1500. 8 grudnia ma dla mnie szczególne znaczenie

Ktoś by powiedział: "Ot, 8 grudnia... Przecież to taka zwyczajna data". Dla większości ona faktycznie nie ma większego znaczenia. Może co najwyżej ktoś ma wtedy urodziny, imieniny, jakieś prywatne rocznice, katolikom może się ona jeszcze kojarzyć ze wspomnieniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi  Panny. Dla mnie jednak ma ona szczególne znaczenie.
8 grudnia 1841 roku w Turynie ksiądz Jan Bosko spotyka młodego Bartłomieja Garelii (szerzej pisałam o tym >>tutaj<<). W tradycji salezjańskiej zaowocowało ono ideą powstania specjalnych placówek dla ubogiej i zaniedbanej młodzieży, zwanych Oratoriami. Jak większość z Was wie, od lat jestem zaangażowana w to dzieło. Co prawda przez te 180 lat z hakiem zmienił się profil placówek i z czegoś w rodzaju domów dziecka przypominają one bardziej świetlice środowiskowe, to jednak sama idea funkcjonowania pozostała ta sama - stosowanie systemu prewencyjnego (działanie na zasadzie lepiej zapobiegać niż leczyć) oraz wychowywanie w myśl trzech zasad: religii, miłości i rozumu. 
8 grudnia 1981 roku papież Jan Paweł II powołał do istnienia Papieską Akademię Teologiczną, która w 2009 roku przekształciła się w Uniwersytet Papieża Jana Pawła II w Krakowie. Przez wiele lat byłam jego studentką. W 2020 roku udało mi się na nim obronić tytuł magistra Pracy socjalnej, w bieżącym, dzień przed agresją Rosji na Ukrainę obroniłam tytuł licencjata z Turystyki religijnej. Została mi jeszcze tylko obrona dwóch magisterek z pedagogiki (może bardziej prawidłowo powinno brzmieć dwóch specjalizacji), mam nadzieję, że uda mi się to w przyszłym semestrze. Mimo różnych zawirować czas spędzony na "Papieskim", jak w skrócie nazywana jest uczelnia, uważam za bardzo owocny i nie stracony. Profesorowie rzetelnie egzekwowali od nas wiedzę, jednak najbardziej wymagająca dla mnie była samodyscyplina wczesnego wstawania, nawet i o 4 rano, tak aby na 8 dojechać ze Śląska na zajęcia.
Tradycją Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach jest Dzień Skupienia odbywający się 8 grudnia. Początkowo brali w nim udział sami klerycy, od zeszłego roku rozszerzono go na całą społeczność Wydziału Teologicznego. W ubiegłym roku nie mogłam w nim brać udziału, czego bardzo żałowałam. W tym roku jednak nic nie stało na przeszkodzie, abym w nim uczestniczyła. Co prawda dziekan wydziału ustanowił tego dnia godziny dziekańskie dla studentów, przez co większość nie przyszła, ale jakoś chciałam tam iść. Co prawda dzięki temu usłyszałam w ciągu dnia trzy razy te same czytania (jeszcze byłam na porannych roratach dla studentów na Wydziale Teologicznym, a i wieczorem wypadało iść do parafialnego kościoła, skoro była Msza za grupy w nim działające), jednak za każdym razem było inne kazanie, co wprowadzało pewne urozmaicenie. Cały Dzień Skupienia składać się z trzech oficjalnych części - konferencji wygłoszonej przez jednego z księży wykładowców, adoracji Najświętszego Sakramentu połączonej z możliwością skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania oraz Mszy świętej (w zasadzie podobne dni skupienia mamy w naszej parafii) oraz nieoficjalnej, jaką był obiad. Trochę się bałam, że nie zdążę na zajęcia na drugim wydziale - z jednej strony spóźniłam się jakieś niecałe 10 minut, z drugiej mimo to dostałam plusa za aktywność, więc nie jest źle*. Potem jeszcze tylko dwie i pół godzinki w pracy, wieczorne roraty i mogłam wrócić do domu. Wreszcie, bo od 5:30 byłam poza nim. W zasadzie niezły pomysł z takim Wydziałowym Dniem Skupienia, zawsze to jakaś odskocznia od codziennych zająć, a zarazem okazja do uformowania swojej religii, zwrócenia uwagi na niektóre aspekty swojego życia, zajrzenia w głąb siebie. Tylko szkoda, że tak mało osób z wydziału pojawiło się na nim. Może następnym razem będzie ich więcej?

* Wczoraj spóźniłam się tak, że przyszłam w 1/3 trzecich z kolei zajęć, co prawda prowadząca nie była zbyt zadowolona, ale finalnie i tak zarobiłam plusa za trafną odpowiedź na jedno z jej pytać

Zdjęcia pochodzą z fanpage wydziału