Kochani Czytelnicy, drodzy Goście mojego skromnego bloga,
Po dwóch latach świąt Wielkiej Nocy, będącej wspomnieniem zmartwychwstania Syna Bożego, które przyszło nam spędzić w pandemicznych obostrzeniach, zapewne wielu z nas marzyło o tym, że tegoroczne święta będą już "normalne". Tymczasem rzeczywistość po raz kolejny napisała nam niespodziewany scenariusz.
Od prawie dwóch miesięcy za naszą wschodnią granicą toczą się działania wojenne, wielu ludzi ginie w tej bezsensownej walce(żadna wojna nie ma sensu, ponieważ każda niesie za sobą jakieś ofiary), rzesze ludzi zmuszonych jest uciekać z miejsc, gdzie jeszcze tak niedawno czuli się bezpiecznie. Wielokrotnie pytamy "Gdzie jest Bóg? Dlaczego pozwala na takie rzeczy". Pamiętajcie, Bóg nie chce wojny, wojna wybucha zawsze wtedy, kiedy ludzie odtrącą, wyrzucą Go ze swojego życia, czy wręcz sami będą się Nim mianować. Wiele naszych rodaków włączyło się w pomoc uchodźcom na różne sposoby, niosąc im w ten sposób płomyki nadziei.
Święta Wielkanocne również nierozerwalnie łączą się z nadzieją. Nadzieją na lepsze jutro, na uśmiech, na dobroć. Nie trzeba być wierzącym, aby poczuć, że to znak zmian. Czy na lepsze? Tak wiele zależy w tej kwestii od nas samych. Dlatego moi Kochani, chociaż tegoroczne święta powoli się już kończą, życzę każdemu z Was, abyście mieli w sobie niegasnącą nadzieję na zmianę na lepsze. Co więcej, jeżeli możecie, nie trzymajcie jej niczym lampy pod korcem, a nieście w świat. Życzę Wam też pokoju, zarówno ducha, jak i myśli. Nie róbmy niepotrzebnych wojen w najbliższym nam otoczeniu, w naszych rodzinach. Nie dzielmy swoimi poglądami innych, a łączmy, nie bądźmy zawistni, czasami odpuszczajmy i idźmy na kompromis. Wbrew pozorom takie małe wojny, nawet na blogach internetowych, mogą mieć równie dużą siłę, jak te toczące się z użyciem broni.
Myślę, że nadzieja i pokój są nam teraz nawet bardziej potrzebne, niż zdrowie. Owszem, ono jest ważne, spójrzmy jednak w stronę Ukrainy. Ileż to zdrowych ludzi poszło walczyć za ojczyznę... Ile z nich zginęło, lub zginie, ile zostało lub zostanie okaleczonych... Właśnie w takich momentach zastanawiam się, czy zdrowie zawsze jest najważniejsze. Czy może czasami jest coś ważniejszego.
Kochani, odpocznijcie też i nabierzcie sił. Niech zmartwychwstały Chrystus jeszcze raz zatriumfuje - jeżeli nie na świecie, to w sercach każdego z nas. I pamiętajcie - po każdej śmierci, także tej w przenośni, następuje zmartwychwstanie!
Radosnego Alleluja!
 |
| Taka skromna dekoracja świąteczna. Dziękuję wszystkim tym, którzy się do niej przyczynili(Basia P., Ulcia, Marzenka D.) |
Pięknych Świąt dla Ciebie i Twoich bliskich :)
OdpowiedzUsuńRadosnej Wielkanocy Karolinko :) wszelkiego dobra :)
OdpowiedzUsuńKarolinko, niech Pan Jezus Zmartwychwstały obdarzy Cię swoimi łaskami.
OdpowiedzUsuńPs. Mam nadzieję, że moja karteczka dotarła do Ciebie.
Pieknie opisalas te święta, Chrystus żyje, Alleluja.Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńI Tobie Karolinko życzę pogody ducha i nadziei... Zdrowie też bardzo ważne, o ile nie najważniejsze jednak, bowiem, gdy niedomagamy, nie chce nam się myśleć, działać, tworzyć, budować...
OdpowiedzUsuńSamego dobrego!
Mimo wszystko zdrowie jest ważne, także to psychiczne!
OdpowiedzUsuńOdpoczywaj, jedz smacznie i ciesz się wiosną!
Wszelkiego dobra i piękna!
Pięknie napisałaś Karolinko. Radosnego Alleluja oraz wszelkiego dobra na nadchodzące dni. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńTobie również wszystkiego co najlepsze życzę:)))Pozdrawiam serdecznie:))
OdpowiedzUsuńTak jak Chrystus zmartwychwstały otacza nas swoimi łaskami tak niech nadzieja zostanie z nami . Musi być dobrze bo przecież dobro zawsze zwycięża . Wszystkiego dobrego :-).
OdpowiedzUsuńPokój i nadzieja bardzo się przydadzą. Choć zdrowie też zawsze jest potrzebne - bez niego jednak trudniej sobie poradzić w kryzysowej sytuacji.
OdpowiedzUsuńmam nadzieję,że miałaś piękne Święta!
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Piękna ozdoba powstała - te święta były pełne zadumy ...
OdpowiedzUsuńWszystkiego dobrego Karolinko
Ja w święta zrobiłam sobie wolne od neta trochę. Były odwiedziny u teściów i moich rodziców. Było fajnie i miło, ale zabrakło mi obecności męża. Od lutego ciągle wysyłają go na poligony, szkolenia czy inne wyjazdy i teraz też już tydzień go nie ma i wróci za 2 dopiero. Eh... Ale cóż, dzieci były w miarę zadowolone ze świąt.
OdpowiedzUsuńśliczne przedmioty wykonałaś. Jestem pod wrażeniem. Wszystkiego dobrego!
OdpowiedzUsuńPozdrawiam i zapraszam do obejrzenia moich obrazów!^^
Dziękuję Karolinko za te cudne życzenia, ale ja pozostanę przy moich , czyli Wszystkimi Tobie również życzę ZDROWIA bo ono jest najważniejsze, wszystko inne może kupić, można zdziałać, ale tego jednego nie kupisz i nie zdziałasz.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Mam nadzieję, że dla Ciebie Wielkanoc była pięknym i dobrym czasem. W tym dziwnym świecie coraz trudniej dostrzec to, co pozytywne. Nadziei Ci życzę, pokoju również. Uśmiechu mimo wszystko, każdego dnia.
OdpowiedzUsuńAle cudeńka. Wszystkiego dobrego w nowym tygodniu.
OdpowiedzUsuńBardzo ładne dekoracje. Zycze samych cudowności 💛 pozdrawiam Kolorowo
OdpowiedzUsuńTroszkę spóźnione, ale Wesołych Świąt! Mam nadzieję, że miło spędziłaś te Święta :)
OdpowiedzUsuńMój blog: Wildfiret
Nadzieja i szczęście ważne zawsze. Nadzieja, że po nocy nastąpi dzień, po zimie wiosna, po płaczu radość ... Szczęście, że mamy ochronę Boga, Ducha, Źródła ...
OdpowiedzUsuńKochana
OdpowiedzUsuńPozdrawiam poświątecznie bardzo serdecznie💚🍀🌼🌞😊
Kolejny trudny rok, kolejne trudne święta. Jednak masz rację teraz nadzieja jest najważniejsza. Pięknie apelujesz o pokój. Tak jest teraz ważny podpisuję się całym serce. W karu, w rodzinie, wśród bliskich, w internecie. Postawmy na miłość i niech ona zwycięży.
OdpowiedzUsuńW Ukrainie dziś zaczęły się święta, a bomby ciągle spadają na ukraińskie miasta, do których rości sobie pretensje "car" Putin.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam.
Piękne życzenia, piękne przesłanie, dobrze to ujęłaś!
OdpowiedzUsuńWszyscy życzymy sobie przede wszystkim zdrowia, bo ono najważniejsze.
Jednak kiedy prześledzimy losy świętych, to okazuje się, że oni byli światłem w swej niemocy. Dla Boga nie ma nic niemożliwego, prawda?!
Śliczne dekoracje. W koszyczku cukrowy baranek...Ja się spóźniłam i nigdzie nie mogłam dostać. W drodze do kościoła ze święconką spotkałam Anię i Madzię- siostry. Bardzo je lubię, są takie radosne. To już dorosłe kobiety, a urodziły się z porażeniem mózgowym. Zwykle, gdy się spotkamy nie możemy się nagadać. W koszyczku miały baranka, wyglądał jak cukrowy, a nie był. Śmiały się, że dostały go dawno temu.
Wszystko dziś gdzieś pędzi, gna... Dobija mnie ta powierzchowność, niedbałość. A wystarczy spotkać się z innym człowiekiem, spotkać się naprawdę. Porozmawiać, wysłuchać...Jesteśmy solą ziemi i mamy obowiązki. Cieszmy się z tego i radujmy!