903. Korepetycyjnie, sportowo i oratoryjnie, czyli jestem wypompowana z sił

Niby w całym kraju trwa strajk nauczycieli, niby nie ma lekcji, a jednak są szkoły, gdzie nie ma budżetówki, a tym samym zajęcia trwają jak gdyby nigdy nic. Chodzi mi tutaj o szkoły prywatne, społeczne i katolickie. Do jednej z nich chodzi Młodsza. Z jednej strony wszystko dobrze, w przeciwieństwie do swoich znajomych z normalnych szkół nie traci godzin lekcyjnych, a nawet tydzień temu pisała maturę próbną, ale z drugiej... No tak trochę jej przykro, że wszyscy dookoła mają wolne, a ona co rano musi brać plecak i jechać na 8:00 na lekcje. Swoją frustracje i gorzkie żale wylała wczoraj na mnie, podczas korepetycji z fizyki. Tylko co ja jej na to poradzę, że zmieniła szkołę na inną. Gdyby została w poprzedniej też by miała zawieszone zajęcia. Coś za coś. 

Po korepetycjach poszłyśmy na trening do pobliskiej szkoły sportowej. Tuż obok była szkoła specjalna, do której uczęszczałam przez 6 lat. Do szkoły sportowej chodziło się na basen(a grupa lekkoatletyczna w klasie sportowej miała go przez 3 godziny w tygodniu), czasami na stadion. Ogólnie przygotowujemy się już pod Mistrzostwa Polski. Chociaż ja wcześniej mam zamiar wystartować w Biegu Flagi. Korci mnie też zapisanie się na rajd rowerowy, który ma upamiętnić 20 rocznicę wizyty papieża Jana Pawła II w Sosnowcu. Problem jest tylko jeden - nie wiem, czy uda mi się wypożyczyć na ten dzień specjalny, 3 kołowy rower. Gdyby się udało, byłoby super.

***

Drugi tydzień oratorium działa w trybie awaryjnym. Teraz odpadły nam klasy ósme, bo przecież mają egzaminy. Ale i tak jest ciekawie. Teraz najbardziej wychodzi to, jak bardzo budynek Domu Młodzieżowego jest nieprzystosowany do funkcji, jaką w założeniu ma spełniać. I tutaj nie chodzi o zajęcia lekcyjne, ale o coś na wzór świetlicy opiekuńczo-wychowawczej. Nie będę się wgłębiać w szczegóły, powiem tylko tyle, że codziennie boję się, czy nic nikomu się nie stanie. Przez ostatnie dni do oratorium przyprowadzałam też Słowiczka. Trochę się bałam jak zaakceptują go inni, ale na razie wszystko idzie dobrze. Szkoda, że synkowie pani D. mieszkają tak daleko, bo też bym ich wciągnęła w nasze zajęcia. Pani D. na pewno trochę by odpoczęła. Widać po niej, że jest zmęczona. Co prawda w piątek próbowała żartować, jednak jej głos był taki jakiś inny. Jutro pójdę jej złożyć życzenia świąteczne, to przy okazji poproszę ją, aby sobie odpoczęła, chociaż troszeczkę. Chciałam jej zrobić jajeczko wielkanocne, zresztą chciałam zrobić takie każdemu z Was, do kogo mam adres. Plany planami, a rzeczywistość rzeczywistością. Przygotowanie do zajęć w oratorium skutecznie odbiera mi energię, a bez niej nie jestem w stanie się skupić. Bez skupienia zaś nie zapanuję nad swoimi ruchami i precyzją... Zresztą co ja gadam o pisankach - ja nawet nie byłam w stanie wypisać dla Was kartek świątecznych. Mam nadzieję, że zrozumiecie i się nie pogniewacie...

Jutro też jadę na Kalwarie Zebrzydowską, aby przeżywać tamtejsze Misterium Męki Pańskiej. Oczywiście polecę Was wszystkich w swoich modlitwach. A przy okazji mam zamiar nabrać sił na następne dni.