1114. Każdemu z Was życzę spotkania takiego Szyszka

Nie da się ukryć, że ostatnio życie większości z nas uległo większej bądź mniejszej dysharmonii. Wiadomość o odwołaniu tegorocznego Forum Młodych diecezji krakowskiej odebrałam jako lekcję pokory i podporządkowania się woli organizatorów. Nie powiem, że nie jest mi smutno, bo bardzo lubię te spotkania, chociaż jestem spoza okręgu, ale przecież jest napisane w Piśmie Świętym: "Nie będziesz wystawiał Boga na próbę"(Mt. 4, 7). A takie zbiorowisko ludzi, jak każde inne, jest w obecnych czasach takim wystawianiem Boga na próbę...

Mimo że odwołano forum, to okazało się, że moi forumowi znajomi nie zapomnieli o mnie. Nawet nie wyobrażacie sobie, jaki uśmiech zagościł na mojej twarzy, kiedy zobaczyłam dzisiaj na facebooku zaproszenie do forumowej grupy Grup Apostolskich, na których codziennie publikowane są materiały przygotowujące do nadchodzących świąt Wielkanocnych. Są to filmiki, rozważania, zadania przygotowane przez duchownych i moderatorów. Trochę tak jak "Zdrapka Wielkanocna", tylko on-line.

Jest to grupa zamknięta, więc tym bardziej cieszy mnie to zaproszenie. Oraz to, że zaprosił mnie do niej zaledwie 18-letni animator. To chyba było dla mnie największym zaskoczeniem. Ogólnie nasza znajomość zaczęła się rok temu podczas pierwszej kolacji na forum. Przy stoliku siedziałam ja, Kondzio, którego poznałam na forum w 2018 roku, Madzik i właśnie Szyszek. Wiecie, od razu zaczęliśmy gadać z Kondziem, wszak nie widzieliśmy się cały rok, a jednak rozmowy przez messengera to nie to samo. Do rozmowy oczywiście włączali się też Madzik z Szyszkiem. Do końca forum siedzieliśmy już przy jednym stole.

Potem spotkaliśmy się z Szyszkiem na Lednicy, okazało się, że oboje byliśmy na Światowych Dniach Młodzieży w Panamie. No i oczywiście od czasu do czasu pisaliśmy do siebie na facebooku. Ale nie spodziewałam się, że Szyszek zechce mnie zaprosić do ich zamkniętego grona. Zrobiło mi się niezwykle miło, a zarazem jestem zaskoczona. Że zaprosił mnie nie "dlatego, że", ale "mimo wszystko"

Tak sobie myślę, że łaska Pana Boga wobec nas, maluczkich, nie ma granic i że on zawsze znajdzie jakieś, chociażby nietypowe wyjście z większości beznadziejnych sytuacji. Trzeba tylko Mu zaufać, być może powtarzając za ojcem Dolindo: "Jezu, Ty się tym zajmij". Bo oto kiedy prosiłam Go o wskazanie mi drogi na tegoroczny Wielki Post(który jednak będzie zupełnie inny niż wszystkie inne), zesłał mi Szyszka, który postanowił mi w tym pomóc w niecodzienny sposób. 

I chyba wypada mi dzisiaj każdemu z Was życzyć, aby na swojej drodze spotkał właśnie takiego Szyszka, który odważy się Wam pomóc wtedy, kiedy najmniej będziecie się tego spodziewali.

P.S. Udało mi się wreszcie nadrobić wypisywanie zajęć w dzienniku Oratoryjnym, a dodatkowo dokończyłam pisać cały plan wychowawczy do wakacji. Tylko muszę wysłać go do Boskiego Oskiego, coby to zatwierdził. Nie ma więc tego złego, które by na dobre nie wyszło.