1511. Praktykancki (fal)start

Przerwę świąteczną oraz 1,5 tygodnia po niej postanowiłam poświęcić na zrobienie praktyk zawodowych, które są wymagane do zaliczenia studiów. Na Naukach o Rodzinie planowo mamy do wyrobienia 150 godzin w semestrze zimowym. Po przeliczeniu ich na dniówki wyszło mi 18 pełnych dni i jeden 6-godzinny. Sporo, zwłaszcza przy dwóch kierunkach studiów i pracy zawodowej. Tym bardziej, że dotychczas 5 semestr studiów był tak ułożony, aby przynajmniej jeden dzień był wolny. Właśnie na wyrobienie praktyki.
Inna sprawa to samo jej miejsce. Z jednej strony mogłam napisać podanie o zaliczenie pracy na jej poczet, wszak praca na świetlicy środowiskowej w jakiś sposób jest pracą z rodziną. Z drugiej strony od pierwszej chwili, jak na wykazie miejsc, w których można odbyć praktykę zobaczyłam Sąd Rodzinny, wiedziałam, że zrobię wszystko, aby spróbować się tam właśnie dostać.
O praktyce w Sądzie, najlepiej w dziale kuratorskim, myślałam już podczas studiów z Pracy Socjalnej na UPJPII. Chciałam je odbyć na czwartym semestrze, kiedy już będę miała zaliczony przedmiot Metodyka Pracy Kuratora Sądowego. Bardzo mi się on podobał, a i kiedy zapytałam prowadzącej, czy widzi jakieś przeciwskazania do wykonywania przeze mnie tego zawodu, zważając na moje ograniczenia, to powiedziała, że nie. Już chciałam złożyć do Sądu papiery z podaniem o przyjęcie mnie na praktykę, kiedy nadeszła pandemia koronawirusa, a wraz z nią narodowa kwarantanna. Ta zaś zdawała się ciągnąć w nieskończoność. W końcu uczelnia uznała, że raczej nie uda nam się zrobić w semestrze letnim tradycyjnych praktyk i większość ich opiekunów po prostu wymieniła formę zaliczenia ich w formie elaboratów. 
Kiedy w październiku szłam do katowickiego Sądu Rejonowego, nie wiedziałam czego mogłam się spodziewać. Czy mnie nie wygonią twierdząc, że "mnie nie rozumieją"? Czy nie ocenią mnie na podstawie tego, co widzą? Czy w ogóle będą chętni na przyjęcie kogoś na praktykę? Na szczęście w biurze podawczym były bardzo sympatyczne panie, które wytłumaczyły mi co i jak. Na drugi dzień zaniosłam podanie z prośbą o przyjęcie na praktykę.
A potem czekałam, czekałam i czekałam. Czas mijał, a ja coraz bardziej się denerwowałam, że to jednak się nie uda.
Aż wreszcie dostałam meila z wiadomością, że mam wydrukować i wypełnić dokumenty zamieszczone na stronie Sądu, a następnie zanieść je do biura podawczego. Wiadomo, imię, nazwisko, adres zamieszkania, dane kontaktowe oraz nazwa uczelni, wydziału i kierunku, a także data odbywania praktyki - tutaj wpisałam orientacyjnie listopad 2022 - luty 2023. No bo nie wiedziałam jak to się ułoży, a przecież nie mogę ot tak nie chodzić na zajęcia. Nawet ze względu na praktykę. Zwłaszcza na pedagogice, której ta praktyka stricte nie dotyczy.
Po jakimś czasie zadzwoniła do mnie kierowniczka Zespołu Kuratorskiego działającego przy sądzie z informacją, że chętnie mnie weźmie pod swoje skrzydła. Tylko mam wskazać termin, w którym chcę odbyć tą praktykę. Warunek był jeden - musi to być termin ciągły. Po dokładnym przeanalizowaniu obydwóch planów zajęć i poświęceniu jednej dopuszczonej nieobecności na każdych zajęciach wyszło mi, że jak zacznę 23 grudnia, będę chodzić na nią przez całą przerwę świąteczną, i skończę 17 stycznia, to wyrobię jakieś 16 dni. Zostaną mi 2 dni i 6 godzin do uczkania gdzieś. I tak też się zdeklarowałam. Pani Kierownik przystała na to. Jeszcze tylko musiałam donieść skierowanie z uczelni (opiekunowi jako termin wysłałam 23 grudzień 2023 - 17 styczeń 2023 - brawo ja! Za to biedny musiał jeszcze raz biegać do dziekanatu po pieczątkę) i mogłam czekać na rozpoczęcie praktyki.
Zgodnie z umową, 23 grudnia wstawiłam się w głównym gmachu Sądu. W zasadzie tego dnia miałam tylko szkolenie z BHP oraz RODO, więc też podeszłam do tego bardziej na luzie. Nie żebym sobie olewała to szkolenie i nic sobie nie robiła z przepisów bezpieczeństwa, ale też nie czułam większej "spiny" z tego powodu. Wszystko poszło w miarę szybko. Na koniec zostałam poinformowana, gdzie mam się wstawić 27 grudnia (budynek w którym jest kuratela sądowa znajduje się gdzie indziej).
Wczoraj udałam się w wyznaczone miejsce o wyznaczonej godzinie. Pukam do wskazanych drzwi, pukam i nic. W końcu ktoś wyszedł z pomieszczenia obok i poinformował mnie, że "dzisiaj pani kurator nie ma...". Aha... Ale zaprosił mnie na dzisiaj, na 7:30. Wobec powyższego miałam dzień wolny. Trochę byłam zła, bo gdybym wiedziała, to ogarnęłabym bibliotekę. A nie wzięłam książek, ponieważ planowo miałam być na praktyce do 15:30, na 17:15 byłam zaś umówiona do dentysty. Wiem, że teoretycznie miałam godzinę i czterdzieści pięć minut czasu, aby dotrzeć, lecz po 15:00 rozpoczynają się godziny szczytu, które skutecznie ćwiczą cierpliwość podróżnych. Nie chciałam ryzykować spóźnienia. Przynajmniej w teorii, bo w praktyce byłam w domu już o 11:00.
Zaliczyłam więc falstart. Na szczęście dzisiaj wszystko przebiegło zgodnie z planem. Powtórzyłam sobie zadania i obowiązki kuratora, poczytałam nowe ustawy, zwiedziłam budynek Sądu a także przejrzałam kilka teczek z opiniami kuratorskimi. Pani kierownik jest bardzo sympatyczna i z chęcią służy pomocą oraz dzieli się swoją wiedzą. Myślę, że będzie dobrze - musi być!