1476. Kto wiatr sieje, zbiera burzę

 - Jaki on jest?
 - Kto?
 - Ten twój błogosławiony Ksiądz.
 - L? Wymagający, ale ludzki.

No przecież nie będę straszyć koleżanki z młodszego rocznika wykładowcą, który zalicza się do postrachu uczelni. Nie jestem starościną naszego kierunku(Nauki o Rodzinie), która nieustannie tak robi. W jej ocenie(studiowała wcześniej na Wydziale teologię) wszyscy wykładowcy albo są typowymi rzeźnikami, albo mają jakieś inne niesprawdzone cechy. Mam nadzieję, że chce nas nastraszyć. 
Tak było np. z porannym wykładowcą. Miał być taki straszny i nieprzystępny i w ogóle. Bo ona nasłuchała się o nim od innych. Tymczasem, wbrew temu co ona mówiła, ani nie wymaga 100% frekwencji na wykładach, już teraz dał nam tezy do egzaminu, no i udało mi się załatwić wstępnie zamianę formy egzaminu z pisemnej na ustną ze względu na niepełnosprawność(papierek z Biura Studentów Niepełnosprawnych dostanie niebawem). Tylko sobie nie myślcie, że mam z tego powodu jakieś fory, bo muszę umieć tyle samo co inni. No, jest wymagający, to fakt, ale może to i dobrze. W każdym razie mnie to nie przeszkadza. 
Z tą nieobowiązkową 100% frekwencją na zajęciach jest o tyle dla mnie dobrze, że Cywilne prawo rodzinne i kanoniczne prawo małżeńskie pokrywa(nauki o rodzinie) mi się z kolejnymi wizytami studyjnymi w ramach pedagogiki. Chcę z nich jak najszybciej "zejść", bo od listopada po wykładzie z Cywilnego prawa wchodzą mi ćwiczenia z tego samego przedmiotu, a one już są obowiązkowe. Podejrzewam, że będzie dozwolona jedna nieobecność, ale to ciut za mało.
Mimo wszystko jestem pełna optymizmu, że uda mi się zaliczyć i jedno i drugie. Tak też staram się podchodzić do wykładowców - z pełnym kredytem zaufania i nadziei. Że będą właśnie ludzcy, że zrozumieją moją sytuację, że będą chcieli w ogóle mnie zrozumieć w sensie co do nich mówią. Niech będą wymagający, ale niech też to idzie w parze z wyrozumiałością(której nie należy mylić z pobłażliwością, czy też litowaniem się). I tak też chcę ich przedstawiać innym. Nie straszyć, że będzie nie wiadomo jaka rzeź niewiniątek, tylko przyznać, że będzie ciężko(my też mamy z Księdzem, który zostanie błogosławiony w tym semestrze zajęcia[a ja dodatkowo załapałam się do jego zespołu na projekt badawczy] i już pozadawał nam masę rzeczy do przygotowania/opracowania), ale i dodać otuchy, powiedzieć o danej osobie coś pozytywnego, wyeksponować jego cechę charakteru, która być może postawi ją w dobrym świetle. Wiadomo, że czasami ktoś tak nam wejdzie za skórę, że po prostu nie jesteśmy w stanie tego zrobić(moja anglistka z AWFu pewnie ma masę pozytywnych cech, ale przez numer, jaki mi wywinęła nie potrafię ich dojrzeć), ale może wtedy warto po prostu powstrzymać się od komentarza na temat tej osoby, zwłaszcza jeżeli nasz rozmówca będzie z nią jakoś powiązany. Bo przecież - kto wiatr sieje, zbiera burzę.

Trzymajcie się ciepło