1110. Rozważania wielkopostne 2020: Grzech trzeci - Nieczystość

W naszej tegorocznej wędrówce przez Siedem Grzechów Głównych docieramy do trzeciego z nich, czyli nieczystości. Niegdyś kojarzona była z małżeńską niewiernością bądź współżyciem seksualnym przed ślubem, dzisiaj nabiera zupełnie innego charakteru. Jakiego - sami przeczytajcie.

"Mężczyźni boją się rozmawiać o swoich potrzebach. Wolą iść do kina porno"

Tekst napisany przez Lenę Gontarek w dniu 16 kwietnia 2019 roku

- Dla mnie uczucia to uczucia, a seks to seks. Jedno z drugim nie ma nic wspólnego. Między mną, a moją partnerką są emocje, ale nasze wizyty w Bizarriuszu nie są z tym zupełnie związane - mówi jeden z bywalców kina dla dorosłych w Warszawie. Czego tam szukają? Czego oczekują? I czy te oczekiwania są faktycznie spełnione?

Ścisłe centrum Warszawy. Do Kina Dla Dorosłych Bizarriusz wchodzi się od ulicy Poznańskiej. Na drzwiach prowadzących do tego przybytku (nie)miłości znajduje się napis "Bizarriusz". Jest niepozorny, bardzo łatwo go pominąć. Kiedy już go odnajdziesz, kilka schodków w dół doprowadzi cię do drzwi. Ale nie wejdziesz od razu - najpierw trzeba zadzwonić. Dopiero wtedy tajemnicza dłoń wpuści cię do środka.

Tu wszystko zależy od ciebie

Zaczyna się niewinnie. Za ladą stoi sympatyczny człowiek, który służy wszelką pomocą i radą, jeśli jesteś tam pierwszy raz. Możesz się zaopatrzyć w erotyczne zabawki czy prezerwatywy. Schować swoje rzeczy w zamykanej szafce. Kupić piwo albo chipsy. Ale to dopiero wstęp. Wystarczy, że przekroczysz kolejny próg.

Kiedy oczy przyzwyczają się do ciemności, masz do wyboru jedno z czterech pomieszczeń. W każdym z nich znajduje się łóżko lub kanapa, na którym możesz usiąść, żeby obejrzeć film porno, które są tam wyświetlane. Albo żeby spróbować seksu z twoim partnerem lub twoją partnerką. Z kimś zupełnie obcym. Lub kilkoma takimi osobami. Ewentualnie można zadowolić samego czy samą siebie. Lub patrzeć, jak inni to robią. Można spełnić erotyczne fantazje. Tutaj nikt nie ocenia. Tu można wszystko.

Do wyboru, do koloru

Właściciele Bizarriusza dbają, aby klienci nie czuli nudy, dlatego organizują tematyczne dni. Filmowy poniedziałek: "Poniedziałek w Bizarriuszu to dzień filmowy. Kto powiedział, że weekend musi się skończyć?! U nas możesz zobaczyć premiery prywatnych polskich oraz zagranicznych filmów erotycznych i poczuć, jakby weekend nie miał końca! Przerwa w pracy na orgazm, czemu nie? Dobrze rozpoczęty tydzień gwarantuje fantastyczny humor na pozostałe dni oraz imprezy w Bizarriuszu" - czytamy na stronie kina.

Nagi wtorek: "Tego dnia przeniesiemy Cię do innego wymiaru przyjemności, gdzie każdy Wasz zmysł zostanie zaspokojony. Już po wejściu zostawisz ubrania w szatki i dołączasz do grona klubowiczów czekających na zabawę... Co będzie dalej - zależy od Ciebie" - tak ten dzień opisuje Bizarriusz.

To nie koniec. Środa to dzień z cuckold, czyli zdradą kontrolowaną. W czwartej możesz zaspokoić swoje fetysze - lateks, uniformy, przebrania. W piątek możesz wpaść na TRANS party, gdzie zaproszone są przede wszystkim osoby transseksualne, dragquenns oraz ci, których "kręcą takie klimaty". Sobota do niedawna była dniem przewidzianym dla swingersów. Ważne: strojem wieczorowym była bielizna. W niedzielę natomiast w kinie spotykać mają się osoby LGBT. "(...) w mroku wszystko jest możliwe. Niech niedziela mieni się kolorami tęczy w blasku pożądania i namiętności. Erotyczny klimat Bizarriusza wyzwoli w Was fale ekstaza i niezapomnianych wrażeń" - czytamy.

Ale zamiast erotycznego klimatu, jest zapach papierosów dochodzący z palarni i odgłosy pojękujących kobiet - bohaterek ostrego porno. Z obecnościami w kinie też jest różnie. Kto więc tam przychodzi. I dlaczego to robi?

M., 32 lata. "Tam jest po prostu łatwiej"

O kinie dowiedziałem się z jednego forum. Był tam bardzo długi wątek, który mnie zaciekawił. Pewnego razu, gdy miałem urlop, zdecydowałem się tam wybrać i sprawdzić, jak jest. Narzeczona w pracy, ja wolne - sytuacja idealna. Miałem wtedy 26 lat. To była jeszcze stara miejscówka przy Nowogrodzkiej. Zanim się tam udałem, kupiłem trzy piwa, które dla odwagi wypiłem duszkiem w WC w Złotych Tarasach.

Płacę 15 zł, wchodzę, na miejscu ciemno, kilka pomieszczeń, sami faceci. W powietrzu unosi się zapach stęchlizny. Dobrze, że wcześniej wypiłem te piwa, bo trochę mnie znieczuliły.

Nagle pojawiła się jakaś kobieta w mini i pończochach. Otoczył ją wianuszek facetów. Macali ją po tyłku i z przodu. Nieśmiało  się dołączyłem, gniotłem pośladki, muskałem ustami szyję od tyłu. Laska postękiwała, łapała każdego po kolei za krocza i ugniatała. Jeden facet wszedł na schody i wystawił swojego k***** na wysokości jej głowy. Robiło się gorąco, byłem już mocno podniecony i myślałem, że za chwilę będzie orgia jak w porno. Nagle jeden z facetów przyklęknął i... wyjął jej z majtek k*****. Odskoczyłem jak oparzony i momentalnie wytrzeźwiałem. Szybko opuściłem lokal. Przez parę tygodni nie mogłem dojść do siebie. Chciałem zapomnieć, że kiedykolwiek odwiedziłem to kino, że kiedykolwiek wydarzyła się taka sytuacja.

Mimo wszystko, po kilku miesiącach znowu tam poszedłem. Moja narzeczona była świetnym człowiekiem, ale w łóżku - straszną kłodą, więc w seksie szukałem odskoczni na boku. Wszedłem do kina w kwietniowe poniedziałkowe popołudnie, zero kobiet, zero transek, usiadłem na parapecie i sączyłem piwo. Obok stanął młody łepek, zaczął mi się wnikliwie przyglądać, wyciągnął k*****. Chyba sugerował, żebym coś z jego instrumentem zrobił, a mnie sparaliżowało i odrzuciło. Wstałem więc i znowu wyszedłem z lokalu. Mówiłem sobie wtedy, że nigdy więcej.

Zacząłem aktywnie uczestniczyć w wątku o Bizarriuszu na forum. Pisałem, że to ściemy, że nie przychodzą tam dziewczyny, że są sami faceci. Odpowiadali mi ludzie, którzy przychodzili tam o wiele dłużej. Pisali, żebym się nie zrażał, bo czasem długo nic się nie dzieje, a potem trafi się naprawdę konkretna akcja. Którejś soboty robiłem zakupy w centrum i naszło mnie, żeby dać temu miejscu trzecią i ostatnią szansę. Narzeczona wyjechała wtedy na weekend do rodziców. Znów wypiłem dwa piwka na odwagę i wszedłem. Siadłem sobie na parapecie i zacząłem pić piwo. Było sporo osób, w tym dwie kobiety. Jedna z nich zaczęła się na mnie gapić i uśmiechać, więc się do niej dosiadłem. Zaczęliśmy gadać. Mała, drobna blondynka po czterdziestce. Okazało się, że to stała bywalczyni i przychodzi tam w celach zarobkowych. Tak poznałem Renatę. Zapytałem ją o cenę, powiedziała, że za 50 zł full pakiet. Nigdy wcześniej nie płaciłem za seks, ale teraz powiedziałem sobie "A co mi szkodzi?" i poszedłem z nią do kabiny. Po wszystkim zapłaciłem i opuściłem lokal, tym razem zadowolony, obiecując sobie, że jeszcze tu nieraz wrócę.
Czego szukam w Bizarriuszu? Chodzę tam po seks. Odkąd rozstałem się z dziewczyną, bywam tam w miarę regularnie. Jak trafię na dobry dzień, mogę tam spełniać swoje fetysze dotyczące seksu dwóch-trzech mężczyzn plus jedna kobieta. Brałem parę razy udział w takiej orgietce w Bizku. Normalnie nie mogę trafić na kobiety, które lubią takie klimaty. Poza kinem w większości przypadków trzeba ą-ę i bułkę przez bibułkę. Szukam partnerki nie tylko ostrej w łóżku, ale też takiej, którą kręciłby seks z kilkoma facetami na raz. Niestety, jak już poznaję jakąś, rodzi się coś poważnego i wyznaję jej, co lubię, to z przerażeniem ucieka. Tam jest po prostu łatwiej.

Para, czterdziestoletnia. "To tylko zabawa, forma rozrywki"
On: Mężczyźni często boją się rozmawiać z partnerkami o swoich potrzebach, zamiast tego wolą iść do kina.
Ona: My też nie od razu zaczęliśmy o tym rozmawiać.
On: Ale doszliśmy do wniosku, że musimy być ze sobą szczerzy. Po co mamy coś budować, jeśli to za chwilę będzie fikcją i nie będzie spełniało naszych potrzeb. To ja zaproponowałem, żebyśmy spróbowali seksu z innymi. I żebyśmy poszli do Bizarriusza.
Ona: Ja byłam konserwatywna. Na początku pomyślałam, że to, co mi proponuje, jest chore. Nie mogłam sobie wyobrazić, jak mogłabym iść do łóżka z kimś innym, kiedy on jest obok. Że jakiś obcy facet miałby zacząć mnie dotykać. To był dla mnie kosmos. Przed pierwszym razem miałam okropne obawy. Po pewnym czasie zaczęłam o tym inaczej myśleć. On mi dużo pomógł, przekonywał, że to niczego między nami nie zmieni.
On: To tylko zabawa, forma rozrywki. Mamy konta na różnych portalach swingerskich, ale nie do pomyślenie jest dla nas, żeby któreś z nas miało się spotkać z kimkolwiek samemu. Spotykamy się z ludźmi, jeśli wspólnie zdecydujemy, że nam to pasuje. Nie robimy niczego po kryjomu. Rozmawiamy i każde z nas musi zaakceptować warunki. Dopiero wtedy ma to prawo funkcjonować.
Ona: Do Bizarriusza trzy razy podjeżdżaliśmy i wracaliśmy. Czułam się niepewnie. Wielu ludzi wie jednak, co się tam znajduje, przychodzą, patrzą się... Wiedzieliby, po co ja bym tam weszła... Nie miałam obaw, że coś mi się tam stanie. W końcu nie miałam tam iść sama. Wiedziałam, że jak mi nie będzie odpowiadać, to po prostu wyjdę. Ale potem zaczęliśmy tam chodzić i nawet zaczęło mi się podobać.
On: Dla mnie uczucia to uczucia, a seks to seks. Jedno z drugim nie ma nic wspólnego. Jesteśmy razem, są między nami emocje, a nasze wizyty w Bizarriuszu czy spotkania z innymi ludźmi nie są z tym zupełnie związane. Żyjemy w społeczeństwie, w którym powszechna jest monogamia, ale to nie jest dla człowieka naturalne.
Ona: Czy w Bizarriuszu do czegoś doszło? Kiedyś ja i jedna dziewczyna zaczęłyśmy się zabawiać. To ona zrobiła pierwszy krok, a ja w to weszłam. To był całkowity spontan.
On: Do kontaktu z inną parą nie doszło. Nie spotkaliśmy tam takiej, która by nam odpowiadała intelektualnie i fizycznie. Poza tym nie wyobrażamy sobie, żeby 30 osób wokół nas wtedy stało i się gapiło.
Ona: Na początku oczekiwaliśmy, że coś się stanie, do czegoś dojdzie. Teraz po prostu idziemy się pośmiać, traktujemy to jak komedię.
On: Wydaje nam się, że ludzie, którzy tam przychodzą, nie dorośli do miejsca, w którym jest zupełna wolność, każdy robi, co chce, nikt nikomu nie wchodzi "na kark". Bo tam właśnie tak jest - kiedy przyjdzie para, wokół niej od razu pojawia się stado chętnych. Jak muchy. Nie mamy problemu z naszą seksualnością i publicznym zabawianiem się, ale...
Ona: ...ale tam nie zdążę nic zrobić, a już ktoś przy nas siedzi. Tyle razy im mówiliśmy, że jak zaczniemy, to mogą stać i się patrzeć, nie przeszkadza nam to, ale potrzebujemy chwili intymności na początku. Ale do nich to nie dociera - wchodzisz, a oni już, za przeproszeniem, stoją z k****** w ręku i się trzepią. A ja wtedy po prostu siadam i się śmieję.
On: Między nami nadal dochodzi w Bizarriuszu do intymnych sytuacji, ale zwykle idziemy do kabiny, żeby być sami. Przeszkadza nam, że gapią się na nas np. starsi panowie, którzy tam przychodzą. Nie chcemy być główną atrakcją. A para jest tam, można powiedzieć, gorącym towarem. Na czacie na stronie od razu pojawia się informacja, że w Bizarriuszu jest para i zaraz pojawia się milion pytań: co robią? jak? Jeśli ktoś jest zainteresowany, to niech przyjdzie, zobaczy, spróbuje kogoś poznać. W naszym odczuciu osoby, które to prowadzą, mają niewielkie pojęcie o tym, jak takie miejsce powinno wyglądać. A przynajmniej nasze oczekiwania są inne. Poznaliśmy parę osób, z którymi można nie tylko iść do łóżka, ale i porozmawiać, pożartować, poznać się bliżej, dlatego też tam nadal chodzimy, ale jest ich naprawdę mało. Chociaż ostatnio trafiliśmy tam na jedną parę i  zastanawialiśmy się, czy nie spotkać się na coś więcej.
Ona: Ale to już byśmy zrobili poza kinem.
On: Gdybym był singlem, nigdy bym tam nie wszedł. Bo po co? Trudno tam spotkać kobietę, parę, przede wszystkim są faceci i osoby trans. A te osoby, które są, rzadko kiedy wykazują aktywność, raczej wolą obserwować i zabawiać się ze sobą. Może brakuje im odwagi? (...) Minus Bizarriusza to fakt, że każdy dzień jest tam właściwie taki sam. Niby są urządzane imprezy tematyczne, ale to tylko teoria. Tylko w nagi wtorek faktycznie się tego trzymają, bo wtedy wszyscy muszą być nago. Problem polega też na braku selekcji. Ale generalnie takie miejsce jest potrzebne, zwłaszcza osobom trans, gejom czy parom, które nie chcą zamykać się w czterech ścianach sypialni. Tam wszyscy mogą spełniać swoje potrzeby. Np. seks w miejscach publicznych. Myślę, że przynajmniej 70 proc. par o tym fantazjuje, podejrzewam, że połowa gdzieś próbowała. Ale takie miejsce daje ci możliwość spełnienia tej fantazji, bez narażania osób postronnych na coś, czego nie chcą zobaczyć.
Ona: Tam się wszyscy akceptują. Nie ma sytuacji, żeby ktoś komuś np. ubliżył z powodu tego, kim jest. Nie pasuje ci coś, to na razie.

Joanna (imię zmienione), 45 lat. "To miejsce, w którym wreszcie mogę być sobą"
Pierwszy raz byłam w kinie, kiedy jeszcze miało ono starą lokalizację. To było ponad cztery lata temu. Ciekawość mnie tam sprowadziła. Przeglądałam internet, rzuciła mi się w oczy ta nazwa, zainteresowało mnie miejsce. Chciałam zobaczyć, jak tam jest.
To pierwsze miejsce było średnie. Niezachęcające. Było brudne, pomieszczenia zniszczone. Panował półmrok, ale wszystko razem sprawiało wrażenie, że to lokal o niskich lotach. Mimo tego, coś mnie tam ciągnęło. Chodziło chyba o tą specyficzną atmosferę.
Podczas pierwszej wizyty nic się nie wydarzyło. To była dla mnie taka wizyta zapoznawcza. Obejrzałam sale, które tam były, filmy, które puszczali. Ale nic więcej. Dopiero za trzecim albo czwartym razem do czegoś doszło. Miałam mieszane uczucia. Trochę strach, trochę podniecenie. Fascynowało mnie, że wszystko działo się w takim "innym" miejscu. Ale przede wszystkim czułam satysfakcję, bo to miejsce, w którym wreszcie mogłam być sobą. Bo ja jestem osobą transseksualną.
Tam nikt nie robi mi żadnych wyrzutów z powodu tego, kim jestem. Nikt nie rzuca dziwnych tekstów. Każdy jest dyskretni i szanuje siebie nawzajem. Przychodzą tam też inne osoby, które na co dzień normalnie funkcjonują i potrzebują jakiejś odskoczni. Każdy, kto tam przychodzi, zdaje sobie sprawę, że inni tam są, bo najwidoczniej mają taką potrzebę. I nikt się nikomu nie dziwi.
Relacje, które nawiązuję w kinie, nigdy do tej pory nie przeniosły się poza to miejsce. Być może bywam tam zbyt rzadko, bo nie jestem z Warszawy. Odwiedzam kino mniej więcej raz na kwartał. Staram się wtedy zaplanować sobie cały weekend, żeby pojawić się tam przynajmniej dwa razy. Szukałam podobnego miejsca bliżej mojego miasta, ale niczego nie udało mi się znaleźć.
Z moją transseksualnością borykam się od okresu dojrzewania. Nie mam rodziny, partnerki ani partnera. Nikomu nie przyznałam się do tej pory, że jestem transseksualna. Ukrywam tę część mojej natury, również przed znajomymi. Ale mam w sobie te potrzeby, a w mojej miejscowości wyjść tak na ulicę to strach. Nie chcę się nikomu narzucać, ale nie widzę wokół siebie tolerancji. Samo wyjście jako kobieta spotkałoby się z dużą agresją. Wolę tego unikać. W Bizarriuszu czuję się bezpiecznie. Ale zawsze wybieram się tam sama.
To miejsce pozwala mi czuć się swobodnie. Gdzie indziej nie mogę tego zrobić, nie mam takiej odwagi. Ciężko znoszę obelgi czy krytyczne uwagi. A w Bizarriuszu przez trzy, cztery godziny mogę dać się realizować mojej kobiecej naturze.

Prof. Zbigniew Lew-Starowicz: Ludzie szukają podobnych sobie
Pytamy prof. Zbigniewa Lwa-Starowicza, eksperta z zakresu seksuologii, o to, jak nauka postrzega ludzi, którzy odwiedzają takie miejsca jak kino Bizarriusz. - Ludzie szukają spełnienia fantazji seksualnych w kinie Bizarriusz z prostej przyczyny: takie miejsca im odpowiadają. Są ci, którzy lubią seks w samochodzie, ci, którzy lubią seks w windzie i ci, którzy lubią seks w takich miejscach. Być może działa na nich podniecająco widok innych, którzy tam są, może dodatkowo podnieca ich aura miejsca - mówi profesor.
Z pewnych przyczyn, a zawsze można je znaleźć, część ludzi wybiera akurat ten model. Oni taki seks traktują jako optymalny dla siebie, jeśli nie zagraża on życiu ani zdrowiu. Są związki, gdzie ludzie są niezdolni do zdrady, i takie, które są otwarte na seks z innymi. To może niektórych razić, ale normy partnerskie są różne - wyjaśnia prof. Zbigniew Lew-Starowicz.
Zdaniem profesora, jeśli jednak ktoś nie mówi partnerowi o tym, że bywa w takim miejscu po seks, to świadczy o podwójnym standardzie seksu. - Nie mówiłbym jednak o niedojrzałości seksualnej, bo wiele osób potrafi oddzielić seks od uczuć. To często spotykane, zwłaszcza u mężczyzn - mówi ekspert. Zaznacza jednak, że argumenty mówiące o tym, że korzystamy z takich miejsc, bo partner czy partnerka nie spełniają naszych łóżkowych potrzeb, to próba racjonalizacji zachowania. - Podobnie jak racjonalizacją jest mówienie, że mężczyźni nie potrafią rozmawiać o swoich potrzebach, dlatego udają się do takiego kina. Z punktu widzenia nauki nie istnieje taki problem. Jeśli ktoś w ten sposób tłumaczy swoje bywanie tam, to w egocentryczny sposób usprawiedliwia swoje potrzeby. Uczciwiej byłoby, gdyby osoba przyznała się, że seks z jedną partnerką lub jednym partnerem ją nudzi i potrzebuje w tej sferze więcej adrenaliny - wyjaśnia.
Prof. Zbigniewa Lwa-Starowicza w żadnym stopniu nie dziwi, że ludzie bywają w takich miejscach. - Ludzie dobrze się czują tam, gdzie są inni o podobnych skłonnościach. Są wtedy wśród swoich. Nie ma w tym nic dziwnego. Po prostu, szukają siebie i chcą być w miejscach, które dają im poczucie bezpieczeństwa - tłumaczy.

źródło: http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,24597282,mezczyzni-boja-sie-rozmawiac-o-potrzebach-wola-isc-do-takiego.html

Mój komentarz: Podobnie jak inne grzechy, również i nieczystość przybiera we współczesnych czasach nowy wymiar. Wraz z rozwojem technologii nastąpiło też rozszerzenie rzeczy, bądź zachowań, które powodują, że bardzo szybko popadamy w ten grzech. Niemal w każdym mieście jest sexshop, w którym można nabyć erotyczne zabawki, służące zaspokojeniu naszych seksualnych popędów, niejednokrotnie rozbudzonych przez oglądanie pornograficznych filmów i gazet. Zabezpieczenia na stronach z treściami pornograficznymi są tylko fikcją i bardzo łatwo jest je obejść. Poza tym kwitnie podziemie pornografii, kto chce, bardzo łatwo dotrze do tego typu treści. Karmienie się pornografią sprzyja popadnięciu w nałóg masturbacji. Chociaż prostytutki zniknęły z ulic, też bez większych problemów można zapoznać się z ich ofertą w internecie. No i jeszcze kluby takie jak opisany w powyższym artykule. Oczywiście nie potępiam, ani nie oceniam ludzi, którzy z nich korzystają, wszak każdy ma własną wolną wolę oraz własny poziom moralności, ale osobiście nie jestem za tym, aby takie miejsca korzystać, ani żeby w ogóle one istniały. Grzech nieczystości to jedno, ale do tego dochodzi kwestia zdrowotna. HIV, żółtaczka typu C(bo nie wierzę, żeby nie próbowano tam narkotyków), choroby weneryczne, a nawet zwykły dym papierosowy - odechciewa mi się tam iść na samą myśl o tym wszystkim. W ogóle nigdy jakoś mnie nie ciągnęło do tego typu rzeczy. Ja nawet nie czuję jakiegoś podniecenia kiedy czytam jakiś erotyczny opis w książce(a zdarzają się czasami, wszak nie znam treści tego, co chcę przeczytać). Podejrzewam, że jest coś we mnie z tego grzechu, ja jednak na chwilę obecną nie mogę tego zdefiniować.