojoną siłą. A ja pamiętam jeszcze spór o to, czy w ogóle warto szczepić dzieci, bo istniała teoria, jakoby szczepionka powodowała u nich autyzm. Coraz więcej rodziców ulegało presji społeczeństwa, pomimo możliwości otrzymania kary grzywny, i rezultat tego jest jaki jest.

Do czasu wynalezienia szczepionek wiele chorób zakaźnych kończyło się śmiercią. Organizmy nie radziły sobie z atakiem wirusów. Na szczęście naukowcom udało się odkryć, że niewielka ich ilość wprowadzona w sposób kontrolowany do ludzkiego ustroju powoduje wzmocnienie jego odporności na ten konkretny szczep. Nawet jeżeli szczepienie nie uchroni od zarażenia się daną chorobą, to jej przebieg będzie o wiele łagodniejszy. Poza tym obowiązkowe szczepienia w naszym kraju są bezpłatne. To jedna z najlepszych inwestycji w naszą przyszłość państwa, w którym żyjemy. Pomyślmy sobie, że o wielu naszych szczepionkach mieszkańcy Trzeciego Świata mogą co najwyżej pomarzyć. Tam za to, co my mamy za darmo trzeba płacić grube pieniądze. A z drugiej strony, może gdyby u nas była podobna sytuacja, to nie byłoby tego bezsensownego sporu szczepić, czy nie szczepić...

Ponadto szczepienie chroni nie tylko osobę szczepioną, ale też tą, która z ważnych, medycznych przeciwwskazań nie mogła zostać zaszczepiona. Do drugiej grupy zaliczam się także i ja. I nie zostałam zaszczepiona dlatego, że rodzice tak zdecydowali, tylko z powodu spuścizny po PRL-u. Chociaż urodziłam się już w następnym ustroju, to zajmowali się mną lekarze, którzy kształcili się za komuny. A wtedy istniało przekonanie, że dzieci neurologicznych się nie szczepi. W przeciwieństwie do teorii autyzmu było one poparte konkretnymi przypadkami. Dzisiaj już wiadomo, że wszystkie te przypadki były zbiegiem okoliczności, ale wtedy wolano nie ryzykować. Wysłano tylko odpowiednie pismo do sanepidu, coby nie lękali nas niepotrzebnie i na tym się skończyło. Jedynie na co jestem zaszczepiona to na gruźlicę i na tężec i to na własną, znaczy się rodziców, odpowiedzialność. Wiecie, gdyby wtedy była taka wiedza jak dzisiaj wszystko byłoby inaczej. Ale w podobnej sytuacji jest wiele innych osób, chociażby dzieci z nowotworem. Pomyślmy też czasami w taki sposób.

Wróćmy jeszcze na chwilę do ryzyka wybuchu epidemii odry. Teoretycznie może się wtedy powtórzyć sytuacja sprzed ponad 50 lat. Nie wszyscy wiedzą, że w 1963 roku we Wrocławiu doszło no epidemii czarnej ospy. Został on przywleczony wraz z Polakiem, który wrócił z Indii. Na przeszło półtora miesiąca stolica Dolnego Śląska została objęta kwarantanną. Otoczono ją też kordonem sanitarnym. Odmiana ospy atakowała węzły chłonne, śledzionę oraz szpik kostny. Zaraziło się nią 99 osób, zmarło 7. Były to jednak ostatnie przypadki zachorowania na tę chorobę w naszym kraju. Tylko teraz zamiast ostatnich przypadków zachorowań, te mogą być pierwszymi.

Na wiele wirusów wynaleziono szczepionki, jednak nie na wszystkie. HIV, malaria, Ebola, WZW typu C w dalszym ciągu pozostają zmorą współczesnych wynalazców. I chociaż zbierają one nie małe żniwo wśród zakażonych, to jednak nie one są najniebezpieczniejszymi w historii. W 1967 roku importowano do Niemiec koczkodany zielone. W ten sposób do naszych zachodnich sąsiadów zawitał wirus Marburg. Jego pierwszymi ofiarami byli naukowcy z Marburga. Trzymali oni małpy w laboratorium jako zwierzęta doświadczalne. Marburg uważany jest za najagresywniejszy wirus na świecie. Śmiertelność w przypadku niektórych jego szczepów w Afryce sięga nawet 90%. Co gorsza, nie istnieje żadne skuteczna szczepionka zapobiegająca zarażenie się nim, ani lekarstwo, które można podać po zainfekowaniu wirusem. Dla porównania śmiertelność w przypadku wirusa SARS wynosi ok. 10%.

Wirusy są niebezpieczne, to fakt. Pozostaje pytanie dlaczego. Przecież może rozmnażać się tylko w organizmie "gospodarza", nie powinno mu zależeć na szybkim uśmierceniu go. Trzeba więc wiedzieć, że wysoka śmiertelność wywołana przez niektóre infekcje jest po prostu pomyłką natury i z reguły dotyczy przypadków, kiedy doszło do przeniesienia drobnoustrojów z jednego gatunku na drugi. Według niektórych naukowców grypa hiszpanka została wywołana przez jeden z ptasich wirusów, który zaatakował ludzi. Nie był dostosowany do swojego nowego gospodarza i dlatego czynił w ludzkich organizmach tak duże spustoszenie. Szacuje się, że grypa hiszpanka pochłonęła ok. 50 mln ludzkich istnień.
Co ciekawe, zwłaszcza dla nas, użytkowników internetu, możliwe jest nawet zarażenie się przez człowieka... wirusem komputerowym. Nie, nie zwariowałam, ani nie snuję teorii spiskowych. Mark Gasson jest pierwszym człowiekiem, którego zaatakował wirus komputerowy. Przeprowadzając autoeksperyment, naukowiec zainfekował wszczepiony w rękę chip RFID używany do elektronicznej identyfikacji do otwierania drzwi laboratorium. Wirus skopiował się na czytniku i stamtąd rozprzestrzenił się na chipy kolegów, aby manipulować ich uprawnieniami dostępu. Eksperyment pokazał, że implanty medyczne typu rozrusznik serca mogą zostać zainfekowane przez wirusy elektroniczne. Muszą więc być efektownie chronione.