Moje motto

„Często spotykam się ze stwierdzeniem, że wszyscy jesteśmy niepełnosprawni. Ludzie bywają okaleczeni w najróżniejszy sposób: zatruci przez toksyczne relacje, zranieni przez miłość, przytłoczeni utratą pracy, rozdarci wewnętrznie z powodu rozpadu rodziny, sparaliżowani strachem czy niepokojem... Okaleczenie może dotyczyć każdego, w każdej sferze życia i w każdym środowisku społecznym” - J.-B. Hibon "Pijany ze szczęścia. Opowieść o życiu spełnionym"

Jaki był ten dzień

"Jaki był ten dzień,
co darował, co wziął?
Czy mnie wyniósł pod niebo,
czy zrzucił na dno?
Jaki był ten dzień,
czy coś zmienił, czy nie?
Czy był tylko nadzieją
na dobre i złe?"

poniedziałek, 16 marca 2020

1113. Gadał dziad do obrazu,

a obraz ani razu.
Dokładnie tak się czułam w zeszłym tygodniu, kiedy co rusz odbierałam telefon od rodziców i opiekunów dzieciaków uczęszczających do Oratorium z zapytaniem: czy placówka będzie otwarta dla dzieci tak samo jak podczas strajku nauczycieli(przez tych kilka dni, kiedy szkoły były zamknięte zorganizowaliśmy dla nich u nas opiekę oraz alternatywne zajęcia lekcyjne). Nie, nie będzie czynne. Ludzie zaczęli się oburzać, że jak to tak, że przecież nie jesteśmy placówką oświatową, a tylko takie miały by być zamknięte, że oni nie będą mieli gdzie przez czas kwarantanny dzieci zostawić, a że do Boskiego Oskiego (tradycyjnie już) nie można się dodzwonić, to telefonują do mnie. Naprawdę, w pewnym momencie miałam już dosyć. Na facebooku była informacja, że zajęć nie ma do odwołania (chociaż jak dla mnie powinna ona być jeszcze na stronce parafialnej), a tutaj jeszcze telefony... W pewnym momencie już mnie głowa bolała, ale przecież nie wypadało rzucić słuchawką. Dopiero kiedy opublikowaliśmy oficjalne stanowisko inspektorii wrocławskiej(to taka jakby salezjańska diecezja), w której zawieszono działalność placówek salezjańskich przynajmniej do 25 marca, wszelkie telefony w sprawie zajęć się skończyły. 
Zresztą sama moja parafia, podobnie jak wiele innych w kraju, podjęła radykalne kroki w swoim funkcjonowaniu. A o dynamiczności tego wszystkiego mogą świadczyć SMS-y wysyłane przez panią Dyrygent i Dżasti oraz rozporządzenia wydawane przez Boskiego Oskiego, względnie proboszcza:
  1. Wtorek popołudniu - dostajemy od Boskiego Oskiego informację, że w najbliższym czasie nie będzie zajęć w Oratorium
  2. Czwartek, ok. godziny 18:00 pani Dyrygent przysłała mi SMS-a z zapytaniem, czy mogłabym na drugi dzień przeczytać jedną stację Drogi Krzyżowej(akurat schola miała przygotować nabożeństwo, pierwotnie spóźniłam się z odpowiedzią co do mojej dyspozycji, ale chyba w ostatniej chwili ktoś wypadł i miałam przeczytać w zastępstwie jego/jej kwestię);
  3. Piątek rano - druga informacja od pani Dyrygent, że sami mamy zdecydować, czy chcemy przyjść na Drogę Krzyżową. Jeżeli ktoś zrezygnuje, to nic się nie stanie. Ona jakby co będzie na chórze, a nasze rozważania przeniesiemy na inny dzień;
  4. Chwilę później przychodzi informacja od Dżasti, że zawieszone są do odwołania próby śpiewu na tegoroczne Triduum Paschalne;
  5. Piątek południe - kolejna informacja od pani Dyrygent, że w związku z dyspensą od uczestnictwa w niedzielnej Mszy świętej, udzieloną przez biskupa naszej diecezji, schola zawiesza swoją działalność na ten czas;
  6. Piątek, godzina 16:30 - pół godziny przed Drogą Krzyżową pani Dyrygent informuje nas, że została ona odwołana;
  7. Niedziela, po 8 - kolejna informacja od pani Dyrygent, tym razem o zarządzeniu księdza proboszcza widniejącym na stronie parafii. W sumie, podejrzewam że większość parafii też ograniczyło ilość wiernych na jednej Mszy do 50, z czego pierwszeństwo ma rodzina zamawiająca intencję, odwołane zostały nabożeństwa Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali, środowej nowenny jak też rekolekcji wielkopostnych oraz zmiany w funkcjonowaniu kancelarii parafialnej.
Mój tata skomentował to tak, że jeszcze nie pamięta aby kiedyś ograniczono ilość wiernych na Mszy świętej. A przecież do tego dochodzą rozporządzenia wydawane przez rząd. Czeka nas więc czas próby i wzajemnej odpowiedzialności o zdrowie nasze i innych. I wydaje mi się, że jak na razie zdajemy go raczej pozytywnie. Wczoraj lokalny serwis internetowy zamieścił zdjęcia wykonane za pomocą kamery w parku miejskim tuż przy centrum miasta - ludzi można policzyć na palcach, z czego większość to właściciele z psami. Po osiedlu też raczej się nikt nie włóczy. Do osiedlowej "Biedronki" nie dość, że wpuszczają pojedynczo, to jeszcze w rękawiczkach. Dzieci chyba też siedzą w domach. Bardzo mi się podoba inicjatywa zamknięcia miejskiej galerii handlowej oraz narzucenie na rodziców i opiekunów grzywny w wysokości 5000 zł., w przypadku, kiedy straż miejska spotka delikwentów wałęsających się po mieście. Po trochu zazdroszczę Młodej, że wróciła do siebie na wieś(po co ma siedzieć te dwa tygodnie u mnie, skoro może pojechać do siebie) i może bezkarnie hasać, przynajmniej po swoim podwórku. Ja, ze względu na to, że mieszkam w mieście i mam ciut gorszą odporność od innych, wychodzę z domu tylko po zakupy i ze śmieciami. 
I jeszcze coś, co kompletnie mnie rozbroiło - zarzut wobec rządu, że tak późno zaczął działać... Otóż jedna internautka wylewała swoje żale, że ona półtora tygodnia temu(już po wykryciu pierwszych przypadków zachorowań w naszym kraju) była w Warszawie i nie były zastosowane żadne środki ostrożności. Kochani, proszę Was, nasze zdrowie zależy w pierwszej kolejności od nas samych. I jeżeli sami o siebie nie zadbamy, to żadne, ale to żadne rozporządzenia rządu nam nie pomogą. Moim zdaniem i tak zrobiono w porównaniu do innych krajów, bardzo dużo w tej sprawie. I choćby dlatego odwołaliśmy zajęcia w Oratorium.

Trzymajcie się ciepło i uważajcie na siebie.

14 komentarzy:

  1. Niby każdy musi sam dbać o siebie, ale jednak czasami jest konieczne odgórne narzucenie jakiegoś działania. Ale co to by się działo, gdyby wprowadzić ograniczenia wcześniej... nigdy się wszystkim nie dogodzi.
    A ci rodzice zgłaszający pretensje chyba nie zrozumieli sensu zamykania placówek.

    OdpowiedzUsuń
  2. Niektórym trudno jest zaakceptować zaostrzenie sytuacji. Przyznam, że nie chciałabym zakazu całkowitego wychodzenia z domu, bo dla zdrowych takie ograniczenie to koszmar...ale imprezy czy skupiska bez ważnego powodu to już przesada, wytrwajmy!

    OdpowiedzUsuń
  3. Czytałam że Polacy są chyba najbardziej zdyscyplinowani, chociaż musi trochę minąć, by do wszystkich dotarła prawda, że nie ma żartów. Dla katolików to trudny czas, bo rekolekcje, Wielkanoc, później Komunie Św., ale zdrowie i życie to dla mnie wartość nadrzędna. Mój wnuk idzie do Komunii i zanim odwołano, zakazałam synowej i synowi wypuszczać go do kościoła. Co do podrzucania dzieci do wszelkich placówek to wiem cos o tym i nie będę się wypowiadała, bo od razu mnie trzęsie.
    Pozdrawiam Karolinko:)

    OdpowiedzUsuń
  4. u mnie w kościele jest tak, że zaczęli transmitować Mszę, a ksiądz jest sam, wejść można w ciągu dnia. A poza tym wszystko odwołane!
    okularnicawkapciach.wordpress.com

    OdpowiedzUsuń
  5. Jestem bardzo zadowolona z dużej działki. Jest gdzie spacerować i już można coś na niej porobić.

    OdpowiedzUsuń
  6. Ja uważam, że Minister Zdrowia daje radę. Nie ma co formułować zarzutów, bo wystarczy popatrzeć na inne kraje - mają dużo więcej przypadków i dopiero teraz myślą o restrykcjach. Dbajmy o siebie, stosujmy się do zasad i czekajmy - musimy to przetrwać.

    OdpowiedzUsuń
  7. To również czas próby wytrzymania z najbliższymi. Obcym służy się o wiele prościej niż rodzinie. Może to ma być tegoroczna droga Krzyżowa - z rodziną i z oddaniem
    Pozdrawiam kochana

    OdpowiedzUsuń
  8. Karolinko Ty też musisz zadbać o siebie. Jak każdy z nas.
    Bardzo bym chciała już gdzieś pojechać, ale trudno, muszę zachować ostrożność. Już 2 tydzień jestem w domu. Pracuję zdalnie. Także jestem w grupie ryzyka.
    Zdrowia przede wszystkim.
    Serdeczności posyłam.

    OdpowiedzUsuń
  9. Karolinko, ludzie już tacy są. Łatwo jest krytykować innych (rząd na przykład), pytanie, co samemu zrobiłoby się na czyimś miejscu. Łatwo jest naprawiać świat siedzą c w fotelu. Decyzje odnośnie funkcjonowania kraju to nie decyzje na poziomie "co dzisiaj zrobić na obiad" albo "w co się dziś ubrać". Tutaj wiele czynników wchodzi w grę, wiele zależności i to są naprawdę niełatwe sprawy.
    Teraz jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za siebie, ale tez za innych. To wielki sprawdzian dla nas.
    Dbaj o siebie, kochana.

    OdpowiedzUsuń
  10. Cieszę się, że i kościół wspiera rząd z walką z chorobą. Sama do kościoła chodzę rzadko, ale nie rozumiem ludzi, którzy wierzą ślepo, że nic im się nie stanie bo wierzą w Boga.

    OdpowiedzUsuń
  11. Jestem za karami pienięznymi dla młodzieży ogranizującej sobie koronoparty. Właściwie ta kara praktycznie odnosiłaby sie do rodziców, że nie nauczyli odpowiedzialności za innych.

    OdpowiedzUsuń
  12. Ciężki czas nastał, przedziwny, ale to jest również test, test na człowieczeństwo i na to, czy człowiek umie dbać o siebie i innych, czy nie... niektórzy zdają go na piątkę, niektórzy zasługują na kilka jedynek. Pozdrawiam cieplutko! :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Rząd zapomniał o dzieciach 8+ pewnie dlatego taki lament...

    OdpowiedzUsuń
  14. No to się porobiło! Wolne dzieci mają do Wielkanocy! Ciekawe co to jeszcze się porobi i czy czasem jednak nie wydłużą tego wolnego.

    OdpowiedzUsuń